ในราตรีย่อมมีดีและร้าย ก็อย่าหมายว่าจันทร์ส่องจะผ่องใส ค่ำคืนยามราตรีที่เป็นไป เวลาไม่คงที่อย่างแน่นอน รัตติกาลหมุนผ่านก็มืดมิด ยามเดือนปิดแสงนวลชวนสะท้อน ว่าชีวิตคนเราไม่แน่นอน เมื่อถึงตอนพลัดพรากก็จากกัน คืนนี้มีดาวที่พราวพร่าง จันทร์กระจ่างแสงนวลชวนให้ฝัน ถึงชีวิตที่สุขทุกคืนวัน ทุกข์ถูกบั่นด้วยรักประจักษ์จริง ถ้าเปรียบราตรีกับความรัก ก็คงจักเทียบได้ทั้งสองสิ่ง ความรักเมื่อยามร้าย ก็ร้ายจริง เมื่อรักยิ่ง ก็ยิ่งรักปักฤดี ฯ
1141
6
0
หน้าส่วนตัว
