17 ธันวาคม 2548 16:54 น.
กสา...
ในค่ำคืนที่ความเหงารุมเร้า
สิ่งที่ทำให้หายเศร้าคือภาพเงาของคุณ รู้ไหม
แม้ทุกอย่างต้องหยุดนิ่งเป็นแค่สิ่งฝันไป
แต่คนที่ทำให้ฉันยิ้มได้ยังเป็นคุณ
ในค่ำคืนที่ลมหนาวรุมเร้า
ยังโอบกอดใจว่างเปล่าที่ว้าวุ่น
คอยปลอบตัวเองไว้ในวันที่ไร้ไอละมุน
หวังสักวันคุณ...คนที่เคยคุ้นจะกลับมา
ในค่ำคืนที่ความเหงารุมเร้า
ยังรอคุณคนเก่าด้วยใจปรารถนา
หวังเพียงคุณรู้คำอธิษฐานจึงสงสารแล้วกลับมา
วันนั้น...ฉันจะบอกคุณอีกครั้งว่า...สิ่งที่ฉันศรัทธาเสมอมาคือคุณ
14 ธันวาคม 2548 20:50 น.
กสา...
ดาวดวงนั้น หายไป
ดาวแห่งแรงใจ แรงฝัน
ดาวที่คอยดับ ใจเงียบงัน
ดาวที่มีค่าของฉัน ดับไป
แล้วชีวิต ทุกวัน
จะเงียบงัน เหมือนเดิมไหม
เมื่อดาวดวงนั้น ยังลืมไป
ว่ามีใคร ฝันถึงกัน
ดาวดวงนั้น ดับไป
ดาวแห่งหัวใจ ที่ใฝ่ฝัน
สิ้นแสงดาว สิ้นแรงใจ สิ้นผูกพัน
ชีวิตฉัน คงสิ้นฝัน ถ้าสิ้นเธอ
14 ธันวาคม 2548 20:44 น.
กสา...
ท่ามกลางแสงดาวบนฟ้ากว้าง
สายลมในคืนร้างอ้างว้างเงียบเหงา
คืนมืดมิดกระซิบบอกใจตัวเองเบาเบา
เราเฝ้าแต่คิดถึงเขาแล้วได้อะไร
ท่ามกลางดอกหญ้าทุ่งน้ำค้าง
สายลมในคืนร้างยังร่ำไห้
จะถามตัวเองสักกี่ครั้งก็ยังไม่ได้อะไร
นอกจากน้ำใสใสที่รินไหลเป็นสายธาร
หน้าส่วนตัว
706
