14 พฤษภาคม 2548 20:18 น.
.:+:+: กวี .. นิพนธ์ :+:+:.
วันเสาร์ที่ 14 พฤษภาคม
ในตอนนี้ . . . ฉันกำลังนั่งมองฟ้าพราว
ปล่อยหัวใจให้เปิดอ่านเรื่องราว . . ของความห่วงหา
ฉันยังเป็นผู้หญิงคนเก่า . . . ที่มีแต่คำว่าเราในแววตา
ฉันรักเธอด้วยหัวใจดวงเดิมที่มีเสมอมา . . . และจะรักจนกว่า จะจากลาลมหายใจ
ก็เพราะคือเธอคนเดียว . . . ที่สำคัญ
ที่จับมือทุกคืนวัน . . . พาฉันล่องลอยไปในความฝัน . . . ที่ยิ่งใหญ่
ให้หัวใจดวงเดิมมีพลัง . . . แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนพระจันทร์จะลับไป
ซึมซับความรู้สึกที่เธอให้ . . . หล่อเลี้ยงหัวใจของฉันให้มีรอยยิ้มได้ . . . ในทุกวัน
ไม่หวังให้เธอทำอะไรเพื่อฉันมากกว่านี้
แค่สุขเล็ก ๆ เพื่อสร้างรอยยิ้มที่ฉันเคยมี . . ในหน้าหนึ่งนี้ของความฝัน
เธอทำให้หัวใจของฉันได้มีค่า...ท่ามกลางความสับสนวุ่นว้านับร้อยพัน
แค่เพียง . . . ช่วงเวลาหนึ่งสั้น ๆ ที่หลับตาฝัน . . .
ให้ฉันได้รู้สึกว่ายังอยู่ที่เดิมตรงนั้น . . ในอ้อมกอดของความฝัน . . กับเธอ
วันนี้ . . เป็นอีกวันแล้วสินะ . . . ที่คุณต้องทำงานหนักเหมือนเคย . .
อย่างที่เคยบอก . . กำลังใจ . . และความห่วงใย . . ยังมีให้เสมอๆ . .
รู้รึเปล่า . . วันนี้เป็นวันที่ตัวขี้อิจฉาของดาว . . ออกมาเพ่นพ่านมากที่สุด
ก็จะอะไรซะอีกล่ะ . . วันนี้มีซองงานแต่งงานตั้ง 3 ซอง . .
เมื่อไหร่ . . จะมีของเราบ้างนะ . . คุณอย่ามัวแต่ถามดาวเลยว่าจะพร้อมเมื่อไหร่
. . เพราะ . . ถ้าเธอพร้อม . . ฉันก็พร้อม . .
13 พฤษภาคม 2548 19:34 น.
.:+:+: กวี .. นิพนธ์ :+:+:.
วันศุกร์ที่ 13 พฤษภาคม
ปล่อยใจให้ล่องลอยไป . . . ตามความคิดถึง
ฟังสิ . . สายลมที่กำลังเอ่ยซึ้ง . . . ฉันส่งความคำนึงมามอบให้
มีความห่วงใย . . . ความปรารถนาดี . . . จากฉันคนนี้ที่มีเพียงเธอในใจ
ความรัก . . ความสดใส . . เบ่งบานในใจ . . เมื่อคิดถึงความเป็นเรา
เปิดหัวใจเธอ . . . ให้รับความคิดถึง
ฉันส่งความรักผ่านดวงดาว . . แสงจันทร์ซึ้ง . . ด้วยหัวใจดวงเก่า
ให้เธอสัมผัสถึง . . ความรู้สึกในมุมเล็ก ๆ มุมหนึ่ง . . ที่สวยงามพร่างพราว
ให้รู้ว่ารักที่ฝากไว้กับฉัน . . ยังเพิ่มค่าทุกคราว . . ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไป
ฉันสัญญานะ . . คนดี
ความรู้สึกเช่นนี้ . . ฉันจะส่งถึงเธอไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
ฉันจะส่งไออุ่นที่เธอเคยคุ้น . . ให้ทั้งหมด . . ของหัวใจ
ในอ้อมแขนที่ไม่กว้างใหญ่ . . แต่เธอจะสัมผัสได้ . . ถึงไอรักจากหัวใจดวงเดิม
เป็นห่วงคุณจัง . . ที่วันนี้ทำงานหนักน่าดู
ทานข้าว . . และก็พักบ้างนะ . . . อย่าหักโหมเกินไป
กำลังใจ . . . ความห่วงใย . . . ฉันยังส่งให้เสมอๆ . . .
รัก . . . คุณ . . . เสมอมา . . . และจะเป็นอย่างนี้ . . . ตลอดไป . .
6 พฤษภาคม 2548 18:34 น.
.:+:+: กวี .. นิพนธ์ :+:+:.
