12 มีนาคม 2553 22:27 น.
plai
นับเวลา ถอยหลัง ถึงวันนี้
มองเห็นสี แดง-เหลือง ในเมืองฟ้า
คนบ้านนอก อย่างฉัน พลันระอา
เราเข่นฆ่า กันไป เพื่อนใครกัน
เพราะอะไร ทำไม เราไม่คิด
เคยเป็นมิตร เป็นเพื่อนแท้ กลับแปรผัน
สามัคคี เอื้ออาทร และผูกพัน
ไม่มีวัน เป็นเหมือนเก่า น่าเศร้าใจ
หยุดทำร้าย ประเทศไทย ได้แล้วหนอ
สงสารพ่อ ของเรา กันบ้างไหม
พ่อท่านเจ็บ ช้ำชอก เกินบอกใคร
เมื่อคนไทย ไม่รักกัน เหมือนวันวาน
เมื่อสงครามจบ คนเจ็บคือพวกเรา
แก้ไขแล้วค่ะ
ขอบคุณคุณมินตรานะคะที่ให้คำแนะนำ
11 มีนาคม 2553 21:07 น.
plai
คนสองคน บนเส้นทาง เริ่มสร้างรัก
เดินฝ่าฟัน อุปสรรค อันยากเข็ญ
คนหนึ่งท้อ คนหนึ่งปลอบ ด้วยใจเย็น
ดวงตาเห็น รักครั้งนี้ ต้องนิรันดร์
วิมานน้อย บนดิน ถิ่นสวรรค์
เธอเสกสรร ก่อสร้าง อย่างมุ่งมั่น
วางแผนว่า อนาคต สองเรานั้น
ร่วมเรียงกัน เคียงคู่ คนรู้ใจ
จากวันนั้น ถึงวันนี้ ปีกว่ากว่า
รักเปี่ยมล้น เสน่หา แสนสดใส
โลกมีเพียง เธอฉัน ทุกวันไป
จะหาใคร สุขเท่า เราสองคน
โลกใบนี้ จะมีรัก เช่นนั้นหรือ
อย่างไรคือ รักนิรันดร์ ฉันสับสน
รักแท้จริง ไม่ทิ้งร้าง ห่างกมล
รักเปี่ยมล้น ยังมีไหม ใครบอกที
หน้าส่วนตัว
1040
