ฟ้าสีครามงามแท้ยามแลเห็น เมฆขาวเป็นปุยลอองรองฟ้าใส แลลิบลิบนกตัวน้อยบินคล้อยไป พาดวงใจให้สะท้อนนอนคะนึง สกุณาเร่าร้องก้องไพรสนธ์ ดุจมีมนต์ดลใจให้คิดถึง แว่วเสียงเพลงนกน้อยพรอยรำพึง สำเนียงตรึงซึ้งใจคล้ายเสียงนาง โอ้นกเอ๋ยไฉนเจ้าเฝ้าครวญคร่ำ สำเนียงพร่ำรำพันนั้นหมองหมาง คล้ายจะบอกความนัยไม่อำพราง ว่าน้องนางยังรักและภักดี ฯ