22 ธันวาคม 2550 13:22 น.
= ความทรงจำสีจาง =
เธอกลับมาเพื่อบอกว่า...เสียใจ
ที่ทำให้ฉันร้องไห้ในวันนั้น
วันที่เธอเลือกคนว่าสำคัญ
เธอจึงตัดเยื่อใยฉัน...แล้วจากไป
เธอบอกว่าที่กลับมาในวันนี้
เพราะคนดียังรักอยากเริ่มใหม่
ความเจ็บปวดครั้งเก่าให้ลืมไป
ให้เหลือเพียงความจริงใจ...ของสองเรา
เพราะรักเธอจึงยอมแม้ต้องเจ็บ
อ้าแขนเก็บ...รักเธอไว้ไม่กลัวเฉา
แต่หัวใจเธอสับสนเกินคาดเดา
คล้ายรักกันเหมือนเก่า...แต่เปลี่ยนไป
เดี๋ยวบอกรัก...ซักพักเลิกเบิกทางลา
ตัวฉันจมคราบน้ำตาตามไม่ไหว
ไม่พอใจก็บอกเลิกเบิกทางไป
พออยากรักก็ง้อใหม่...ขอคืนดี
บอกตัวเอง...รักคงไม่ช่วยอะไร
เลิกเป็นคนอ่อนไหวต่อจากนี้
ความเจ็บปวดพอแล้ว...พอเสียที
เลิกให้เขาย่ำยีศักดิ์ศรีใจ
19 ธันวาคม 2550 13:06 น.
= ความทรงจำสีจาง =
คิดถึงเธอเสมอใจไม่แปรเปลี่ยน
กาลเวลาที่หมุนเวียนไม่เปลี่ยนผัน
เพราะกับเธอหลายสิ่งอย่างฉันผูกพัน
คำรักกันยังออดอ้อนตอนหลับตา
ไม่โทษเธอที่เปลี่ยนไปไม่หวนกลับ
แต่ว่าฉันจะยังนับวันห่วงหา
จะรอเธอจนกว่าเธอจะกลับมา
แม้จะแลกด้วยน้ำตา....ก็จะรอ
หน้าส่วนตัว
695
