25 ตุลาคม 2550 19:34 น.

เก็บดอกไม้มาฝาก

ทะเลใจ

P1120684.jpgP1120690.jpgP1120696.jpg

หมอกยามเช้า

P1120693.jpgP1120702.jpgP1120703.jpgP1120704.jpgP1120705.jpgP1120706.jpgP1120712.jpgP1120718.jpgP1120719.jpgP1120720.jpgP1120721.jpgP1120733.jpgP1120736.jpg

เก็บภาพดอกไม้ริมทางที่เจอระหว่างที่เดินเล่นมาฝากค่ะ

กลับบ้านไปคราวนี้กว่าจะตัดใจหันหลังออกจากบ้านได้แทบแย่แหน่ะ

คิดถึงบ้านมากเลยล่ะ ช่วงที่อยู่ที่บ้านเอมหลับตั้งแต่สองทุ่มตื่นมาอีกทีก็เกือบหกโมงเช้า

แต่พอกลับมาที่นี่กลับนอนดึกซะงั้นเลย เฮ่อ

เอมกลับบ้านไปคราวนี้ หลาน ๆ รู้ก็กรูกันมาหาตลอดทั้ง 4 วัน

คือคิดเอาไว้ว่ากลับไปคงเงียบสงบเหมือนคราวที่แล้วคือได้อยู่บ้านเฉย ๆ ทั้งวัน

คราวนี้เอาสิ  หลาน หลาน มาก็ต้องทำหน้าที่ดูแล วิ่งกันให้เกลียว

แถมรอบนี้พกดีวีดี จูมง ไปด้วย ( ต้องขอบคุณเพื่อนที่น่ารัก ที่อุตส่าห์ดั้นด้นหามาให้จนได้ *^  ^* )

พ่อเอมติดขอบทีวีตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าจนถึงสี่ทุ่ม  ( เห็นแม่ว่างั้น )

ช่วงกลางคืนไม่เท่าไหร่เพราะว่าเอมหลับ แต่ตอนกลางวันก็ต้องหลอกล่อหลาน ๆ ให้ไปเล่น

ไกลจากรัศมีที่พ่อเอมดูทีวีอยู่ เล่นเอาหอบเหมือนกัน โดนแซวด้วยว่าหัดเอาไว้พอมีเองจะได้เคยชิน

เฮ่อ  !!!!!!!  ขนาดเราดูแลแค่ช่วงเช้าจนถึงเย็นก็แย่แล้ว หลานหลานกำลังอยู่ในวัยซน

เพราะอายุประมาณ ขวบกว่ากว่า ก็มี  สองขวบกว่ากว่าก็มี  สามขวบกว่ากว่าก็มี วิ่งต้อนกันให้วุ่น

แต่ในความเหนื่อยก็มีความสุขเพราะว่าอยู่กับพวกหลานหลานแล้วได้หัวเราะตลอด

เพราะเจอพฤติกรรมที่พูดไม่ค่อยชัด แถมพูดเร็ว แข่งกันพูด ฟังไม่ทัน แถมพูดกันเป็นภาษาอีสานอีกต่างหากฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง  

คนใดคนนึงทำอะไร อีกสองสามคนก็จะทำตาม  เล่นป้าหัวหมุน เจ้าหลานชายคนกลางชื่อน้องแน๊ก  พูดเก่ง ประจบเป็น

เล่นเอาคนเป็นป้าหลงมากกว่าคนอื่นอื่น อ้อนเก่งมาก พูดแล้วก็คิดถึงจัง

พอเย็น ๆ ส่งหลานหลานกลับบ้านเอมมีเวลาได้เดินเล่นบ้าง ด้วยความที่หมู่บ้านเอมติดเขื่อนอุบลรัตน์

ช่วงก่อนก่อนฝนตกและคงสะสมน้ำไว้เยอะช่วงที่เอมกลับบ้านน้ำเลยขึ้นเยอะมาก จากพื้นที่สูง ๆ ตอนที่กลับเมื่อเดือนสิงหาฯ

กลับเต็มไปด้วยน้ำ และมีเอ่อมาตรงถนนบางส่วนของหมู่บ้านด้วย นาข้าวที่อยู่ริม ๆ ฝั่งครั้งที่แล้วก็จมอยู่ใต้น้ำ

คิดแล้วเสียดายมากเพราะว่าครั้งก่อนข้าวกำลังเขียวสวยเชียวล่ะ ถ้าหากว่าไม่จมอยู่ใต้น้ำเดือนหน้าก็เก็บเกี่ยวได้แล้ว

เห็นพ่อเอมบอกว่าปีนี้น้ำขึ้นมาเยอะกว่าทุกปี ก็คงจะจริง แต่ปีใหม่กลับก็คงกลับคืนสภาพเดิม และลมหนาวคงเข้ามาแทนที่

ขนาดแค่กำลังเปลี่ยนฤดู อากาศยังเย็นมาก ถึงขั้นอากาศหนาวของกรุงเทพฯ เลยล่ะ แต่เอมว่านะลมหนาวของที่บ้าน

ไม่ว่าหนาวแค่ไหน ใจก็ยังอุ่นกว่าอากาศอุ่นอุ่นที่กรุงเทพฯ เพราะถึงแม้ว่าบ้านเอมฐานะไม่ได้ร่ำรวยเงินทอง  

แต่ก็ร่ำรวยรอยยิ้มและความสุขเสมอ


คิดถึงบ้านจังค่ะ

P1120723.jpg				
16 ตุลาคม 2550 07:24 น.

