31 มีนาคม 2548 11:23 น.

........ก่อนหลับตา.......

winterstar


ฟากฟ้าหนึ่ง..ซึ่งฉันแค่มองเห็น
อีกฝั่งเป็นเช่นไหรกันบ้างหนอ
อยู่แสนไกลแห่งหนใด ใจยังรอ
เพียงแค่ขอให้เธอยังหลับฝันดี

แค่คิดถึงกันบ้าง วันละหน่อย
อย่าได้ปล่อยให้คิดถึงเธอแบบนี้
มองดูฟ้าฝากบอกเธอว่าฝันดี
ทำแบบนี้แทบทุกคืนก่อนหลับตา

อยากเอยคำ..ว่า..คิดถึงและคิดถึง
เป็นคำซึ่งอยู่ในใจปรารถนา
ด้วยห่วงใยจากคนไกล..ในเวลา
รู้ดีว่า..ไม่ใช่ คนในใจเธอ

แค่ห่วงใยจากคนไกล..ที่ห่วงหา
สุดไกลตา ก็ยังรักมั่นเสมอ
ยังคงมั่นต่อหัวใจ.ฝันละเมอ
มิพบเจอ..ขอแค่ฝันก่อนหลับตา

เป็นภาพฝัน  ยามฉัน  นั้นหลับใหล
ว่ามีใครคนหนึ่งคอยห่วงหา
และโอบกอดให้ไออุ่นคนคุ้นตา
แม้ตื่นมาเพียงฝันลมก็ยังดี

				
29 มีนาคม 2548 10:15 น.

....n ย I น o ย l ก ....

winterstar


ทอใยฝัน ทะยานไป สู่จุดหมาย
ทดท้อใจ ทะยานไปไม่ถึงฝัน
ทอใยรัก ทอความสุข มิถึงกัน
ทำไมฉัน ถึงก้าวไปไม่ไกลเสียที

ทำไมรักครั้งใด กลับแพ้พ่าย
ทุ่มเทใจ กับหืดหายไม่เหลือที่
ทั้งความรัก ทั้งใจกาย ไม่เหลือดี
ทุกวันนี้ เหลือเพียงร่างไร้วิญญาณ

ทะยานอยาก ทแยงไปให้ถึงฝั่ง
ทั้งที่หวัง ..ทั้งที่หมาย.. ทั้งที่ผ่าน
ทุกข์ที่มี.. ทุกข์ที่เกิด... ไม่พ้นกาล
ทรมานเพราะทะยากอยากทุกข์ระทม
..++..++..
				
24 มีนาคม 2548 15:56 น.

.....ดอกดิน.....

winterstar



เพียงดอกดินกลิ่นไม่หอมดั่งดอกฟ้า
มิควรค่าราคาควร ให้ตรึงจิต
เพียงดอกหญ้าข้างถนนไม่พึงคิด
อย่าได้ชิดเชยชมให้เสียงาม

เพียงดอกไม้ข้างถนนที่ดาษดื่น
ดอกใดอื่น หมื่นแสนค่า นานานาม
เพียงดอกดินมิอาจเอื้อมเดินตาม
ขอฉันงามตามควรที่ควรเป็น

ให้ชมชื่นเพียงเย็นตาน่าถนอม
กลิ่นไม่หอม ไม่หวาน แค่ที่เห็น
เพียงชูช่อไหวเอน ยามลมเย็น
ประดับเป็นธรรมชาติต่อโลกงาม

				
24 มีนาคม 2548 09:11 น.

........นิทาน คนบ้า.......

winterstar


oเหน็บหนาว  อ้างว้าง และสับสน
ใจคนผันเปลี่ยน ไม่คงที่
มิยืนยง คู่อยู่ เพียงชั่วดี
มิได้มี ความมั่นคง ตรงต่อกัน

เมื่อกาลเปลี่ยน ใจก็เปลี่ยน เป็นสัตย์โลก
ที่อุปโลก  ลวงหลอก นานานั้น
เพียงสมมุติ คิดไปเอง เพียงแค่ฝัน
เรื่องจริงนั้น ทำให้เจ็บ ไม่อยากจำ

เพียรโกหก หลอกตน ว่าทนได้
ไม่เป็นไร ฉันเก่ง แค่ ขำ ขำ 
เพียงเล็กน้อย แค่ทิ้งไป ไม่จดจำ
ที่กระทำเพียงแสร้างแกล้งเก่งไป

แท้จริงแล้ว แทบคลั่ง ดั่งคนบ้า
มีน้ำตา ทั้งกรีดร้อง ทนไม่ไหว
เมื่อทบทวนหาเหตุผลกลใดใด
หาแจ้งใจ ได้เพียงคิดวนไปมา

ทำไมหนอ ถึงทิ้งกัน ทำไมเล่า
ผิดที่เรา ผิดตรงไหน ไม่เข้าท่า
กว่ารู้ตัว แทบสายไปเสียเวลา
ฉันไร้ค่า เพราะเธอเปลี่ยนหลงลืมกัน

เธอมีใหม่ จากไปแล้ว โธ่ใยเซ่อ
นั่งมองเหม่อ มองดูเขา ไปจากฉัน
กระจ่างความ รู้สึกตัว ตื่นจากฝัน
เพียงเรื่องสั้น ให้อ่านกัน แค่นิทาน 

ต่อแต่นี้จะไม่ง่ายต่อเกมส์รัก
จะแน่นหนัก มิหลงใหล ในคำหวาน
จะเก็บมันเป็นบทเรียน และตำนาน
ใช่เพียงผ่านให้เจ็บปวด ต้องจดจำo
				
22 มีนาคม 2548 22:39 น.

ใครว่า...ดาว...เหนื่อยไม่เป็น

winterstar


จากดาราสู่ดวงตาไหลอาบแก้ม
ดาวส่องแสงต่างขันแข่งเหนื่อยหนักหนา
ก้าวเดินไปเพียงผู้เดียวเปลี่ยวอุรา
ทางเบื้องหน้ายังมิมีจุดหมายให้ก้าวไป

รู้บ้างไหมว่าดวงดาวนั้นเหนื่อยล้า
ทางเบื้องหน้าต้องสู้กันไปถึงไหน
ต้องฝ่าผันอุปสรรค์นานาภัย
รู้บ้างไหมว่าฉันเหนื่อยสุดกล้ำกลืน

จำต้องเดินตามทางนี้อีกนานไหม
ทั้งผองภัยทั้งสัตว์ร้ายต้องสู้ฝืน
ต้องยิ้มสู้กู้ทุกข์ภัยและหยัดยืน
วันและคืนผ่านมานานจนลืมวัน

ขอฉันพัก พักตรงนี้สักครู่หนึ่ง
เพื่อลืมซึ่ง ความเหนื่อยหน่ายในสิ่งนั้น
หากพบเจอคนเข้าใจในความเป็นฉัน
เดินเคียงกันสู้ทุกข์ภัยไม่หวาดกลัว

				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟwinterstar
Lovings  winterstar เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟwinterstar
Lovings  winterstar เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟwinterstar
Lovings  winterstar เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงwinterstar
>