รวบรวมเรื่องราวที่น่าสนใจ

ลุงสอนหลาน

เวทย์

ลุงน่ะเริ่มเขียนกลอนก่อนหลานเกิด
ไม่เลอเลิศแต่มิใช่ไร้ชื่อเสียง
เพราะครุ่นคิดประดิษฐ์ถ้อยมาร้อยเรียง
มิใช่เพียงปากพล่อยคอยถากคน
ด้วยเคารพบทกวีว่ามีค่า
สูงเกินกว่าหยิบใช้ไร้เหตุผล
รำลึกไว้ว่าชั้นปัญญาชน
ไม่ทำตนเกะกะเที่ยวระราน
ทุกบทกลอนสะท้อนเงาให้เขาเห็น
ชี้ว่าเป็นบัณฑิตรู้คิดอ่าน
ไม่แบ่งพวกแบ่งชั้นไม่อันธพาล
แต่เจือจานน้ำใจให้ผู้คน
ลุงอาศัยบทกวีชี้ถูกผิด
เหมือนบอกทิศผู้หลงทางสร้างกุศล
ถ้อยต่ำช้าสามานย์ประจานตน
หรือเพ้อบ่นไร้สาระจะไม่ทำ
จึงพอให้เขายอมรับแล้วนับถือ
ซึ่งก็คือผลที่ใจไม่ใฝ่ต่ำ
ไม่เคยให้ตัณหามาครอบงำ
เพราะว่ากรรมย่อมสนองเจ้าของเอง				
comments powered by Disqus
  • tulip

    15 ตุลาคม 2545 10:37 น. - comment id 87980

    ummmm.....
  • สดายุ

    15 ตุลาคม 2545 11:14 น. - comment id 87986

    เป็นแนวทางให้ผู้เยาว์เดินตามครับ...
  • อัลมิตรา

    15 ตุลาคม 2545 11:24 น. - comment id 87989

    :) 
    
    
  • ละอองน้ำ

    15 ตุลาคม 2545 13:27 น. - comment id 88033

    -_-
  • หลิน

    15 ตุลาคม 2545 14:38 น. - comment id 88056

    ดีจังค่ะ คุณลุง
    
  • windsaint

    15 ตุลาคม 2545 18:26 น. - comment id 88130

    รับทราบคับ
  • Stupid cupid

    15 ตุลาคม 2545 19:40 น. - comment id 88169

    มารับโอวาทอีกคนน่ะค่ะ ^___^
  • โคลอน

    15 ตุลาคม 2545 23:51 น. - comment id 88304

    ให้แง่คิดที่ดีมากเลยค่ะ...
  • ก๊อง

    16 ตุลาคม 2545 08:01 น. - comment id 88362

    น่าสมเพชเวทนาชะตามนุษย์ 
    ที่โผล่ผุดเหยียบย่ำซ้ำปี้ป่น 
    ตะเกียกตะกายไขว่คว้าประสาคน 
    ที่กวนกลเขละขละแสนระอา 
    
    ด้วยฤทธิ์อยากตรากตรำจำเป็นหัด 
    ด้วยฤทธิ์ขัดแค้นใจไม่เทียบฐาน์ 
    ด้วยฤทธิ์ราคบากบั่นกระสันพา 
    ด้วยฤทธิ์คาคลั่งคลุ้มประชุมใจ 
    
    จงเลือกศาสน์ขัดเกลามิเขลาโข 
    เมื่อเติบโตสมคนมิปนไหน 
    ถ้าคนต่ำทำตัวเกลือกกลั้วไคล 
    มิแปลกใจดังสัตว์สะพัดพาน 
    
    พฤติกรรมย้ำเห็นเป็นเดนหน 
    จะเป็นคนฤๅสัตว์เดรัจฉาน 
    รู้ยับยั้งชั่งใจใช่แต่พาล 
    ส่อสันดานชาติเชื้อหน่อเนื้อนำ.
    
