เรื่องสั้น นิยาย

ก็เพราะเราอยู่คนเดียวไม่ได้บนโลกนี้(#2 การลืมเลือนและความทรงจำ)

เจรนัย

การลืมเลือนและความทรงจำ

บางครั้งโลกเรามันก็หมุนไปเร็วว่าชีวิตคน ไม่อย่างนั้นทำไมเพื่อนสมัยอนุบาล ประถม มัธยม ถึงกลายเป็นสิ่งที่คุณเรียกว่าความทรงจำเมื่อถึงเวลาที่คุณใกล้จบจากมหาวิทยาลัยเล่า ทำไมมันเป็นอย่างนี้น่ะเหรอ ก็เพราะคนเรามันไปเร็วกว่าโลกไม่ได้น่ะสิ ธรรมชาติสร้างให้มนุษย์ทุกคนต่างอยู่ร่วมกัน แต่มันคงน่าแปลกพิลึกถ้าคุณมีเพื่อนซี้กลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งในชั้นอนุบาล แล้วมาขยายใหญ่ขึ้นในชั้นประถม มัธยม จนมาในมหาวิทยาลัยแล้วลองคิดดู ถ้าคุณมีเพื่อนเป็นโขยงตั้งแต่อนุบาลจนมาถึงระดับปริญญาเอก มาเป็นเพื่อนคุณในการมาเดินช็อบปิ้ง คุณคิดว่าถนนสายนั้นจะพอมีที่ให้พวกคุณเดินไหมล่ะ(ลองนึกถึงภาพการเดินข				
 2073    0    0