............ฤาว่าเสมือนรัก.....
plaing_piu
๑ ระหว่างฟ้าหาโหยโดยรู้สึก
ระสายนึกหวงแม้นสุดแดนสรวง
ระลอกอารมณ์ใครไหวเล่นลวง
ระทมดวงใจ...ฤาว่าเสมือนรัก
๑ แรกผูกพันขวัญอ่อนค่อนคืนเหงา
สัมผัสเงาพร่าใครไม่ประจักษ์
ว่าชมรสบทกลอนสุนทรนัก
ไม่รู้จักรักฉันใดได้เริ่มรู้
๑ หอมดอกไม้สายน้ำรินธรรมชาติ
ฝันใครวาดสะอาดในใจกันอยู่
เพลินดนตรีลีลาวสันต์พรู
สุขเพียงครู่ใครอยู่ไม่ถึงใจคิด
๑ หนาวน้ำค้างกลางไพร...มิได้เห็น
ร้อนน้ำตกกระเซ็นเย็นสะกิด
ฝนสะทกอกแอบอุ่นแนบชิด
กาลเวลาผ่านมาผิด...ไยคิดครวญ
๑ ดึกเคยไหวใจหวามวาบข้ามฟ้า
หวานบทรจนามิกล้าหวน