23 ธันวาคม 2548 14:55 น.
กสา...
คิดถึงจังคนดี
อากาศหนาวอย่างนี้คนดีเหงาบ้างไหม
ส่วนฉันเหว่ว้าทุกครั้งที่จากคุณมาไกล
แล้วคุณล่ะเป็นยังไงคิดถึงกันบ้างไหมค่ะคุณ
เพียงส่งข่าว
คุณเป็นไงบ้างเล่าตอนนี้
ความห่วงหาคงลดลงทบทวี
แต่ที่ว้าวุ่นอย่างนี้เพราะคนดีไม่ส่งข่าวมา
คุณคงลืมว่ามีฉัน
เฝ้าห่วงกันวันที่คุณวุ่นว้า
ฉันคงเป็นแค่ใครที่ไร้เงาในสายตา
แต่เข้าใจไว้นะว่า
........ตลอดมาคนไกลตายังห่วงใย.....
วานลมหอบรักไปหา
เป็นห่วงว่าวันนี้คุณดีอยู่ไหม
แค่อยากให้รับรู้และเข้าใจ
ว่ามีใครห่วงใยทุกวี่ทุกวัน
23 ธันวาคม 2548 14:48 น.
กสา...
เมื่อฉันไม่มีค่าเหมือนเดิม
ก็ปล่อยให้ฉันไปเริ่มชีวิตใหม่
อย่ายึดยื้อฉันด้วยหัวใจ
หัวใจที่ไร้ความรู้สึกใดไว้ผูกพัน
เมื่อคุณเอ่ยปากจะไม่ยืนอยู่ที่เก่า
ก็อย่าทวงถามให้เรากลับเป็นเหมือนวันนั้น
คำที่คุณกล่าวอย่าลืมมัน
ไปสิ..ทางที่คุณฝันทางของฉันไร้ที่สำหรับคุณ
23 ธันวาคม 2548 14:46 น.
กสา...
เอาความหวังดีคุณกลับไป
พร้อมรอยยิ้มใสที่ไม่จริงใจแบบนั้น
ทำเพื่อหลอกคนอื่นคุณจะฝืนทำไมกัน
รู้ไหม...คุณทำให้ฉันสมเพสคุณเต็มที
ตาคู่นั้นฟ้องความจริงหมดแล้ว
ว่าคุณอยากคลาดแคล้วฉันเต็มที่
บังเอิญฉันมากับคนอื่นคุณเลยฝืนหวังดี
พอเสียเถอะการตบตาคนแบบนี้...ฉันรำคาญ
กลับไปทำงานได้ก็รีบๆ ไป
ก่อนฉันจะระงับตัวเองไม่ได้แล้วไปตามล้างตามผลาญ
คราหน้าเลิกทักทำเฉยๆ ใช่เลยที่คุณเคยต้องการ
ไม่ต้องทำซึ้งให้คิดถึงวันวาน...พอกันที
21 ธันวาคม 2548 15:24 น.
กสา...
หลังวันที่ฝนซา
เช้าวันต่อมาอากาศก็สดใส
หลังจากพายุที่ถาโถมใส่ใจ
เมื่อผ่านไปก็ได้ใจใสใสคืนมา
ขอบคุณ...คุณที่ช่วยชะล้าง
โดยปล่อยให้อ้างว้างอยู่ตรงหน้า
ได้รู้สึกเมื่อมือคุณไม่ฉุดฉันขึ้นมา
ได้หลั่งน้ำตาเพื่อคนไร้ค่าอย่างคุณ
เมื่อสิ่งเลวร้ายได้ผ่านพ้นไป
ฉันลุกขึ้นใหม่ได้หมดคราบของใครที่ว้าวุ่น
หลังสิ่งเลวร้ายสุดท้ายฉันยังอยู่ได้โดยไร้เงาคุณ
เห็นไหม...โลกของฉันยังไม่หยุดหมุน
...แค่เพียงเพราะคุณจากไป...
21 ธันวาคม 2548 15:20 น.
กสา...
อย่าห่วงเลยคนดี
แม้การตัดใจตอนนี้ยังทำไม่ได้
แต่การมีคุณอยู่ยังรับรู้ว่าคุณทำอะไร
ก็ไม่ได้ทำให้ฉันวุ่นวายหรือฝังชีวิตไว้ในวันวาน
ฉันรู้ชีวิตคืออะไร
และต้องก้าวไปทางไหนในวันที่อะไรๆ เลยผ่าน
การยังมีคุณทำให้อบอุ่นในวันที่ความเหงาคืบคลาน
ส่วนสิ่งที่คุณขอฉัน...คือใช้ชีวิตอยู่กับการช้ำใจ
ขอโทษที่คงไม่อาจลืมคุณ
เพราะนั่นคือแสงเดียวที่ทำให้อบอุ่นใต้ฟ้าผืนใหญ่
แม้ฉันยังนึกถึงความหลังแต่ก็ไม่เคยฝังไว้กับใจ
เพราะรู้ดีว่าชีวิตคืออะไร...
...คือการก้าวต่อไปและเก็บคุณไว้ในทรงจำ...
หน้าส่วนตัว
1228
