30 เมษายน 2557 23:15 น.

ตะวันเตือน

Parinya

แม่ลุกเปิดหน้าต่างทางหน้าบ้าน
ก่อนหย่อมย่านบ้านทุ่งจะรุ่งสลัว
หลังเสร็จจากงานบ้านและงานครัว
จึงเห็นหัวตะวันดันขึ้นมา
ตรงหน้าต่างบานนั้น...ตะวันยิ้ม
แล้วปั้นจิ้มปั้นเจ๋อเสนอหน้า
ทั้งบังอาจสาดแสงแยงนัยน์ตา
ขยันทักนักหนา นะ ตะวัน
ชอบโผล่หน้ามาก่อนคนนอนอิ่ม
และชอบยิ้มยกตน "คนขยัน"
ใครตื่นสายนิดหน่อยคอยยืนยัน
จนแม่หันมามองแล้วร้องทัก
"เป็นลูกสาวชาวสวนควรตื่นเช้า
เพื่อไต่เต้ายกตนให้พ้นปลัก
ตามเส้นทางกอกกเรื้อรกนัก
ขวางคอยดักคอยดึงตรึงกั้นกาง
ซึ่งต้องใช้เวลาฟันฝ่าบุก
อาจล้มลุกคลุกคลานอ้อมผ่านบ้าง
ใช่พุ่งผล็อยลอยผึงถึงปลายทาง
ฟ้าสว่างต้องรีบเร่งถีบตน"
แม้เมื่อถึงจุดหมายใช่ฉายเฉิด
อันผลเลิศที่ตั้งเมื่อหวังผล
มักถูกผีรังควานมารผจญ
จึงบางหนผลเลิศเกิดเปลี่ยนแปลง
ดังตะวันรีบลุกทุกอุษา
พอถึงฟ้าเอมอิ่มฉีกยิ้มแฉ่ง
รีบเร่งเปล่งประกายฉายสุดแรง
แต่เดี๋ยวแจ้งเดี๋ยวทึมครึ้มมืดมิด
มีปื้นเมฆรังควานมารบังแสง
แกล้งกลั่นแกล้งก่อกวนชวนฟ้าปิด
ในเวลานาทีวันชีวิต
อาจมีสิทธิ์สว่างบางนาที
แม่จึงเหมือนตะวันอันส่องจ้า
แยงนัยน์ตาของฉันทุกวันวี่
ให้ลุกจากที่นอนก่อนรวี
เพื่อรีบทำหน้าที่ในชีวา
30 เมษายน 2557 16:40 น.

แมงดา

Parinya

วันที่ลมโผเผทะเลเรียบ
หากจะเปรียบอวดอาจคล้ายหาดสวรรค์
สองปลายแหลมโอบอ่าวเกือบเท่ากัน
มีเกาะคั่นรายรอบหน้าขอบฟ้า
ดวงอาทิตย์โผล่ใกล้กับปลายแหลม
ยิ้มจนแก้มกลมกลมอมแดงจ้า
เปล่งประกายฉายส่องทอทองทา
น้ำสีฟ้าผิวเคลือบสีเหลือบทอง
เรือหาปลาจอดรายตามชายฝั่ง
หลายลำยังทยอยลอยลำล่อง
เป็นเช้าช่วงเวลาอาชีพรอง
ชาวสวนท่องชลาบางนาที
จับกุ้งเคยชายฝั่งเป็นครั้งครู่
หาปลาปูสาหร่ายหอยหลายสี
และบางครั้งบางคราถ้าโชคดี
ได้แมงดาทุกทีมีผู้-เมีย
"เจ้าตัวเมียหากินจนหน้าตั้ง
เจ้าตัวผู้ขี่หลังนิสัยเสีย
ฝากชีวิตติดคู่อยู่นัวเนีย
ไม่มีเมียเป็นคู่ตัวผู้ตาย"
จึงมีคนปากเปราะกล่าวเยาะหยัน
กระทบกระเทียบเปรียบกันให้เสียหาย
ธรรมชาติแมงดาไม่น่าอาย
แต่ผู้ชายคล้ายแมงดา...ไม่น่าชม
25 เมษายน 2557 21:12 น.

