7 มีนาคม 2551 14:23 น.

ณ ป้ายรถเมล์

..สายลมทะเล..

ป้ายรถเมล์ป้ายเดิมเริ่มที่นี่
คนก็เดียวกันนี้สี่ปีผ่าน
จากอรุณรักแรกกระโปรงบาน
เป็นสาวใสแสนหวาน ทำงานแล้ว

ในโมงยามความรักที่แสนสั้น
ได้รอรถร่วมกันกับขวัญแก้ว
แม้ไร้คำทายทักรักพรายแพรว
ใจก็เพริศเตลิดแล้ว โดยไม่รู้

เธอไม่เห็นเป็นฉัน ทุกวันทุกวี่
ที่ผ่านเดือนเคลื่อนปีไม่หดหู่
คอยแอบมองสองแก้มนวลที่ชวนดู
คอยแอบรู้แอบรับเธอกลับมา

สุขกับการได้รัก อยู่ห่างห่าง
สุขได้ยืนข้างข้าง แม้ไม่กล้า
สุขแม้วันฝนตกเปียกซ่กมา
เหมือนลูกหมาตกน้ำ..น่ารักดี

โรแมนติกตุ๊มต๊อมรักหน่อมแหน่ม
อาจไม่แจ่มไม่จัดถนัดถนี่
ไม่รู้ควรจะทักไม่ทักดี
แต่ยืนยันป้ายนี้..มีความรัก				
13 กุมภาพันธ์ 2551 23:19 น.

เพราะรัก..ที่ไม่เท่ากัน

..สายลมทะเล..

กระชับปืนเข้าแอบแนบติดกาย
ตะกรุดเสกเหน็บชายตะเข็บเสื้อ
หลวงพ่อทวดหลวงปู่ศุขพ่อท่านเจือ
นิมนต์ท่านมาเผื่อ พออุ่นใจ

ลูกมาทำหน้าที่พิทักษ์ชาติ
แม้ไม่ได้ขี้ขลาด แต่หวั่นไหว
ในสงครามที่ไม่รู้ จะยิงใคร
ลูกควรกลัวหรือไม่ บอกลูกที

นโยบายสันติภาพ “ทราบวอสอง”
ทหารไทยทั้งผอง สนองเต็มที่
พิทักษ์สิทธิ์อิสระ ประชาเสรี
ตระหนักดี สำนึกด้วย ช่วยเข้าใจ
...............................................
เพื่อนทหารขาขาด ร้องให้ช่วย
ลากร่างเพื่อนเข้าดงกล้วย ช่วยไม่ไหว
สะเก็ดฝังเลือดคั่งประดังใน
“มึงแข็งใจให้ดี ยังมีกู”

หรือเพราะคนล้มตายใช่ลูกหลาน
ค่าทหารเหล่านั้นไม่มีอยู่
ประชาชนอีกเล่า หรือไม่รู้
เขาต้องอยู่ เพราะไม่มี ที่จะไป

พุทธคริสอิสลาม ศพแล้วศพเล่า
จะมีใครปัดเป่าเอาใจใส่
ลูกชายท่านครบเกณฑ์ ณ เพลใด
อย่าหนีหายไปไหน..ทางใต้คอย
				
13 กุมภาพันธ์ 2551 23:09 น.

คำถามหัวใจ

..สายลมทะเล..

ใจจำนนจนยอมต้องน้อมรับ
ด้วยสดับรักคนที่ มีเจ้าของ
พบเมื่อสายเกินไป ไม่อาจครอง
เขาเป็นทองร่วมแผ่น น่าเสียดาย

พลิกแผ่นดินหาตัวชั่วชีวิต
พรหมลิขิตเล่นตลกจนหกหาย
กลิ้งคะมำขำไม่ออกชอกช้ำกาย
ใจสลายหายใจขัดอึดอัดใจ

มีคนดีร้อยพัน นั่นก็รู้
กลับไม่เหมือนมีอยู่ รู้ใช่ไหม
แปลกยิ่งนักรักมนุษย์สุดเข้าใจ
คนที่ดีถมไป กลับไม่รัก

แต่ถ้าโลกใบนี้ รักกันง่าย
ทั้งหญิงชายเกี่ยวดองครองสมัคร
คงไม่เหลือคนโสดมาทายทัก
ให้สมรักสมใจ คนวัยนี้
.................................
สุภาพบุรุษไม่พอ จึงขอให้
ทั้งสองคนคิดใหม่ให้ถ้วนถี่
หากมั่นใจ ยืนยัน ย้ำอีกที
รักกันดีหรือไม่? ตอบฉันมา
				
10 กุมภาพันธ์ 2551 09:57 น.

คารมชาย

..สายลมทะเล..

อย่าเสียรู้เชิงชายชิดหวังเชย
ที่พร่ำเอ่ยคำรักเป็นหนักหนา
สารพัดสารพันจำนรรจา
เพียงเพื่อสมปรารถนา..ได้มาครอง

น้องเอ๋ย จงระวัง..ฟังคำพี่
คิดอีกทีดูให้ทั่วไม่มัวหมอง
สาวครั้งเดียว เสียวเพียงหน คนก็มอง
เสียทั้งของ หมองทั้งตัว..ชั่วเหมือนชาย				
5 กุมภาพันธ์ 2551 11:41 น.

ประชาธิปไตยประเทศ

..สายลมทะเล..

ปัถพีผืนเดียวแผ่นดินนี้
เสรียิ่งกว่า สรวงสวรรค์
ประชาธิปไตย เบ่งบานถึงโลกันต์
ไม่เหลือปันวันหน้า..กลัวไม่มี

อิสระเต็มที่ ไม่มีเผื่อ
กูเบื่อ กูเซ็ง กูจะเอาอย่างนี้
ใครจะชักแม่น้ำทั้งห้า ว่ามึงดี
กูจะยืนตรงนี้..ไม่เอามึง

....................

ก็ปัถพีผืนนี้ มิใช่หรือ
ทิฐิถือฝักฝ่ายกันบูดบึ้ง
สาดเสีย เทเสีย กันเอ็ดอึง
แบ่งครึ่ง ผองชน พลเมือง

แดนสุวรรณพันปี เสรีพิสุทธิ์
ทรงทรุด ฉุดดับ มานับเนื่อง
อวสานกาลกรุง เคยรุ่งเรือง
จะฉิบหายทั้งเมือง..เรื่องของมึง				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟ..สายลมทะเล..
Lovings  ..สายลมทะเล.. เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟ..สายลมทะเล..
Lovings  ..สายลมทะเล.. เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟ..สายลมทะเล..
Lovings  ..สายลมทะเล.. เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึง..สายลมทะเล..