31 กรกฎาคม 2545 21:41 น.

มิตรแท้

ต่อง (ต้อง) ksg

หากวันนี้          เดินมาไกล       ไร้เพื่อนแท้

ไม่รู้แน่              ว่าชีวิน              สิ้นตรงไหน  

ต้องเดินกลับ       ทางเก่า              เล่าดวงใจ

กลับหามิตร         ชิดใกล้               ที่ใจจริง				
31 กรกฎาคม 2545 21:25 น.

คิดถึง

ต่อง (ต้อง) ksg

คิดอะไรไม่สนิทเหมือนคิดถึง
คำเพียงหนึ่งคำนี้มีความหวาย
บอกถึงความผูกพันเกินบรรยาย
เสมือนสายโซ่คล้องสองกมล

  แม้มิ่งมิตรสถิตยังบัลลังก์ราช
ฉันอนาถพเนจรนอนถนน
ก็อาจเคียงเพียงจะท้าสายตาคน
ด้วยจิตด้นดั้นฟ้ามาหากัน

  ในความกว้างอย่างฟ้ากว้างกว่ากว้าง
ความลึกอย่างมหาสมุทรสุดดำดั้น
ความสูงดิ่งยิ่งกว่าภูผาชัน
มิอาจกั้นกีดห้ามความคะนึง

  ความคิดถึงดึงจิตคิดความหลัง
วันที่ยังไม่รู้ฤทธิ์ความคิดถึง
วันเก่าเก่าเหล่านั้นเป็นวันซึ้ง
เป็นวันซึ่งไม่มีแต่นี้ไป

  เมื่อใจเต้นอ่อนอ่อนตอนจะดับ
เพราะเกินรับทุกข์ท้อต่อไปได้
ฝากบอกใครคนหนึ่งซึ่งอยู่ไกล
คิดถึงใครคนนั้น....จนวันตาย				
31 กรกฎาคม 2545 21:09 น.

ตาย

ต่อง (ต้อง) ksg

ในโลงนั้นร่างหนึ่งซึ่งฉันรัก
เขานอนพักชีวีไม่มีตื่น
ฉันเรียกเขาเท่าไรก็ไม่ฟื้น
ฉันสะอื้นอ่อนใจเขาไม่ฟัง

  เคยกล้าแกล้วแล้วไยเขาไม่ขัด
ยอมถูกมัดกายาด้วยตราสัง
ฉันเคยเรียงเคียงสู้อยู่ทุกครั้ง
กลับมานั่งดูเขาถูกเผาไฟ

  เคยชนะอุปสรรคมาหนักหนา
กลับต้องมาพ่ายแพ้เกินแก้ไข
เขาไปสู่ฟากฟ้าสุราลัย
ฉันอยู่ไห้โหยถวิลเจียนสิ้นตาม

  ยะเยือกคราพญาโศกพิโยคย่ำ
เหมือนเสียงร่ำลาลับให้วับหวาม
เปลวเพลิงรุ่งพลุ่งโพลงแลบโลงลาม
แล้ววอดวามแวบสั่งครั้งสุดท้าย
  
  ในที่สุดหยุดนิ่งทุกสิ่งสูญ
เพียงกองกูณฑ์เกลื่อนเถ้าร่างเขาหาย
แม้นสุดอยู่สู้ชะตาเอกากาย
ฉันจะตายตามไปคงไม่นาน				
30 กรกฎาคม 2545 20:55 น.

เสียดาย

ต่อง (ต้อง) ksg

ประพันธ์โดย  อาจารย์  นภาลัย  (ฤกษ์ชนะ)สุวรรณธาดา
 
  อย่าลืมวันอันหวานปานน้ำผึ้ง
เก็บความซึ้งซ่อนใจเอาไว้ฝัน
ถึงอยู่ใกล้หรือไกลก็ใกล้กัน
สบตาพลันรู้ว่ารักประจักษ์ใจ
  
  เราบอกกันเช่นนี้หลายปีก่อน
เมื่อยังอ่อนต่อชีวันฝันสดใส
เมื่อรักยังใหญ่ยิ่งกว่าสิ่งใด
เมื่อคลั่งไคล้อุดมคติปณิธาน

  แล้วต่างคนก็ต่างเดินทางโลก
ผจญโศกผจญสุขทุกสถาน
รู้รุกรับขับคี่ยวจนเชี่ยวชาญ
รู้เปรี้ยวหวานมันเค็มเข้มทุกรส  

  ยิ่งเพิ่มวัยใจยิ่งพร้อยรอยตำหนิ
อุดมคติต่างต่างก็จางหมด
โลกสร้างคนคนใหม่ในโลกคด
คนประชดประชันหยันชีวิต

  คนคนเก่าเราไปอยู่ไหนนั่น
คนช่างฝันช่างซึ้งช่างตรึงจิต
คนตาซื่อใจซื่อดื้อนิดนิด
มาเพี้ยนผิดจนถึงตะลึงงัน
  
  เสียดายวันอันหวานปานน้ำผึ้ง
เก็บความซึ้งซ่อนใจได้แต่ฝัน
ถึงอยู่ไกลหรือใกล้ก็ไกลกัน
สบตาพลันต่างซ่อนเสียงถอนใจ				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟต่อง (ต้อง) ksg
Lovings  ต่อง (ต้อง) ksg เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟต่อง (ต้อง) ksg
Lovings  ต่อง (ต้อง) ksg เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟต่อง (ต้อง) ksg
Lovings  ต่อง (ต้อง) ksg เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงต่อง (ต้อง) ksg