26 มกราคม 2552 23:55 น.

ยืนหยัด

ณ.คลองฉวาง

อดทน  ต่อสู้   เฝ้าดู    รอคอย    ไม่ทดท้อ 
ไม่ยอมแพ้    แน่วแน่    มั่นคง     ไม่หลง
ไม่หน่าย     ก้าวไป   มุ่งไป    ด้วยใจ
เทียงแท้    แน่แน่ว   ไม่อ่อนแอ  ทรนง
ยืนหยัด    มันคง    ดำรงษ์    ดีไว้
ด้วยใจ    ไม่ขลาด   ไม่เขลา   ก้าวไป
ข้างหน้า  สิ่งดี    รอคอย   อย่าถอย
อย่าท้อ    ขอแค่   เธอสู้   ต่อไป
สิ่งใด    จะสู้    สิ่งดี     ไม่มี
จำไว้    จนตาย   ทำไป  ในสิ่ง
ที่ดี     จะมี   ความสุข   ชั่วกาล
สัจธรรม   ความจริง  ทุกสิ่ง   เที่ยงแท้
ขอแค่    ยืนหยัด   มั่นคง   ดำรงษ์    ความดี

              (ทดลองเขียนกลอน 2  พยางค์มอบแด่ ผู้ทรนงในคุณธรรม)				
26 มกราคม 2552 10:30 น.

หน้าประตู

ณ.คลองฉวาง

หน้าประตูยังมีชายที่เฝ้าคอย
ใครสักคนที่จากไปจนไกล
ยังคงคอยด้วยใจที่ห่วงหา
รอเวลา เธอกลับมาอีกครั้ง
 ยังเฝ้าคอยที่หน้าประตู
หันมองดู ถนนตลอดมา
ว่างเปล่าเงียบเหงาและเฝ้าหา
ยามหลับตาใจยังเฝ้าคอย
  ไม่ไปไหนยังคงอยู่ที่ตรงนี้
แม้จะรอด้วยใจที่ห่วงหา
รอนานๆใจมันเริ่มอ่อนล้า
แต่คงรอด้วยใจที่มั่นคง
    จากไปไหนหรือจากไปชั่วนิรันด์
ตั้งคำถามในใจตลอดมา
หน้าประตูยังมีชายที่เฝ้ารอ
เหนื่อยและท้อยังคงรอและเฝ้ารอ
    ไร้รางกายแต่วิญญานเฝ้าประตู
จะรออยู่ที่ตรงนี้ชั่วนิรันด์
ยังคงมอง ถนนตลอดมา
รอจนกว่าทุกสิ่งดับสลาย				
26 มกราคม 2552 10:14 น.

ทางตัน

ณ.คลองฉวาง

ฉันต้องก้มหน้ารับชะตาไว้
ต้องยอมรับมันเรื่อยไปอยู่อย่างนี้
เส้นทางเดินมุ่งหมายของชีวี
หมดทางแล้วที่ก้าวเดินไป
 ดั่งโดนโซ่ตรวนมัดถ่วงไว้
ให้จมกายอยู่กับที่แห่งนี้
ฝืนเท่าไหรยิ่งปวดร้าวเศร้าฤดี
เจ็บจวนเจียนชีวีแทบขาดใจ
คิดได้แต่คิดเท่านั้น
หนทางนั้นมันตันแทบทุกสาย
หมดหนทางรับชะตาจนวันตาย
ก้าวทางใดมีแต่ความมืดมน
                               สิงหา 43				
25 มกราคม 2552 13:34 น.

ทางใหม่ สายกรวด

ณ.คลองฉวาง

ออกเดินทางออกเดินทางไป
เส้นทางไกลยังคงมีความท้าทาย
สุดถนนหนทางยังคงต้องมุ่งไป
สู่เส้นทางใหม่ที่ไม่คุณเคย
   สัมภาระที่แบกมาจนเต็มหลัง
คือพลังและหัวใจที่เสรีย์
กลางป่าไพรที่ห่างไกลอย่างนี้
ยังคงมีแสงไฟส่องอาทร
   ในหนทางแห่งความทุรกันดาร
นั้นคือทางสายใหม่ให้ไปหา
หลายชีวิตยังคงรอเวลา
โอกาสมาเพียงเราหยิบยื้นให้
   ไปเถอะไปถ้าหัวใจเอื้ออารีย์
ถึงเส้นทางจะลำบากสักเพียงไหน
มีความรักแบ่งบันให้เขาไป
มีน้ำใจแบ่งให้อย่าขาดสาย
    ก้าวลงเดินไปตามถนนสายใหม่
มุ่งหน้าไปตามทางถนนสายกรวด
แม้เหน็ดเหนื่อยยังคงมีรอยยิ้มในแววตา
คือ หัวใจศรัทธา ความดีงาม				
25 มกราคม 2552 13:11 น.

เนรคุณ

ณ.คลองฉวาง

พ่อของคุณนั้นล่องเรือมา
หนีความทุกยากมาจากแดนไกล
เข้ามาพึ่งอาศัยแผ่นดินนี้
แผ่นดินที่สินทรัพย์มีทั่วไป
  ขยันอดทนอาบเหลือแลกมา
จนชีวิตผันผ่านความทุกกาย
แผ่นดินนี้สร้างคุณมั่งมี
ไฉนเลยวันนี้คุณกลับกลาย
    พ่อของคุณใครก็รักบูชา
ถึงแม้ว่าท่านมาจากแดนไกล
ช่วยเหลือคนตอบแทนให้สิ่งดี
เลือดที่มีไม่เหลือให้ลูกชาย
    พ่อของคุณนั้นเป็นคนดี
แม้นมั่งมีตอบแทนให้แผ่นดิน
คนก็รักนับถือและศรัทธา
ความเมตตามีให้คนมากมาย
ในวันนี้ท่านจากลา
เงินทองตกทอดถึงลูกชาย
แนวทางพ่อของคุณที่ทำมา
ผ่านเวลาวันนี้กลับเปลี่ยนไป
ใช้เงินทองเอาเปรียบชาวประชา
คุณธรรมที่พ่อสร้างนั้นจางหาย
อำนาจที่มีจากเงินทอง
ใช้สนองแค่เพียงความสุขตน
เอาเปรียบบดบี้ขยี้คน
จนผู้คนต่างหมดความศรัทธา
    พ่อของคุณถึงไม่เกิดแผ่นดินนี้
ฝากความดีมากมายเหลือคณา
ลูกของเขานั้นเกิดในเมืองไทย
เหตุไฉนเอาเปรียบคนเรื่อยมา
พ่อของคุณคนรักและศรัทธา
แต่ตัวคุณชาวบ้านเรียก จัญไร				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟณ.คลองฉวาง
Lovings  ณ.คลองฉวาง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟณ.คลองฉวาง
Lovings  ณ.คลองฉวาง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟณ.คลองฉวาง
Lovings  ณ.คลองฉวาง เลิฟ 0 คน
สวีสดีครับ ผม ณ คลองฉวาง ติดตาม การ เขียนบทกวีของผมได้ที่ bodkavenaklongsawang blogspot com ครับ
>