19 ธันวาคม 2548 18:19 น.
กสา...
ขอบคุณที่หวังดี
แต่ที่นี่ไม่มีฉันคนเก่า
ขอบคุณที่คิดรื้อฟื้นรักของเรา
แต่ที่นี่เหลือแต่เถ้าไม่มีถ่านไม้เก่าๆ ให้คุณติดไป
จะไม่กลับไปยืนที่เก่า...ใครพูด
จากวันนั้นฉันก็ทรุดก่อนสูดลมหายใจขึ้นมาใหม่
แม้ตอนนี้ที่ตรงนั้นจะไม่สามารถหาใครมาแทนใคร
แต่คุณห็ไม่มีสิทธิ์เข้าไป เพราะทางเข้าได้ปิดตาย...ถาวร
อยู่ดีดีก็มาง้อ
ขอสานต่อรักของฉัน
บอกขอโทษอย่าโกรธกัน
ที่แล้วมานั้นผมผิดไป
อยู่ดีดีก็ขอโทษ
ให้หายโกรธยกโทษให้
เกินไปไหมพ่อยอดชาย
ไม่ได้ไล่...แต่เห็นไหม๊? นั่นประตู
19 ธันวาคม 2548 18:08 น.
กสา...
ฉันยังเป็นคนเก่า
ที่ยังเศร้านับจากเงาคุณห่างหาย
ยังคงว้าวุ่นแม้โลกจะหมุนผ่านไป
ยังคงเสียใจแม้ไม่ได้อะไรคืนมา
ส่วนคุณก็ยังเป็นคนเก่า
คนที่ลืมภาพเงาวันของเราอย่างไร้ค่า
ใจยังแข็งมีเรี่ยวแรงสู้กับความเมตตา
และยังมัแววตาให้อย่างเหว่ว้าเงียบงัน
เมื่อไหร่คุณจะเป็นคนใหม่
รู้จักใส่ใจคนที่คุณทำร้ายวันนั้น
เมื่อไหร่คุณจะหยุดความเฉยชาที่มีให้คนเคยมีค่าในวานวัน
เมื่อฉันจะมีค่าแบบนั้นเมื่อไหร่คุณจะรักฉัน...อีกครั้งค่ะคุณ
17 ธันวาคม 2548 16:59 น.
กสา...
อย่าคิดว่าฉันไม่เสียใจ
ถ้าได้แค่มองผ่านไป...แค่นี้
สิ่งที่อยู่ภายในคุณไม่มีวันรู้คนดี
เมื่อใจที่ฉันมีคุณไม่เคยใส่ใจ
ตราบใดที่มองกันเพียงภายนอก
คงเห็นแค่ภาพลวงหลอกซ่อนทุกอย่างไว้
จำไว้นะ!!บางที่การแสดงออกกับความรู้สึกภายใน
มันก็แตกต่างกันมากมายเหลือเกิน
17 ธันวาคม 2548 16:54 น.
กสา...
ในค่ำคืนที่ความเหงารุมเร้า
สิ่งที่ทำให้หายเศร้าคือภาพเงาของคุณ รู้ไหม
แม้ทุกอย่างต้องหยุดนิ่งเป็นแค่สิ่งฝันไป
แต่คนที่ทำให้ฉันยิ้มได้ยังเป็นคุณ
ในค่ำคืนที่ลมหนาวรุมเร้า
ยังโอบกอดใจว่างเปล่าที่ว้าวุ่น
คอยปลอบตัวเองไว้ในวันที่ไร้ไอละมุน
หวังสักวันคุณ...คนที่เคยคุ้นจะกลับมา
ในค่ำคืนที่ความเหงารุมเร้า
ยังรอคุณคนเก่าด้วยใจปรารถนา
หวังเพียงคุณรู้คำอธิษฐานจึงสงสารแล้วกลับมา
วันนั้น...ฉันจะบอกคุณอีกครั้งว่า...สิ่งที่ฉันศรัทธาเสมอมาคือคุณ
14 ธันวาคม 2548 20:50 น.
กสา...
ดาวดวงนั้น หายไป
ดาวแห่งแรงใจ แรงฝัน
ดาวที่คอยดับ ใจเงียบงัน
ดาวที่มีค่าของฉัน ดับไป
แล้วชีวิต ทุกวัน
จะเงียบงัน เหมือนเดิมไหม
เมื่อดาวดวงนั้น ยังลืมไป
ว่ามีใคร ฝันถึงกัน
ดาวดวงนั้น ดับไป
ดาวแห่งหัวใจ ที่ใฝ่ฝัน
สิ้นแสงดาว สิ้นแรงใจ สิ้นผูกพัน
ชีวิตฉัน คงสิ้นฝัน ถ้าสิ้นเธอ