    แหะ แหะ มาแจมง่ะ มาแจม ฮี่ฮี่ฮี่
    
  • idaho

    16 ตุลาคม 2545 08:11 น. - comment id 88370

    เป็นข้อคิดที่ดีค่า สำหรับทุกท่านค่ะ
  • *นก*กระ*ดาษ*

    16 ตุลาคม 2545 10:36 น. - comment id 88452

    คุณค่าของบทกวี ทุกถ่อยคำมีค่า จริง จริง .....คิดถึงลุงเวทย์จังเลย
    *..จากใจไคริ..*
  • บุษราคัม

    17 ตุลาคม 2545 05:34 น. - comment id 88727

    หลาน  เห็นจริงในสิ่งที่ลุงสอน
    ประณมกร อ่อนบรรจบ เคารพไหว้
    ถือประกอบ ชอบธรรม นำใส่ใจ
    สติไว้ ระลึกชอบ ประกอบบุญ
    
    จะจรรโลง จิตใจ ใฝ่ธรรมะ
    จะใช้หลัก ของลุง ไว้เกื้อหนุน
    จะใช้ปัญญา มาเป็นทุน
    จะเจือจุน คุณธรรม ดำรงไทย
    
    จะมีใจ อนุรักษ์ พิทักษ์กลอน
    จะเชื่อฟัง คำสอน น้อมนำไว้
    จะยึดมั่น คุณธรรม ประจำใจ
    จะก้าวไป ในถนน คนกวี
    ++++++++++++++++++++++
    ขอบคุณ คำสอนที่มีค่า ของ ลุง ค่ะ
    
    
  • เวทย์

    17 ตุลาคม 2545 10:25 น. - comment id 88778

    รู้ไหม   คนแก่ก็ปลื้มเป็นนะ
    รักทุกคนด้วย โดยเฉพาะหนูบุษ (ความจริงไม่ต้องบอกก็น่าจะได้)
  • พุดพัดชา

    17 ตุลาคม 2545 13:49 น. - comment id 88824

    ตอนนี้ลุงอยากเป็นดอกบานไม่รู้โรยที่ซู๊ดดด
    จะได้อยู่ดูทานตะวันเบ่งบานได้
    ตอนนี้ก็บอกลากันไว้ล่วงหน้าก่อนแล้วกัน
    เผื่อวันไหนเงียบหายไปดื้อๆจะได้ไม่ว่ากัน
    คนแก่อยากอยู่กับบ้านเฉยๆน่ะ.....
    
    ถึงคุณเวทย์ที่รัก..
    จากคำพูดในงานคุณบุษราคัมข้างบน.ทำให้ต้องเข้ามานะคะ
    น่าเสียดายนะคะ ที่เราไม่ได้พบกัน..ในบทกวีที่งดงามในเส้นทางสายฝัน ได้แต่ชื่นชมและติดตามอยู่เงียบๆ
    รักคำว่าจะเป็นดอกบานไม่รู้โรยมากค่ะ
    คุณเป็นได้เฉกเช่นหวัง เพียงอย่าจากไทยโพเอมไป บทกลอนข้างบนนั้นสะเทือนใจ โดนใจ
    และราวกับจะแทนใจลูกผู้หญิงหนึ่งคนนี้ที่คิดและรู้สึกเช่นเดียวกับคุณ..
    วอนขอ กราบขอให้คุณเป็นดั่งตะวันส่องนำทาง
    ใจสอนใจแก่นักอยากจะเขียนรุ่นน้องๆหลานๆให้ระลึกถึงความสะอาดสงบสว่างในดวงจิตที่มุคิดมุ่งร้าย และเรียนรู้การให้อภัยกันและกัน พร้อมเมตตา เอื้อใจฝัน เก็บเกี่ยวดอกไม้งามมอบคืนกลับสู่โลกให้ละมุน..รักและจะเข้ามานานๆครั้งเพื่อติดตามอ่านงาน ของผู้ที่ทำงานด้วยดวงใจพิสุทธิใส ..คุณคือหนึ่งในใจและในเวที่นีไทยโพเอมค่ะ
    รักและจะเป็นกำลังใจให้เสมอ
    สักวันเราคงได้พบกันในงานฝัน..แสนงามนะคะ
  • เวทย์

    17 ตุลาคม 2545 19:53 น. - comment id 88919

    เรียนคุณพุดพัดชา
    ในโลกนี้ไม่มีงานเลี้ยงที่ไม่เลิกรา   ตั้งแต่แรกที่ผมเข้ามาเยือนไทยโพเอมก็ได้บอกกับบางคนที่นี่ไว้แล้วว่าผมคงเป็นได้แค่คนผ่านทางมา  เพราะในความเป็นจริงแล้วทุกวันนี้ผมอยู่ในโลกอีกโลกและมีภาระหน้าที่ที่นั่นพอสมควร   การมาเยือนเกิดจากการที่อยากทบทวนอดีต  ครั้นได้รับความอบอุ่นจากหลายคนที่นี่  เริ่มจาก ไคริ นายต่อง  น้องเดียร์ น้องแก้ว ปลา2  แน็ตตี้  เรน ฯลฯ  ก็กลายเป็นเยื่อใยเหนี่ยวรั้งให้ผมอยู่นานกว่าที่ตั้งใจ  
    แต่ในที่สุดผมก็ต้องกลับไปสู่พันธนาการแห่งชีวิต  
    อย่างไรก็ตาม  จากที่คุณพุดพัดชาได้อุตส่าห์ เชื้อเชิญเช่นนี้  ผมจึงขอให้สัญญาว่าจะพยายามแวะเวียนมาเนืองๆ แม้ไม่แน่ว่าจะเขียนอะไรออกมาอีกหรือไม่   เพราะผมด้อยความสามารถเกินกว่าจะเขียนร้อยกรองโดยไม่มีแรงบันดาลใจ  ก็หวังว่าจะเกิดแรงบันดาลใจบ้างในอนาคต
    ขอบคุณความรู้สึกดีๆที่ให้แก่ผม  แม้ว่าเราจะไม่เคยเสวนากันมาเลย   
    ขอย้ำว่าผมรักวรรณศิลป์ รวมทั้งทุกคนที่รักมัน
    
  • ชู่

    17 ตุลาคม 2545 22:04 น. - comment id 88995

    i accept........
    ความสวยงาม ความจริงใจ มิตรภาพที่ปราศจากเงื่อนไข มาจากการหยิบยื่นน้ำใจให้ โดยไม่คาดหวังว่าจะได้รับกลับคืน...
  • พุดพัดชา

    17 ตุลาคม 2545 23:27 น. - comment id 89022

    แด่ดวงใจผู้พิสุทธิ์ใสในงานงามงดที่ใสพิสุทธิ์สะท้อนสะเทือนใจ..
    
    แสงแดด สายฝน และลมหนาว
    ดอกไม้ไพรบานพราวไหวกิ่งฝัน
    ฟ้าสีฟ้าจัดจ้ารับตะวัน
    ยามคิมหันต์ฝันเยือนหล้าพาสุขใจ..
    
    ผีเสื้อร่อนว่อนภิรมย์ชมดอกไม้
    นกขมิ้นคล้ายเกาะคอนรอนร้าวไหว
    เวิ้งใจฝัน วันหมุนวน จนร้าวใจ
    เมฆหม่นไป ไยหม่นเศร้า เล่าฤดี..
    
    เด็ดดอกหญ้า มาสาน มงกุฏดอกไม้
    นอนเคลียกาย กับทุ่งหญ้า ฟ้าเปลี่ยนสี
    หลับตานิ่ง ทิ้งหัวใจ ลืมเสียที
    นะคนดี มีชีวัน ฝันฝากงาม..
    
    ทิวเขาสูงท้าทายให้หมายมาด
    หวังใจวาดโลกฝันลบเหยียดหยาม
    ขอบฟ้าไกล รำไร ดาววาววาม
    ระยับงาม ยามขับฟ้า ท้าราตรีที่มืดมน
  • เวทย์

    18 ตุลาคม 2545 09:23 น. - comment id 89118

    คุณพุดพัดชาครับ
    เสียดายที่ไม่รู้จักคุณเท่าที่ควร  แต่บทกลอนที่คุณฝากไว้ก็บอกความเป็นตัวคุณได้ดี
    อารมณ์กลอนที่เรื่อยไหลขนาดนี้  นับถือ  นับถือ
  • แนทตี้..

    18 ตุลาคม 2545 09:38 น. - comment id 89124

    ^*^
           ^*^
                   ^*^ ...ยิ้มปลื้มกับผลงานคุณลุงค่ะ..^*^
                       ^*^..........^______^..........^*^
    
    
    
    
  • จังงัง พรรคลิงรักลิง

    18 ตุลาคม 2545 11:03 น. - comment id 89139

    ขอย้ำว่าผมรักวรรณศิลป์ รวมทั้งทุกคนที่รักมัน
    ..
    ขอบคุณค่ะ  คุณลุงที่รักลูกลิง ..แหะ แหะ .. ขอมั่วนิ่มหน่อยนะคะ ..แบบว่ากำไรเห็นๆค่ะ ..คิก คิก .. ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เดี่ยวจะหาว่าสอนมาตั้งแยะ ไม่จดไม่จำ..ลิงไม่ดื้อน๊า ..
    
    .....พันแสนแทนถ้อยท่วง......................สนทนา 
    อาจบ่มิเทียบครา..................................บ่งใกล้ 
    คำนึงซี่งวาจา.......................................พรอดพร่ำ 
    ตรึงจิตสนิทให้.....................................ใฝ่น้อมถนอมนาน ฯ 
    
  • อังโกะ จัง

    18 ตุลาคม 2545 23:39 น. - comment id 89352

    สวัสดีค่ะ ลุง เวทย์
    ++++++++++++
    คุณธรรม ล้ำใน ใจกวี
    จิตอารี มีใจรัก ในอักษร
    จรรโลงใจ ในภาษา และ บทกลอน
    คำลุงสอน ให้สติ จิตสัมมา
    
    จะถ้อมนำ คำให้พร ลุงสอนสั่ง
    จะมีหวัง ดังตะวัน มั่นไขว่ขว้า
    จะไตร่งตรอง ครองสติ มีวิชชา
    เมื่อพัฒนา ภาษา และ วรรณกรรม
    
    ถนนกวี มีไว้ ให้ดำรง
    เจตจำนงค์ คงแน่เพื่อ อุปภัมภ์
    จะรักษา ศิลปวัฒนธรรม
    เพราะดื่มด่ำ ในเอกลักษณ์ไทย
    ++++++++++++++++++++++++++
    มอบให้ ลุง เวทย์ค่ะ
    
    จาก หลาน บุษราคัม
    ขอบคุณ ที่ คุณลุง เมตตาหลาน คนนี้นะคะ
    ภาษาที่ดี จะไม่ตาย
    กลอนดีๆ จะไม่เสื่อมสลาย
    หากเรา ร่วมสืบสานอนุรักษ์ไว้
    กลอนที่มุ่งหมายให้สติ แก่ ผู้อ่าน เหมือนดัง คำสอน ที่ควร ระลึกไว้ บูชา เสมอค่ะ
    
  • บุษราคัม

    18 ตุลาคม 2545 23:50 น. - comment id 89358

    คุณธรรม ล้ำใน ใจกวี
    จิตอารี มีใจรัก ในอักษร
    จรรโลงใจ ในภาษา และ บทกลอน
    คำลุงสอน ให้สติ จิตสัมมา
    
    จะถ้อมนำ คำให้พร ลุงสอนสั่ง
    จะมีหวัง ดังตะวัน มั่นไขว่ขว้า
    จะไตร่งตรอง ครองสติ มีวิชชา
    เพื่อพัฒนา ภาษา และ วรรณกรรม
    
    ถนนกวี มีไว้ ให้ดำรง
    เจตจำนงค์ คงแน่เพื่อ อุปภัมภ์
    จะรักษา ศิลปวัฒนธรรม
    เพราะดื่มด่ำ ในเอกลักษณ์ไทย
    ++++++++++++++++++++++++++
    มอบให้ ลุง เวทย์ค่ะ
    
    จาก หลาน บุษราคัม
    ขอบคุณ ที่ คุณลุง เมตตาหลาน คนนี้นะคะ
    ภาษาที่ดี จะไม่ตาย
    กลอนดีๆ จะไม่เสื่อมสลาย
    หากเรา ร่วมสืบสานอนุรักษ์ไว้
    กลอนที่มุ่งหมายให้สติ แก่ ผู้อ่าน เหมือนดัง คำสอน ที่ควร ระลึกไว้ บูชา เสมอค่ะ
    ขอโทษนะคะ เพื่อกี้นี้พิมพ์ผิดค่ะ
    
  • ปลาทูสามเข่ง

    21 ตุลาคม 2545 23:03 น. - comment id 90078

    อะโห ...มาช้าไปไหมอะคะ ...กลอนเยี่ยมเลย ๆๆๆ ..สุดยอดมากๆเลยคะ ..ปลา 2 ขอโทษน๊าที่มาช้า ..วันนี้มาทบทวนกลอน ..กลอนนี้ ..ประทับใจจังเลยคะ ..อืมม ...จาจำไม่ลืมมเลยละคำสอนนี้ ^----^ เยี่ยมมากๆเลยคะ ..!!
  • ตามฝัน

    23 ตุลาคม 2545 17:26 น. - comment id 90533

    ถึงแม้จะไม่เคยได้คุยกัน แต่อยากบอกว่าหลงรักในบทกลอนของลุงทุก ๆ บทเลยค่ะ =)
  • เพื่อนของพระจันทร์

    24 มีนาคม 2546 21:51 น. - comment id 118384

    เห็นมะ ใครๆเค้าก็ชอบ บอกแล้วไงลุงอ่ะเก่ง
    \\(^___^)//
  • ลูกเป็ดขี้เหร่

    2 พฤษภาคม 2546 22:35 น. - comment id 134605

    ทึ่งค่ะ  ที่นี้มีแต่ความรัก ความอบอุ่นนะคะ
  • กวีปกรณ์

    29 ธันวาคม 2548 09:28 น. - comment id 146002

    มารับคำสอนจากลุงคับผม...
    
    แต่มาช้ากว่าคนอื่นไปตั้ง เกือบ 3 ปี
    ไม่เป็นไรนะคับ คุณค่ามันไม่ลดลงไปเลยครับ
    
    36.gif
  • กิตติ์กวี

    2 กรกฎาคม 2549 15:27 น. - comment id 146005

    ใช่ลุงเวทย์ประจำบ้านกลอนหรือเปล่าครับ  ผมขอสมัครเป็นหลานนะครับผมชอบเขียนกลอนมีกลอนมากมายที่ผมอยากนำไปให้สนพ.พิจารณาในชีวิตนี้ครั้งหนึ่งในชีวิตผมอยากมีหนังสือเป็นของตนเองสักเล่มนะครับ ขอลุงช่วยแนะนำหน่อยครับวว่าผมต้องทำอย่างไรบ้าง  ผมก็เป็นคนอุบลเหมือนครูพี่เจย์ เชษฐภัทรนั่นแหละครับ  ศิษย์เก่าลุงไง

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน