เหม่อมองม่านเมฆมัวสลัวหม่น
	เหมือนดั่งคนสูญสิ้นถวิลหวัง
	คนเคยรักทักทายกลายเป็นชัง
	จำต้องนั่งซบสะอื้นกลืนน้ำตา

		ลมเหนือล่องเลยผ่านเช่นวารเก่า
		ที่สองเราแรกพบเริ่มคบหา
		ทุ่งบัวตองงดงามอร่ามตา
		ยังซึ้งค่ายืนยงความทรงจำ

	วัดพระธาตุกองมูคู่เมืองหมอก
	ธูปเทียนดอกบูชาค่าเลิศล้ำ
	อธิษฐานรักรื่นมิคืนคำ
	น้อมจิตนำธรรมทานร่วมงานบุญ

		เพลินเที่ยวชมชนเขาเผ่ากระเหรี่ยง
		เดินคู่เคียงหมู่บ้านร้านใต้ถุน
		หญิงคอยาวสาวงามนามละมุน
		ห่วงคอหนุนสวมใส่ให้แปลกปลอม

	ประทับจิตติดใจไมตรีต้อง
	จนเราสอง มองหมาย กายหล่อหลอม
	ประสานรัก ร่วมเรียง เคียงพะยอม
	ด้วยใจพร้อม เพียงฝัน อย่างมั่นคง