ในค่ำคืนสีหม่น.. ท่ามกลางความสับสนของคนอ่อนไหว มีเสียงหนึ่งกระซิบผ่าน.. จากความร้าวรานของหัวใจ ในแววตาเปล่าไร้.. เฝ้าถามหาคนห่วงใยผ่านดวงดาว เค้าอธิษฐานขอพร.. ถ่ายทอดความร้าวรอนในทุกบทตอนที่ปวดร้าว สายตาเค้าจับจ้อง.. เฝ้ามองยังหมู่ดาว.. ค่ำคืนแสนเงียบเหงา.. จะมีหรือเปล่า.. ใครสักคน รับรู้ห่วงใยความรู้สึก.. มีความทรงจำให้ย้อนนึกในสักหน ขอดวงดาวพราวแสงจากเบื้องบน ประธานความรักที่มีตัวตน.. มาพร้อมกับคนที่จริงใจ