นกขมิ้นบินจรจากคอนไม้พลัดถิ่นไกลหลงทางกลางเวหาฤาหลงค่ำคำเขาลือเล่ามาสุดคณาคาดคะเนคิดเรรวนนกขมิ้นเหลืองอ่อนค่ำนอนไหน?พฤกษ์พงไพรพิมานแมนแดนสรวงสวนฤานฤพานนิรทุกข์สุขรัญจวนจึงลืมหวนคืนรังครั้งเกิดกายโอ้นกขมิ้นพเนจรเจ้าร่อนเร่ห้วงชเลกว้างนักเกินจักหมายดารกะดารดาษอาจเรียงรายเดือนเฉิดฉายก็เกินไกลกว่าได้ครองเถิดนกขมิ้นแม้นประสบครบตรีโลกเสพสุขโศกนิพพิทาอย่าหม่นหมองด้วยเห็นทุกข์ย่อมเห็นธรรมล้ำครรลองเพียงปีกสองจักบรรลุสุขาวดีเจ้านกขมิ้นบินไปจากใจฉันอย่าลืมฝันงดงามอร่ามศรีปีกเจ้ากางครอบฟ้ามหานทีเพิ่มทวีทุกขณะสุดประมาณ...
3157
0
0
หน้าส่วนตัว
