รวบรวมเรื่องราวที่น่าสนใจ

เอ็นร้อยหวาย

สุญญะกาศ


คืนเดือนดับกลับจ้าพาขวัญหาย	   
เปลวเพลิงพรายสีชาดดาษเวหา
ดั่งระอุปะทุจากปากอสุรา		        
กำแพงหนาป้อมค่ายทลายพลัน
ทั่วเวียงหวีดกรีดร้องว่าต้องหนี	  
ด้วยเสียทีไพรีบุกรุกถลัน
หากก้าวช้าเพียงนิดตามติดทัน	   
เจอประจันดาบสับดับดวงแด
เสียงกรีดร้องต้องโสตโหดประหาร 
ทรมานถึงจิตด้วยพิษแผล
ที่เคยติดเก่าช้าว่าข้าแก	   
เพื่อนบ้านแย่กลับลืมทิ้งวิ่งคู่กัน
แม้รุ่งสางยังย่างตกนรกขุม		   
โซ่ตรวนสุมรอพวกมึงแล้วขึงขัน
โอบข้อเท้าเจ้ากุลีชี้หน้าพลัน	   
พวกมึงนั้นรู้ตัวไว้ไอ้เชลย
หากแม้นตรวนสิ้นหมดมิอดสู	   
ความคิดกูหาลดหดระเหย
เตรียมหวายตัดร้อยเอ็นเช่นจำเลย 
โอ้อกเอ๋ยมัดควบรวบทั้งบาง
สามัคคีน้อยนิดสะกิดหมู่		   
ดูสิดูแตกทั่วทั้งหัวหาง
พอหวายร้อยเอ็นยาวราวรยางค์	   
ให้คนอย่างอริมัดแล้วจัดรวม

กะตัง ปุญญพลัง มัยหัง สัพเพ ภาคี ภวันตุเต				
comments powered by Disqus
  • เฌอมาลย์

    9 เมษายน 2553 13:14 น. - comment id 1119985

    29.gif
  • Forevermore

    29 พฤษภาคม 2554 18:28 น. - comment id 1196055

    เป็นกวีที่ไพเราะมากค่ะ สละสลวยทั้งคำและสัมผัส ชอบค่ะ 29.gif29.gif36.gif36.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน