29 พฤศจิกายน 2548 00:01 น.

เรื่อง..ของคนใช้ลิ้น...

Silky

เรื่อง.....ของคนใช้ลิ้น.....        
          ทุกคนเกิดมาต้องมีลิ้นติดตัวมาทุกคน  บางคนอาจจะเถียงกลับว่าบางคนอาจไม่มีลิ้นมาอย่างทุกคนก็ได้  ก็ว่ากันไป เรื่องลิ้นนับว่าเป็นอวัยวะสำคัญในตัวเราบางคนลิ้นสั้น  บางคนลิ้นยาวอันนี้ขึ้นอยู่กับบุคคคลที่เลือกจะใช้ ลองคิดกันดูว่าเราเองเคยใช้ลิ้นทำอะไรบ้าง   นักการเมืองใช้ลิ้นในการหาเสียงและต้องพูดได้ทุกเรื่องรับปากไว้ก่อนทำได้ไม่ได้ก็อีกเรื่องเป็นเรื่องของการกระทำ
          ถ้าเป็นกิจกรรมการกินยิ่งไปกันใหญ่ คงทุลักทุเลถ้าลิ้นขาดหรือขาดลิ้น
ไม่สามารถลิ้มรสผัมผัสได้แต่ถ้าเก่งกาจเหมือนนางเอกหนังเกาหลีเรื่องแดจังกึมไม่ต้องห่วงเลยแม้ไม่รู้รสชาติก็ยังใช้จินตนการได้คิดอีกทีอยากให้คุณพ่อบ้านทั้งหลายหมดรสลิ้นเหมือนกันจะได้ไม่ต้องระวังมากมายคุณแม่บ้านจะได้ไม่ได้ยินเสียงบ่นว่าอาหารไม่อร่อยเพราะลิ้นตายด้านไม่รับรู้รสเรียกว่าอาการลิ้นจระเข้
           ส่วนกุ๊กหรือเชพตามภัคตาคารหรือร้านอาหารคงขาดลิ้นไม่ได้เรียกว่าถ้าขาดลิ้นคงขาดใจไม่รู้จะชิมจะปรุงรสยังไงเรื่องลิ้นน่ะคงมีบทบาทมากสำหรับอาชีพนี้  ลิ้นน่ะถูกเก็บไว้ในปากเวลาไม่เปิดปากเราไม่เห็นลิ้นสาวๆๆเอาะๆๆแลบลิ้นคงดูน่ารักและเซ็กซี่ แต่ถ้าสาวอายุเยอะผู้ชายตั้งหลายเห็นแลบลิ้นคงเซ็กเสื่อมหรือไม่ก็คิดว่ากระสือ
             ดิฉันคนหนึ่งเป็นคนใช้ลิ้นทำมาหากินมาจนทุกวันนี้ท่านนึกอ่านดึกเดาเอาเองกันไปแล้วกันว่าอาชีพอะไรที่ใช้ลิ้นบ้างคงบอกได้เป็นนัยๆว่าคุณครูก็ใช้  
 ทนายความ    นักการเมือง   โฆษกหรือแม้แต่มัคทายกวัดเองก็ใช้ลิ้นเช่นกัน
            ลิ้นยังเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมความรักถ้าขาดลิ้นแล้วไวอะกร้าก็คงช่วยไม่ได้น่ะจะบอกให้แต่ลิ้นก็มีปัญหากับตัวเราบ้างเช่น  ลิ้นกระทบฟันโดนฟันขบกัดจนลิ้นเป็นแผลเจ็บจนน้ำตาร่วงถ้ามีคนบอกว่าก็แค่ลิ้นกับฟันดิฉันเถียงใจขาดเพราะเจ็บน่าดู
          ถ้าเราไม่พูดอมลิ้นไว้ในปากก็มีปัญหาอีกทำให้ลิ้นเป็นฝ้าทีนี้เวลาแปรงฟันต้องแปรงทั้งลิ้นทั้งฟันพร้อมกัน
           ดิฉันเองเคยเห็นพิธีกรใช้ปากพร้อมกับลิ้นถามปัญหานางามให้ตอบคงจะยกตัวอย่างให้เห็นพอสังเขปดังนี้
    พิธีกร:ถ้าคุณได้ตำแหน่งนางงามแล้วมีคนเสนอบ้าน  รถ  มือถือ คุณจะทำอย่างไร
  นางงาม :เอาหมดค่ะให้แล้วไม่เอาก็โง่ค่ะมือถือมีไว้โทรหาแฟนทุกเช้าที่มีหลายคน  บ้านไม่เอาค่ะขอเป็นคอนโดส่วนรถต้องเอาค่ะรถน่ะเอาไว้นั่งค่ะไม่อยากนั่งรถเมลย์
   พิธีกรถามใหม่อย่างรวดเร็ว  แล้วคุณคิดว่าอวัยวะส่วนใดที่ทำให้คุณได้นางงามและถ้าคุณได้รับเงินรางวัล50000บาทในวันนี้ไปคุณจะทำอะไรให้เกิดประโยชน์แก่สังคม
   นางงามสวนกลับด้วยลิ้นวาจาอันว่องไวว่า   ดิฉันคิดว่าข้อศอกค่ะเพราะเราต้องเอาข้อศอกเท้าบนโต๊ะถูไปถูมาข้อศอกจะดูดำดูดีสวยงามส่วนเรื่องเงินดิฉันคงตั้งวงป๊อกเด้งกับเพื่อนๆๆถือว่ากระจายรายได้สู่ท้องถิ่นและถ้ามีรางวัลอีกอย่างด้วยก็จะดีค่ะเช่นตั๋วเครื่องบินไปกลับกรุงเทพไปเยอรมันดิฉันขอนั่งที่ดอนเมืองคนเดียวค่ะจะได้เลือกนั่งตามใจชอบแค่นั่งน่ะค่ะไม่ต้องบิน  ดิฉันกลัวความสูงค่ะ
     นี่ก็คือตัวอย่างของคนใช้ลิ้นในการโต้ตอบกันไปมาแต่คงเป็นแบบใช้ลิ้นแบบสิ้นคิดหรือคิดได้แค่นี้  ทีนี้   เราๆๆท่านคงเห็นกันแล้วน่ะว่าเรื่องของลิ้นสำคัญเพียงใด				
22 พฤศจิกายน 2548 21:11 น.

