กลอนเสียใจ

แล้วก็กลับมาเหมือนเดิม

ยังแคร์


แล้วน้ำตาก็ร่วงริน
เสียงสะอื้นที่เคยได้ยินยังแว่วผ่าน
มองเห็นเพียงตัวเองเหมือนไร้วิญญาญ
ทรมาน ไม่เหลือใคร
ข่มตาหลับไหลปล่อยใจฝัน
เห็นคนเคยผูกพันกลับมาอยู่ใกล้
เห็นรอยยิ้มเดิมที่อุ่นไอ
เห็นความห่วงใยในแววตา
แล้วความเงียบงันก็ปลุกฉันสะดุ้งตื่น
รอบกายยามค่ำคืนไม่มีแม้เงาคนเคยห่วงหา
มองเห็นตัวเองไร้วิญญากำลังเจ็บชา
เสียงสะอื้นเดิมๆกลับมา แล้วที่สุดหยดน้ำตาก็ร่วงริน

..ก็แค่คิดถึงเธอ..

ต้น


...แล้วน้ำตาก็ไหลออกมา
ทั้งๆ ที่คิดว่าจะไม่
สาเหตุนะเหรอ...ก็คงเดิมๆ เธอนั่นไง
แล้วผลลัพธ์ที่ได้ก็เช่นกัน..คือน้ำตา
...แล้วเธอหล่ะจะเคยเป็นเหมือนกันไหม
ที่นั่งๆ อยู่น้ำตาก็ไหลเอ่อออกมา
แค่เพียงเพราะคิดถึงคนคนนี้ที่เธอลา
แล้วคิดได้ว่าในแววตายังคงมีกัน

คนคนหนึ่ง

ต้น


...ก็เป็นแค่คนคนหนึ่ง
ที่ยังรักเธอเสมอ
แม้รู้ว่าต่อจากนี้ไม่มีเธอ
และก็ไม่หวังจะให้เธอกลับมา
...ก็เป็นแค่คนคนหนึ่ง
ที่ไม่อาจลืมความหลังที่ผ่านมา
ทั้งทั้งที่รู้ว่ามันมีแต่น้ำตา
แต่ก็พอใจที่ได้จำ

...ได้แต่ฝัน....

ต้น


วาดความฝันไว้สวยงาม     ว่าจะมีเราเพียงเธอ..ฉัน
จะไม่สร้างข้อผูกมัด..ต่อกัน      มีเพียงความคงมั่นในใจ
แล้วคนหนึ่งกับแปรเปลี่ยน     เพียงแค่ได้พบใครคนใหม่
แต่คนอีกคนกลับยึดมั่นอยู่ในใจ     ยังเก็บภาพฝันที่วาดไว้....
.....ภาพฝันวันวานของคนสองคน......

วันเศร้า

คนมีฝัน


ไม่นึกเลยว่าจะมีวันนี้
วันที่เธอเข้ามาบอกลาฉัน
วันที่เธอบอกว่าเธอไม่รักกัน
วันที่ฉันต้องทนกลั้นน้ำตา
อยากบอกเธอว่าขอบคุณ
กับไออุ่นที่เคยมีให้ฉัน
กันความสุขเล็กๆ ที่เธอมอบให้กัน
กันคืนวันที่มันผ่านพ้นไป
ขอให้เธอมีความสุขกับรักใหม่
หากวันไหนเจ็บช้ำขอเธอกลับมาหา
คน- คนนี้จะยังคงห่วงใยทุกเวลา
และพร้อมจะเอ่ยคำว่าฉันเข้าใจ

ไม่เคยมีใคร

คนมีฝัน


นั่งมองดาวบนท้องฟ้า
พร้อมกับเช็ดน้ำตาที่รินไหล
ไม่เลยฉันไม่เคยมีใคร
ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนใจยามอ่อนแรง
อยากมีใครสักคนอยู่เคียงข้าง
ในวันที่รู้สึกอ้างว้างหวั่นไหว
อยากมีใครสักคนคอยเป็นกำลังใจ
จับมือเดินเคียงกันไป..จนถึงปลายทาง

ความเหงาจากปลายฟ้า

แพร


สายลมพัดเป็นท่วงทำนอง
เหมือนเสียงร้องไห้จากฝากฟ้า
เฆมหมอกและน้ำตา
ของฟากฟ้าเริ่มไหลริน
เหมือนฉันในตอนนี้
เสียใจจนสุดที่จะทนไหว
อยากจะหนีไปให้ไกล
อยากจะไปร้องไห้เป็นเพื่อนฟ้า

ฉันไม่ได้รักเธอ

ปีกฟ้า


ฉันไม่ได้รักเธอหรอกจะบอกให้
น้ำตาไหลเพราะบังเอิญโดนฝุ่นผง
ฉันไม่ได้รักเธอหรอกบอกตรงตรง
นวลอนงค์เข้าใจผิดคิดอื่นไกล
เพราะเธอรักกับฉันแค่เพียงเพื่อน
คอยย้ำเตือนตัวเองอย่าหวั่นไหว
เพราะแอบดูรู้ว่าเธอรักกับใคร
คอยปลอบใจฉันไม่ได้ไปรักเธอ
อยากจะบอกความในใจก็ไม่กล้า
เกือบเกินกว่าจะหยุดยั้งใจพลั้งเผลอ
จนเหินห่างร้างไปไกลจากเธอ
เสียงพร่ำเพ้อก้องหัวใจทุกคืนวัน
ฉันไม่ได้รักเธอหรอกจะบอกให้
กอบเก็บไว้ในดวงใจแค่ความฝัน
ไม่กล้าบอกหลอกตัวเองอยู่ทุกวัน
ความจริงนั้น.....ฉันรักเธอเสมอมา.....

แด่เธอ...ผู้ให้ทุกอย่าง

ปีกฟ้า


มองดวงดาวพราวตากลางฟ้ากว้าง
ใจเวิ้งว้างเริ่มกลัวขลาดหวาดหวั่นไหว
เหงาปล่าวเปลี่ยวเดียวดายเศร้ากายใจ
จำจากไปไกลจากเธอด้วยน้ำตา
เหมือนความฝันผันผ่านอยู่นานเนิ่น
รักกว่าเกินเดินจากไปใจผวา
เหลือแค่เพียงเสียงของเธอเพ้อพร่ำมา
แล้วเวลาคงลบเลือนกลบเกลื่อนจาง
จากวันนี้จักมีใครห่วงใยอีก
ดุจถูกฉีกความผูกพันเป็นฝันค้าง
มองรอยยิ้มพริ้มร่องรอยค่อยเลือนลาง
ความอ้างว้างปลิวแทรกซ่านผ่านสู่ใจ
เพราะเธอคือผู้สร้างฉันในวันก่อน
เธอช่วยสอนช่วยแนะนำช่วยแก้ไข
เธอจักคือภาพทรงจำย้ำดวงใจ
เธอผู้ให้เพราะเธอคือจุฬา...
หน้า / 17  
ทั้งหมด 281 กลอน
>