ชามพูนท
...ร้อยคำรักทักถามตามลมหนาว
เมื่อยามดึกน้ำค้างแรงทอแสงดาว
ลมโชยหนาวเสียยิ่งจะอิงใคร
เอ่ยคำรักทักลมก้มกระซิบ
ฝากดวงใจไกลลิบลอยไปใกล้
หากใครยินสำเนียงเสียงหัวใจ
ให้ทักถามตามไปในสายลม
ฝากใจวอนอ้อนถามไปตามทาง
ใจอ้างว้าง...หนาวไหม...มีใครห่ม
เหมือนทางนี้หรือไม่...ไร้คู่ชม
บางคราวตรมก็เพราะเหงาโปรดเข้าใจ
แต่จะฝากลมให้ไปใกล้ชิด
ถึงใครใครที่ไร้มิตรคอยเคียงใกล้
ไม่เลือกคน..ทุกชนชั้น..แบ่งปันไป
อีกต้นไม้น้อยใหญ่และสายธาร
สัตว์นานา..โต-เด็ก หรือ เล็ก-ใหญ่
ฝากลมโอบเขาให้หายสะท้าน
แม้ลมหนาวเอาไออุ่นเข้าจุนจาน
คงไม่นานหนาวนั้นก็พลันคลาย
ฝากสายลมที่โชยมา..เพราะว่า..เหงา
จึงบอกเล