โลกสีหมึก

Parinya

หลังแนวไม้ตะวันตกอันรกเรื้อ
ฟ้ายังเหลือเรื่อเรืองเหลืองแดงอ่อน
บอกเวลาสายัณห์ตะวันรอน
คือเวลาคืนคอนพักผ่อนกาย
แต่โลกสร้างบางจุดไม่หยุดหย่อน
ตะวันรอนบอกเวลาสีฟ้าหาย
ทุกสิ่งบนปฐพีสีกลับกลาย
มืดระบาย  ฟ้า นที เป็นสีเดียว
เวลานี้สีแสงแต่งขอบฟ้า
คือไฟจ้าโชติช่วงดวงแดงเขียว
ของเหล่าเรือ "ไดหมึก" คึกคักเชียว
เป็นแสงเรียวไกลไกลในทะเล
ไดนาโมปั่นแรงแสงไฟช่วง
หมึกหลงบ่วงลวงใจของไฟเล่ห์
ว่ายน้ำตามแสงไฟไม่โยเย
พากันเฮเพื่อเหนี่ยวไฟเขียวแดง
เห็นสีแดงหมึกลิ่วขึ้นผิวน้ำ
อวนจ้วงจ้ำคว่ำครอบด้วยกรอบแกร่ง
หมึกตกใจยิ่งดิ้นยิ่งสิ้นแรง
ชีวิตพ่ายภัยแฝงที่แสงไฟ
เรายืนปลงอนิจจังหลังม่านสน
ที่ห้อยหล่นบนหัวชั่วอยู่ใต้
ชีวิตต่อชีวิต...ผิดที่ใคร
ยังเป็นไปอย่างเช่นที่เป็นมา
  25  เมษายน  2557
25 เมษายน 2557 06:11 น.

คอยตะวัน

Parinya

บนชายหาดยาวยืดยังมืดหม่น
เหมือนใจคนคอยท่าฟ้าสว่าง
เพิ่งจะมีแสงเอื้อเรื่อเรื่อราง
แต่เมฆหมอกบอกลางอย่าวางใจ
ความสว่าง-มืดดำยังกำกึ่ง
อาจไม่ถึงช่วงชีวันอันอยากได้
เมื่อม่านหมอกเมฆบังกั้นหวังไกล
แสงที่เห็นรำไร...อาจไกลเกิน
เรือหาปลาลำน้อยลอยกลับหลัง
แล่นเข้าฝั่งอาการปานลอยเหิน
มิเพียบแปร้แค่ตากล้าประเมิน
คงได้เงินขายปลา...ค่าน้ำมัน
ชาวประมงคงเฉา...เราไม่ต่าง
ที่เส้นทางบางทีมีสิ่งกั้น
ความสำเร็จใดใดในชีวัน
มือเราปั้นได้แน่แค่ครึ่งเดียว
อีกครึ่งหนึ่งโชคชะตาฟ้ากำหนด
จึงมีโลกโศกสลดในบางเสี้ยว
คนยืนคอยความหวังยังซีดเซียว
ฝันห่อเหี่ยวใจแป้ว...อีกแล้วเรา
สีเรื่อเรืองเหลืองแดงแต่งตะวันออก
เหนือเมฆหมอกที่คล้ายระบายเหงา
บนผืนน้ำยามนี้เป็นสีเทา
ทะเล-เรา เหงาหงอย...คอยตะวัน
    24  เมษายน  2557
23 เมษายน 2557 21:56 น.

ยามบ่ายบนชายหาด

Parinya

ฟ้าคำรามข้ามฟ้าเวลาบ่าย
ครืนครั่นครืนกลืนหายใต้ฟ้ากว้าง
ลมเอื่อยเอื่อยเฉื่อยฉิวหวิวบางบาง
แดดจ้าบ้างจางบ้างเป็นบางครา
จักจั่นชุมพรร้องต้อนรับ
คนย้อนกลับอบอุ่นเพราะคุ้นหน้า
นกเขาขันจู้ฮุกกรูกู่ทักมา
จากแนวป่าบ่ายนี้มีสองตัว
เดินลงหาดกวาดตามองหาเพื่อน
แต่ดูเหมือนเพื่อนเร้นไม่เห็นหัว
เปี้ยวโผล่ขึ้นจากรูดูกลัวกลัว
เรายิ้มยั่วตัวสีคล้ำทำตาวาว
มีมากมายหลายสิ่งทิ้งเกลื่อนกลาด
ขยะคละสัญชาติอาจต่างด้าว
จากไกลใกล้หลายประเภทเศษสั้นยาว
ตลอดอ่าวที่เห็นคงเป็นตัน
แถวทิวสนบนอ่าวยาวตลอด
แรสีเทาเงาทอดยอดยาวสั้น
เฉดเข้มจางต่างยาวไม่เท่ากัน
สร้างสีสันคั่นตอนเทาอ่อนเทา
อ่าวบางสนชนทรายโค้งชายหาด
ขอบฟ้าพาดบนน้ำตามรอยเก่า
บนหาดทรายบ่ายนี้มีเพียงเรา
ทะเลเหงาเหลือดี....ไม่มีเรือ
          23 เมษายน 2557
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟParinya
Lovings  Parinya เลิฟ 1 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟParinya
Lovings  Parinya เลิฟ 0 คน
  Parinya
ไม่มีข้อความส่งถึงParinya
>