วันฝนตก.....กับความทรงจำ

Silky

วันฝนตก.....กับความทรงจำ สองด้าน
                             (  เพียงสายลม  )
           ในวัยเด็กวันฝนตกของฉันสวยงาม   สดใสร่าเริง  ช่างเป็นธรรมชาติมอบให้เหมือนความฝัน  แต่ตอนนี้ฉันเริ่มมองเห็นเด็กหลายคนในวันฝนตกคือวันที่ชีวิตเขาอาจหม่นมัว   
            ในยามเย็นวันหนึ่งฝนตกโหมกระหน่ำผู้คนอัดเบียดเสียดกันหนาแน่นใต้ป้ายหลังคารอรถเมล์   ฉันเบียดตัวอยู่ในนั้นเป็นเวลานานสองนาน  รถมากมายหลายสีสันวิ่งกันมากมายบนท้องถนน   มีเด็กผู้ชายแทรกตัวเข้ามาภายใต้ป้ายรถเมล์ที่ฉันยืนอยู่   เขาตัวเล็กผ่ายผอมมอมแมม  เสื้อผ้าเก่าๆที่สวมใส่เปียกโชก มีถุงพลาสติกครอบหัวเอาไว้  เด็กชายคนนั้นนั่งลงโคนเสา  เริ่มมีน้ำตาไหลรินแข่งกับสายฝนพร้อมเสียงสะอื้นเบาร้องคลอเคลียแข่งกับสายฝนแล้วผล็อยหลับไปในที่สุด
         ฝนตกทุกครั้งฉันคิดถึงวัยเด็กผ่านเข้ามาในความทรงจำเสมอฉันมักแอบแม่ไปเล่นน้ำฝนข้างนอก  ทั้งที่รู้ว่าโดนดุแน่แต่นั่นแหละอย่างว่าเด็กยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ  ฉันเป็นน้องสาวคนเล็กพี่ชายทุกคนย่อมตามใจ พวกเราพี่น้องมักชวนกันวิ่งฝ่าสายฝนใครเปียกน้อยที่สุดจะเป็นผู้ชนะแน่นอนฉันเป็นผู้ชนะทุกครั้งจะด้วยไม่ว่าเหตุผลใดก็ตาม 
         ถ้าฝนเริ่มซาเม็ด  เราพี่น้องจะเขย่งตัวเด็ดใบไม้แล้ววิ่งไปในแอ่งน้ำใหญ่
ที่มีน้ำขังมากพอให้เรือใบไม้ของเราเล่นได้ เรือของฉันสวยกว่าใครเพราะชบาสีอมพูอมแดงที่นำมาประดับเรือ  เรือใบไม้ของเราจะชนกันโคลงเคลง พร้อมเสียงหัวเราะของเราพี่น้องเป็นระยะและฉันจะนอนหลับฝันดีในคืนฝนตกทุกครั้ง
        ฉันเหลียวมองเด็กชายคนนั้น ฟ้าร้องดังเปรี้ยง  เขาสะดุ้งตื่น สองมือกอดกระชอบร่างกายหนาวสั่น  ทำให้ฉันคิดถึงวันฝนตกกับความทรงจำของฉันอีกด้านช่างเหมือนเด็กชายคนนี้ช่างเป็นภาพซ้อนทับมาในมโนภาพและความรู้สึกเสียงฝนตก  ฟ้าร้องดังเปรี้ยงมีเสียงฟ้าผ่าตามมา ภาพตรงหน้าคือชายคนที่ฉันรักนอนสิ้นลมท่ามกลางสายฝน  ร่างกายฉันหนาวสั่นเหมือนเด็กชายตอนนี้เพียงแต่ว่าใจฉันแตกสลาย หยาดน้ำตารินไหลเป็นทางพร้อมสายฝน เสียงสะอื้น
ของฉันแข่งกับเสียงฟ้าร้อง
         ฉันเริ่มคิด ความทรงจำของเด็กๆเกี่ยวกับฝนเป็นอย่างไรกัน  บางคนอาจมี
        บ้าน มีพ่อแม่รออยู่  บางคนอาจกำพร้า   บางคนอาจเร่ร่อน  ไม่มีใครสามรถให้คำตอบฉันได้   
เหมือนชีวิตของเด็กชายที่ฉันมองดูด้วยความเวทนา  เหมือนกับคนอีกหลายคนที่ได้แต่มองดูโดยไม่รู้ว่าจะช่วยอะไรเขาได้
        หลังฝนตกชโลมโลกความทรงจำหลังม่านฝนคงมีทั้งเรื่องที่น่าจดจำแสนหวานและความเจ็บปวดจนอยากจะลืมเลือน				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟSilky
Lovings  Silky เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟSilky
Lovings  Silky เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟSilky
Lovings  Silky เลิฟ 0 คน
  Silky
ไม่มีข้อความส่งถึงSilky
>