30 เมษายน 2550 03:25 น.
-ลู่หลี่ละเวง-
อย่าสร้างพิษอย่าคิดเพี้ยนอย่าเขียนผิด
จะเขียนคิดให้รู้ความตามประสา
เหมือนพ่นพิษให้พุ่งพวยด้วยพูดจา
หรือปัญหาภาษาไทยยังไม่พอ
ก่อนจะเขียนเพียรคิดอีกนิดหน่อย
จะเพี้ยนน้อยผ่อนหนักเป็นเบาหนอ
ข่มตาหลับนับหนึ่ง ก ถึง ฮ
ให้เกิดก่อคลังคำประจำใจ
แม้นไม่แน่แก่ใจให้รอบคอบ
รับผิดชอบสังคมสมสมัย
จงตรวจสอบตัวสะกดให้หมดใจ
สิ้นสงสัยไร้ฤทธิ์อวิชชา
พจนานุกรมหรือคือมือซ้าย
อย่าห่างกายแม้ไม่ถือเป็นมือขวา
เพ้อรำพึงเพียงหนึ่งมือถือปากกา
ยังถือว่าบ้าใบ้ถือใยบัว
อย่าถือว่าข้ารักเป็นนักเขียน
ใช่เสมียนต้องละเมียดให้เวียนหัว
ให้พิสูจน์อักษรไซร้คือใจตัว
จงถอนหงอกออกจากหัวด้วยตัวเอง
26 เมษายน 2550 15:28 น.
-ลู่หลี่ละเวง-
ถ้าเหลือแค่ ใครหนึ่งคน บนโลกนี้
จะไม่พลี ชีวาลัย ให้สวรรค์
จะอยู่ทน จนได้เป็น คนคนนั้น
จะฝ่าฟัน อันตราย เพื่อได้เป็น
เป็นใบไม้ เพียงหนึ่งใบ ในโลกนี้
หลังไพรมี อัคคีไหม้ ควันไฟเหม็น
ไม่ปล่อยโลก ให้แล้งร้อน นอนลำเค็ญ
ด้วยแลเห็น เพียงก้อนหิน กรวดดินทราย
เป็นดวงไฟ เพียงหนึ่งดวง บนห้วงฟ้า
หลังมหา พายุผ่าน ตะวันหาย
ไม่ปล่อยฟ้า ให้มืดมน จนตาลาย
หลับตาตาย ไม่สนิท เมื่อมิดมัว
เป็นหยดน้ำ เพียงหนึ่งหยาด บนหาดแห้ง
กลางที่แล้ง ทะเลทราย ไม่หายหัว
ไม่ปล่อยทราย ให้หมดหวัง ทั้งเนื้อตัว
แล้วกลับชั่ว ให้กลายดี มีทะเล
ถ้าเหลือแค่ ใครหนึ่งคน บนโลกนี้
จะไม่พลี ชีวิตให้ ด้วยไขว้เขว
ไม่นอนเสื่อ เพื่อให้ใคร ได้นอนเปล
ไม่จบเห่ เพื่อให้ใคร ได้ลงเอย
หน้าส่วนตัว
1052
