นั่งริมนาในวันที่ฟ้าสีโศก แลเห็นโลกเงียบงามท่ามกระแส ดั่งชีวิตทุกชีวิตว่ายวนแปร มิเที่ยงแท้ทุกสรรพสิ่งสัจจธรรม ขอเลือกเส้นทางสายธรรม ธรรมชาติ บริสุทธิ์สอาดบ่มจิตร่ำ ให้หยาดน้ำค้างทิพย์เฝ้าพรมพรำ น้อมนำดวงชีวิตสถิตไพร อยู่กับโลกใบเล็กแสนสงบ เพียรค้นพบความกระจ่างสว่างใส ว่าแท้แล้วชีพนี้ที่เป็นไป แค่ผ่านมาผ่านไปใช่ชื่นนาน นั่งริมนาฟ้าโพล้เพล้ ในว้าเหว่เห็นบัวบึงชูช่อหวาน ตะวันชมพูลอยดวงผ่านดงตาล ทิวากาลสอนซึ้งค่าฝากฟ้าไพร.....!