เพลงโศกร่ำรำพันขึ้นนั่นแล้ว วังเวงแว่วสะท้านไหวฤทัยหวั่น เร่งโหมโรงบรรเลงเพลงโศกสันต์ ส่งวิญญาณสู่สรวงสวรรค์นิรันดร์กาล เมื่อชีวิตมลายลงวายร่าง สู่เวิ้งว้างแห่งภพใหม่อันไพศาล ณ ภพนี้มิหมายให้ยืนนาน พร้อมจะผ่านกายวิภาคฝากโลกา วิญญาณเราย่อมจะมีอิสระ เมื่อคราวละกายวางมิกังขา เห็นสัจจะว่ากายนี้มีมายา แค่ลวงตาขณะกายไหวรูปเงา สมบัติสถานในโลกหล้าอาณาจักร แค่พิงพักกายใจมิใฝ่เฝ้า สะสมไว้พอแค่ให้กายแนบเนา เมื่อกายจากก็ว่างเปล่าเป็นเถ้าธุลี. เกรียงไกร หัวบุญศาล ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๔๙
2801
3
0
หน้าส่วนตัว
