ผู้หญิงช่างฝันและบางส่วนเสี้ยวจาก "น้ำตาลปึก"
ฟ้าใกล้สว่างแล้ว... จันทร์เสี้ยวสีสุก กับหมู่ดาวที่กระพริบพราวบนราวฟ้าเริ่มอ่อนแสง แต่ยังคงความงดงาม... นึกสงสัย.. ท้องฟ้าอันมืดมิดรู้สึกอย่างใดหนอ ในคืนที่ฟ้าไร้ดาว ไร้เดือน แหงนเงยเมื่อใดก็พบแต่ความว่างเปล่า ไร้ซึ่งคนสนใจ แต่คือคืนวันอันอิสระ วันที่ฟ้าเป็นฟ้า งดงามอยู่กับความเป็นตัวเอง ก็ แ ค่ ส ง สั ย.. .. ผ่านไปอีกคืน.. เหมือนเดิม ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแล้วก็จบลง เหมือน ชี วิ ต อุบัติขึ้นแล้วแตกดับ เวียนว่ายอยู่บนโลกใบนี้ไม่มีเปลี่ยน โลกที่ไม่เคยรับรู้ต่อสิ่งใด.. ไม่รับรู้ถึงความทุกข์ยาก ความเศร้าโศก ความสูญเสียที่เกิดขึ้นกับมนุษย์ โลกที่ยังคงหมุนไป.. ข
1463
3
0
หน้าส่วนตัว
