
มหาสมุทรนั้นกว้างใหญ่ เกินใครจะหาที่สิ้นสุด แต่รักเราดุจมหาสมุทร ที่มิอาจจะซิ่งใดเปรียบได้ตลอดกาล

ดวงตาคู่นั้นส่องประกาย แวมวายจากใจเธอ ได้เจอะเจอรู้ได้จากใจฉัน ส่งถึงกันและกันตอลดกาล

ครั้งแรกที่พบเจอ และเธอก็ยิ้มให้ ครั้งสุดท้ายที่เธอจากไป ใจฉันมิอาจหยุดรักเธอ

ดาวน้อยยังส่องแสง วามแวมระยับฉาย เมื่อมีเธออยู่เคียงกาย ฟ้าพรายมิอาจมิอาจ ดำด่างบดบังเธอ