คิดถึง

โอบอ้อม หอมจันทร์

เมื่อรัก  หยั่งราก  ลงฝากฝัน
             วางเดิมพัน  แห่งชีวิต  ด้วยคิดถึง
             ก็สิ้นทางจะขวางห้ามความคำนึง
             กว่ารู้ตัวก็ลึกซึ้งเกินครึ่งใจ
                   
                     "สายลมที่พัดผ่าน"  ช่วยวานบอก
             ว่ากลีบดอก  รักเร่หวาน  จะบานไหม
             ฝากอีกแรง  กับแสงดาว  พราวฟ้าไกล
             ระยะทาง  ไม่ห่างใจ  เพียงไกลตา
                        
                       อยากห้ามใจ  แต่ว่าใจ  มันไม่ห้าม
                       ยิ่งหยุด    ความคิดไว้   ยิ่งไปหา
                       ยิ่งตัดรัก  รักยิ่งยื่น   กลับคืนมา
                       ปกคลุม  ความเหว่ว้า  อย่างเงียบงัน

              อยากวิงวอน  ความอ่อนไหว  ให้หยุดวิ่ง
              หยุดทุกสิ่ง   ที่แวะวก  เวียนผกผัน
              แต่สายน้ำ  กับสายใจ  ใหญ่พอกัน
              สิ่งขวางกั้น  จึงดูเหมือน  ยิ่งเลือนลาง

             วอน  "สายลมที่พัดผ่าน"    วานบอกเขา
             กระซิบ  เพียงเบาเบา   ที่หน้าต่าง
             ว่า     "คิดถึง"      มาเยือนเขา    อย่างเบาบาง
             ยังมีสุข -  อ้างว้าง     หรืออย่างไร?...............