มหาโศกาลัย

สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ ๑๙

	พ่างเพิกภินท์ภพหล้านภาสุริยะเลือน
มืดมิดสนิทเหมือน
มลาย

	น้ำตาเปรียบชลปรูพระพรูพิรุณปราย
โซมสาดมิขาดสาย
กระแส

	บันดาลแดตะละดวงระลวงปะทุ ณ แด
เหลียวหลงพะวงแล
ตะลึง

	หนาวหนาวทนทุมนัสถนัดขณะคะนึง
ทุกข์ท่วมประชวมถึง
ฤทัย

	สมเด็จเชษฐ์ภคินีบดี ธ  ภุวไนย
ลับลานิคาลัย
ลุสรวง

	โอ้โอ๋อาดุรป่วนประมวลมนสปวง-
ชนเซาเพราะเศร้าทรวง
มิซา

	เย็นเยือกมารุตเยียบมิเทียบกะหทยา
ร่ำไห้พิไรหา
ฤหาย

	หวนหาหัตถ์ ธ ขจัดพยาธิเคราะห์ขจาย
ราษฎร์ไข้ก็ได้คลาย
ระคาง

	ครั้นถึงคราอุระปั่นประหวั่นกษณะปาง
เมื่อนี้พระพี่นาง
นิรา

	โอสถใดล่ะจะดับระงับ