คืนวันพฤหัสบดี ที่ 5 พฤษภาคม
นั่งมองฟ้าพร่างพราว ด้วยแสงจันทร์ฉาย
มีดวงดาวทอแสงเป็นประกาย ที่ปลายฟ้า
ฉันคิดถึงเรื่องราวดีๆ ตั้วแต่ชีวิตนี้ มีเธอก้าวเข้ามา
ก็สัมผัสถึงความอบอุ่นได้ โดยไม่ต้องมีการค้นหาใดๆ
จันทร์เจ้าขา .. ฉันไม่ขอข้าว ขอแกง
แต่ขอความรักสดใสสีแดง อยู่คู่กับคำว่าเรา ได้ไหม
ขอให้เธอนั้นรู้สึกถึงความรักล้นปรี่ ที่ฉันส่งไป
แล้วส่งความรักกลับมาให้ ก่อนที่ฉันจะหลับไป พร้อมฝันดี
เพราะมีเธอเป็นเหมือน ทุกสิ่ง
ที่มีในความรู้สึก ของผู้หญิง คนนี้
เธอคือความฝัน ที่ฉันฝันอยากจะมี
มีเธอเป็นผู้ชายในฝันแสนดี ...
ของผู้หญิงคนนี้ .. ที่รักเธอ
ฟ้าคืนนี้สวยจัง คิดไปถึงเขา .. ป่านนี้จะทำอะไรอยู่
นอนหรือยัง อยากให้เขาคิดถึงเราบ้าง .. อย่างที่เราคิด ..
และอยากให้เขาฝันถึงเรา .. มากกว่าที่เราฝัน ..
5 พฤษภาคม 2548 17:03 น.
.:+:+: กวี .. นิพนธ์ :+:+:.
วันอาทิตย์ที่ 1 พฤษภาคม
ยิ้มได้แล้วสินะ คนขี้งอน
ชอบคิดอะไรไปก่อน มีจินตนาการสูงเสมอๆ
สะอึก สะอื้น ร้องไห้ เสียใจกับสิ่งที่ได้เจอ
สุดท้ายก็เป็นสิ่งที่เผลอ คิดเพ้อเจ้อ มีน้ำตา
ยิ้มได้แล้วสินะ คนขี้น้อยใจ
แค่เห็นเค้ายืนคุยกับใคร ก็น้อยใจไม่เข้าท่า
ถามก่อนนะทีหลัง ก่อนจะกลับไปปั้นเรื่อง ให้มีน้ำท้นตา
แต่เวลานี้ทุกความรู้สึกที่คิดมา กลับกลายเป็นว่า ฉันคิดมากไป
หนักแน่นได้แล้วนะ ตัวเรา
กระซิบบอกหัวใจเบาๆ ให้เข้มแข็ง อย่าอ่อนไหว
เชื่อมั่นในเธอคนดี คนที่คือที่สุดแล้ว ในหัวใจ
เลิกได้แล้ว ขี้งอน ขี้น้อยใจ ...
เห็นอะไรๆ ก็งอแงร้องไห้ ไม่น่ารักเลย
เป็นไงล่ะ ..
เห็นเอง คิดเอง ร้องไห้เอง สุดท้าย ก็หน้าแตกเอง
ดีนะ .. ที่ไม่ได้โวยวาย .. กับคุณ ..
ไม่งั้น .. จะเอาหน้า .. ไปไว้ไหน ..
อยากจะทิ้งจัง .. นิสัยคิดมาก .. ของตัวเอง ..
5 พฤษภาคม 2548 01:16 น.
.:+:+: กวี .. นิพนธ์ :+:+:.
จมเจ็บอยู่กับตัวเอง
ปล่อยน้ำตาให้บรรเลงท่วงทำนอง ความอ่อนไหว
เมื่อความรู้สึกถูกเหยียบย่ำ บอบช้ำไปทั้งหัวใจ
สิ่งรอบกายไร้ความเคลื่อนไหว
ยินเพียงเสียงหัวใจ เต้นไหว ร้าวราน
จมเจ็บอยู่กับน้ำตา
หัวใจที่ไหวล้า กำลังพยายามกล้าหาญ
จะปาดน้ำตาที่ไหลริน เช็ดทิ้งให้สิ้นไปตลอดกาล
จะปล่อยความเศร้าให้พ้นผ่าน
เก็บความทรมาน ให้สุดใจ
พรุ่งนี้สิ่งที่เธอจะได้เห็น
คือรอยยิ้มดังเช่นวันที่เคยสดใส
ฉันจะไม่ทำให้เธอรู้ว่าหัวใจฉันบอบช้ำสักเพียงใด
ฉันจะทำเหมือนไม่มีอะไร
ฉันไม่ได้เสียใจ ฉันไม่ได้มีน้ำตา
เพราะเธอคือคนเดียว คือความรักของฉัน
ไม่ว่าตื่นหรือหลับฝัน เธอก็ยังเป็นใครที่มีค่า
ฉันจะเป็นคนรักที่เข้มแข็งเสมอ ในขณะที่เธอมองสบตา
ก่อนจะกลับมาอ่อนแอ ร้องไห้ เพื่อหัวใจตัวเอง
วันเสาร์ ที่ 30 เมษายน
เป็นวันที่สอง ที่อะไรๆ ยังดูอึมครึม
ในวันพรุ่งนี้ ที่เราจะได้พบกัน
ฉันจะทำ ทุกอย่าง ให้เหมือนเดิม
เพราะ .. สิ่งที่ฉันเห็น อาจไม่ใช่ อย่างที่ฉันคิด
ก็เป็นได้ ..
หน้าส่วนตัว
988
Lovers
0 คน เลิฟ.:+:+: กวี .. นิพนธ์ :+:+:.
Calendar
