17 มิถุนายน 2554 14:55 น.

คิด ล่อง ลอย

KIRATI


แปลกใจตัวเอง...อ่ะ
อ่านกลอนของอาคุง อิม จอง อัล ..แล้ว...คิดถึง...เพื่อนๆเหมือนกัน...

เมื่อก่อน...
เพื่อน....เหมือนทุกสิ่งทุกอย่าง...
มากกว่า...พี่น้อง...
มากกว่า...ครูอาจารย์...
รึ มากว่าพ่อแม่...ซะด้วยซ้ำ...
ในความสนิท...ไว้วางใจ...

เมื่อ...ถึงวันที่...ชีวิต...ต้องเดินไปข้างหน้า...
ความเปลี่ยวเหงา...ก็เริ่มเข้ามาแทนที่...
จนบางครั้ง...นึกไม่ออกว่า...ชีวิต...จะเดินต่อไปอย่างไร...

ตอนนั้น...อยากรู้เพียงอย่างเดียวว่า...
เพื่อนมันคิดแบบเดียวกับเราไหม?

จนในที่สุด...ก็เริ่มเรียนรู้ว่า...

"เราคือเรา"...

ปัจจุบัน...ขาดการติดต่อกันไป...
นานๆจะได้คุยกันที...พบเจอกันที...(สอง สาม สี่ห้าหกปี มีคนเดียวที่เกือบยี่สิบปีแล้ว) 
โดยไม่รู้ข่าวเป็นตายร้ายดีอย่างไร...

แต่ก็เพิ่งจะได้คุยโทรศัพท์...ด้วยเมื่อไม่นานนี้...
คำแรก...ที่ได้ยิน...จากเพื่อนคนนี้...

"เป็นไงบ้างวะ เจ้าหมาน้อยเพื่อนใจ"

มันคือเพลง "ดำกับเจ้าหมาน้อย" ของ วง ฟอร์เรฟเวอร์ 
ซึ่งเขา...ชอบขอให้ผมเล่นกีตาร์ให้ร้อง...
มีเขาคนเดียวในโลกที่เรียกผมแบบนี้....

ส่วนเขา...คำแรกที่ได้ยินจากผม...ในรอบเกือบยี่สิบปี...
คือคำว่า "เจ้ย" ซึ่งเป็นคำติดปากของผมมานานมาก...
ความรู้สึก...ของเราทั้งคู่...มันอาจเรียกได้...ว่า ปิติ...
ย้อนนับวันเวลาที่ห่างหายกันไป...ต่างฝ่ายต่างก็เรียกหา...เหตุผล...
ว่ามันเกิดอะไรขึ้น...ระหว่าง...เขากับผม...

แล้วเราก็แย่งกันตอบในโทรศัพท์...ซึ่งดันเหมือนกันอีก...
"ถ้าเมิงกะกรู...ไม่ห่างกันนานขนาดนี้...เราจะรู้มะ...
ว่าความรู้สึกในตอนนี้...เป็นอย่างไง...โคตรดีใจเลยว่ะ"...ฮาไป...

นั่นเป็นแค่หนึ่งคนที่เจอ...

และที่ประหลาดใจ...ก็คือ..เมื่อใดที่ได้โคจรมาเจอกันบ้าง บางคน...
ความรู้สึก...มันกลับมีเหมือนเดิมทุกอย่าง....
ทั้งการพูดจา...ความสนิทชิดใกล้...

"ตกลงแล้ว พวกเราเป็นเพื่อนกันยังไงฟร่ะ"
เพื่อนคนหนึ่ง เขาถามขึ้นมา...

ผมประมาณเอาเอง และตอบกับเพื่อนๆ.....ไปว่า...

แม้มันจะดูแปลกๆ...แต่มันก็เรียกว่าเพื่อน...

ความผูกพัน...ที่เคยมี...มันก็ยังรักษา...สถานะ...ของตัวมันเองไว้...อย่างมั่นคง...

เพียงแต่...ใจเรา...เป็นเอกเทศ...
ต่อการพึ่งพาด้านความรู้สึกต่างๆจากคำว่า "เพื่อน" ไปไกลแล้ว...

เพื่อนในความหมายของผม...จึงมีนิยามว่า
"ผู้ที่ได้สัมผัสใจ...จนใจเรายอมรับและให้ความไว้วางใจ..ไว้..."
(มากน้อย ก็แล้วแต่ละคน) 
และมันจะคงสถานภาพ...นั้นไว้...ไม่เปลี่ยนแปลงไปจนวันสุดท้ายของชีวิต...

เพื่อนห้าคน...เมื่อวันนึง...เคยวิ่งลุยคมมีด...
เอาตัวเป็นเกราะ...ป้องคมให้...
มาวันนี้....ผมทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว....
คำพูดนี้...เพื่อนทุกคน...ยอมรับว่า..."ใช่"

แต่พวกเราก็จะเป็นเพื่อนกัน ตลอดไป...

ขอบคุณ...ที่คุงอิม...พาความคิดผม...ล่องลอยกลับไปหาเพื่อน...อีกครั้ง...%6%%11%

วันนี้...ไม่อิอิ แระ...กำลังซึ้ง...อิอิ %20%

%11%%64%%64%%64%%11%%6%%36%
				
Calendar
Lovings  KIRATI เลิฟ 71 คน

วฤก

โคลอน

เชษฐภัทร วิสัยจร

เพียงพลิ้ว

อัลมิตรา

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

ผู้หญิงไร้เงา

แทนคุณแทนไท

กุ้งหนามแดง

แมงกุ๊ดจี่

ประภัสสุทธ

รการต์

พฤหัส กฤษชยรักษ์

บินเดี่ยวหมื่นลี้

ร้อยฝัน

pigstation

หิ่งห้อยน้อยใจ

ลักษมณ์

มนต์กวี

สองตุลา

ท่องเมฆา

ก้าวที่...กล้า

กวีปกรณ์

ดอกบัว

เฌอมาลย์

ว.มหรรณวา

เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย

ครูพิม

คอนพูทน

สายธารน้ำใจ

ก่องกิก

คีตากะ

ขุนศรี

พิมญดา

ยาแก้ปวด

ทิพย์โนราห์ พันดาว

บนข.

กันนาเทวี

กิ่งโศก

ไหมแก้วสีฟ้าคราม

ครูกระดาษทราย

แก้วประภัสสร

KIRATI

จอมปราชญ์แดนอาคเนย์

คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน

ห้าเจ้าจอม

**.. เช่นรวีโชติ..**

แกงเขียวหวาน

มวลภมร

ดาวศรัทธา

cicada

เปลวเพลิง

หญิงบ้า

เ ที ย น ห ย ด

din

เบยองจุน

สีเมจิก

นักสืบไร้ชื่อ

ชากร

บุญพร้อม

พาดกลอน

แย้ม ไกลวันเกิน

แม่น้ำในฟ้า

Arm

Jackie

ไผ่ลู่ลมม

ศรีปาด เฟสเก่าโดนระบบลบเฉยเลย

ศุทธิกมล

Prayad

Parinya

จิ๊กจ้า

  KIRATI
ฝากข้อความไว้เนี่ยะ ดอกเบี้ยร้อยเท่าไหร่
>