7 มกราคม 2551 17:56 น.
*_*ดอกไม้ริมทาง*_*
ขึ้นชื่อว่าความรัก ความอกหัก ความเจ็บปวด
มันเร็วเหมือนจรวจ ที่พุ่งพรวด รวดเร็วไว
แต่ทำไมคนเรา ถึงยอมเศร้า ยอมหวั่นไหว
อยากรู้ว่าเหตุใด ใครก็ได้ ช่วยตอบที
ขึ้นชื่อว่าความรัก ยากยิ่งนักที่จะหน่ายหนี
รักแล้วไม่รอรี พร้อมยอมพลี ทั้งกายใจ
รักหลาวแล้วรักเดียว รักเพียวเพียว ยิ่งสดใส
รักนี้ตลอดไป อยู่ที่ใจเราสองคน
7 มกราคม 2551 17:40 น.
*_*ดอกไม้ริมทาง*_*
การศึกษาเป็นสิ่งไม่สิ้นสุด เป็นมนุษย์ต้องศึษาหาเหตุผล
การศึกษานำพาชีวิตคน ให้ฝึกตนก้าวไปในความดี
ปัจจุบันการศึกษาเริ่มถดถอย ทีละนิดทีละน้อยด้อยศักดิ์ศรี
เหตุใฉนตัวเราไม่ใยดี มีกับมี ได้กับได้ แก่เราเอย