ความ สุข เล็ก เล็ก

ทะเลใจ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ...

1162746_4651249.jpg


อืม.........................................เอมจะเล่านิทานเรื่องอะไรดีล่ะ  

1162746_4650834.jpg


คิดไม่ออก ...............
เอาเป็นว่าแปะโป้งไว้ก่อนแล้วกันเนอะ
มาฟังเรื่องของคนคนนึงที่เอมอยากจะแฉสักหน่อยแล้วกัน
มันตะหงิดตะหงิดปากอยากพูดมานานแหล่ะ
เรื่องมีอยู่ว่าเอมรู้จักกับผู้ชายคนนึงที่เป็นคนมีครอบครัวแล้ว
ลูกโตแล้วด้วยลูกก็เข้ามหาวิทยาลัยทั้งสองคน
เอมรู้จักผู้ชายคนนี้ได้เกือบ 3 ปีแล้วจะว่าด้วยความบังเอิญ
หรือด้วยเพราะโชค(ร้าย)ชะตาก็แล้วแต่
มันก็ทำให้เอมเจอเรื่องราวเยอะแยะมากมาย 
เพราะเขาสร้างเรื่องให้เอมต้องปวดหัวบ่อย ๆ 
พูดจาเสียงดัง ชอบตั้งคำถามให้เราหาคำตอบ
ชอบชงเรื่องไว้แล้วให้เราเข้าไปแก้
หรือบางทีเวลาไม่มีอะไรทำก็จะไม่หาเรื่องกับเอมเสมอ
เอาปัญหามาให้คิดตลอด และ เราก็มีปากเสียงใกล้เป็นประจำ
แทนที่เราทั้งสองคนจะเกลียดกันแต่กลับผูกพัน ( เอมคิดว่าใช่นะ )
ต้องทะเลาะกันเป็นกิจวัตรประจำวัน
ถ้าวันไหนไม่มีเรื่องให้โต้เถียงกันเป็นอันว่าใจไม่ค่อยสงบสุข
และวันไหนที่เขาจะไม่มาให้เห็นหน้าเขาก็จะบอกเอมทุกครั้งว่าไม่อยู่และไปไหน
เหตุการณ์แบบนี้เป็นอย่างสม่ำเสมอตลอดระยะเวลาเกือบสามปี
และมีหลายหลายคนเข้ามาพูดกับเอมว่า  "ทนได้ไง  ถ้าเป็นเราเราไปนานแล้ว"
คำตอบที่เอมมีให้ทุกครั้งก็คือ " จริงจริงแล้วเขาใจดีนะ เพียงแต่ว่ามีความละเอียดมากกว่าคนอื่นเท่านั้นเอง"
เอมก็รู้ว่าที่เอมอยู่กับเขาได้ทุกวันนี้เป็นเพราะว่าเอมเข้าใจในความเป็นเขา
และรับในสิ่งที่เขาเป็นได้ ทุกทุกกรณี อย่างวันนี้มาช่วงจังหวะที่เอมกำลังยุ่ง ยุ่ง เคลียร์ปัญญาหางานอยู่
และเขาวานให้ไปช่วยถามข้อมูลกับฝ่ายวางแผนเรื่องงบประมาณของปีหน้าเอมก็ไม่ได้ไปให้
เขาเลยโทรถามเอง และไม่รู้นึกอะไรขึ้นมาจะคีย์ข้อมูลเอง ให้เอมไปสอนวิธีการทำ เอมไปกำกับได้สักพัก
เขาบอกกับเอมว่า  "เขียนใส่กระดาษแล้วให้คุณพิมพ์ให้ดีกว่า" เอมพยักหน้า "ค่ะ" สักพักก็มีเสียงลอยตามลมมาอีกว่า
"เขียนไวกว่ากันเยอะ"  เอมก็แอบอมยิ้ม เพราะอย่างน้อย ๆ วันนี้เอมก็ทำให้ผู้ชายคนนี้รู้แล้วว่า
การทำงานที่เอมปั่นทำให้ไม่ใช่ว่าเอมไม่พยายามที่จะเร่งเพราะในเวลาที่เอมทำให้กับเขา
ซึ่งมีงานด่วนมากมาก กับโค ตะ ระ ด่วน นั้น เวลาทำพร้อมกันเอมกดดันแค่ไหน เพราะขนาดเขาแค่พิมพ์ตัวเลขไม่กี่ตัวก็ถอยหลัง
เพราะฉะนั้นก็โปรดรู้ไว้ด้วยว่า  ลูกน้องของพี่มันเครียดขนาดไหนเวลาพี่มาเร่งงานที่เพิ่งให้มาไม่ถึง 10 นาที

1162596_4648537.gif

5 5 5 5 5 5 5      นี่แหล่ะ ความ สุข เล็ก เล็ก น้อย น้อย ที่ หา ได้ ใน หนึ่ง วัน ทำ งาน

1162746_4651842.jpg				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟทะเลใจ
Lovings  ทะเลใจ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟทะเลใจ
Lovings  ทะเลใจ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟทะเลใจ
Lovings  ทะเลใจ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงทะเลใจ