14 ตุลาคม 2550 10:50 น.
no-name
ตั้งท่าว่าจะเขียนจดหมาย
จะบรรยายความเป็นไปในวันนี้
เอจะเริ่มยังงัยดี
จะกราบเท้าเเฟนคนเดียวที่ข้าพเจ้ามี
ก็ชักยังงัยยังงัย
เอาอย่างงี้เลยดีกว่า
ไม่มีพิธีการมากท่าดีกว่าไหม
งั้นเขียนคำลงท้ายเลยเป็นงัย
คิดถึงจะขาดใจเเล้วคนดี
14 ตุลาคม 2550 10:46 น.
no-name
ผิดไหมที่คิดปันใจให้เขา
ในขณะที่เราห่างกันเเบบนี้
ผิดไหมที่มีเขาในความรู้สึกดีดี
ในขณะที่เราห่างกัน
2 ตุลาคม 2550 09:38 น.
no-name
อย่าบอกว่าห่วง ถ้าไม่คิดถึง
อย่าหาคำซึ้ง ถ้าคิดถึงเขา
ถ้ารักคนอื่น อย่าคิดถึงเรา
ถ้าใจเธอรักเขา อย่าห่วงเราเลย....
2 ตุลาคม 2550 09:33 น.
no-name
ค่ำคืนที่มืดมิด
หยิบปากกาด้วยความเศร้า
เขียนรำพันถึงวันของเรา
ที่เปี่ยมด้วยความเหงา ... เศร้าเเละเดียวดาย...
เธออยู่ไหนค่ำคืนนี้
ที่ในใจฉันช่างว่างเปล่า
เหลือเพียงความทรงจำเป็นหมอกควันอันบางเบา
ให้สัมผัสด้วยเพียงผิวใจเพียงลำพัง
2 ตุลาคม 2550 09:25 น.
no-name
อยากบอกว่าคิดถึงมาจากใจ
ถึงเเม้ทำได้เเค่คิดถึง
อยากให้หันมามองกันนิดนึง
อาจรู้ซึ้งถึงคำว่าหวังดี
ตั้งเเต่วันนั้นที่ผ่านมา
เหมือนเวลาไร้ค่าทุกนาที
ควาเหงาภายในใจที่มี
อาจหายดีถ้าเธอคิดถึงกัน....