5 มีนาคม 2551 20:22 น.
*..ปานฝัน*..
เพียงสายลมพัดผ่านเพียงผิวกาย
ให้ความสบายเพียงแค่ชั่วโมงยาม
แล้วพัดผ่านเลยไปไม่มีวันหวนคืนมา
กลืนหายลับไปพร้อมกาลเวลา
ทิ้งไว้แต่กลิ่นอายของความทรงจำ
...............
เพราะเธอนั้นเปรียบดั่งสายลม
พัดโถมห่มกายให้ไออุ่น
เติมหัวใจมอบรักอ่อนละมุน
แต่ฉันมิอาจคว้าสายลมกลุ่น
ไม่อาจหยุดสายลมไว้เพียงฉัน
ได้แต่ปล่อยลมอ่อนพัดเลยไป
มิอาจรั้งเธอไว้ให้หวนคืนมา
4 ตุลาคม 2550 10:11 น.
*..ปานฝัน*..
ทำไมวันนี้เธอดูเปลี่ยนไป
ดูเหมือนไม่มีเยื่อใย
เหตุใดจึงเย็นชากับฉัน
ลืมไปแล้วหรอว่าเรายังผูกพัน
...หรือว่าเราห่างกันมากเกินไป...
ในใจเธอคิดอะไรอยู่
บอกให้ฉันรู้จะไดไหม
อยากให้ฉันทำอะไร
ให้ออกไปจากใจเธอหรือ?
.............
ถ้าเป็นแบบนี้ฉันไม่ขอซี้เซ้า
เพียงเธอบอกกล่าวความต้องการ
หากอยากให้ฉันลืมเรื่องราว
โปรดบอกฉันเถอะนะคนดี
บอกมาสิว่าเธอ "ไม่ต้องการฉัน"
ฉันคงไม่มีสิทธิ์ไปขวางกั้น
แต่จะไม่ลืมความผูกพัน
ไม่ลืมคืนและวันที่เคยมีเธอ
สุดท้ายนี้จงจำไว้เสมอ
ว่าเพื่อนคนนี้จะภักดีต่อเธอ
นานแค่ไหนแม้ไม่ได้พบเจอ
แต่ฉันคิดถึงเธอเสมอเมื่อห่างกัน
27 มิถุนายน 2550 21:05 น.
*..ปานฝัน*..
อยากขอบคุณที่ฟ้าสร้างเธอมา
ทำให้ทุกเวลาของฉันมีค่ามีความหมาย
มาร่วมสร้างวันเวลาดีดีมากมาย
มอบความรักจริงใจห่วงใยไม่เสื่อมคลาย
อยากบอกเธอตราบชีวียังไม่วาย
แม้สิ่งใดจะมาพรากตัวเธอให้ห่างหาย
ขอยึดมั่นในสัญญาไม่กลับกลาย
จะรักษามิตรภาพตลอดไปไม่ลบเลือน
18 พฤษภาคม 2550 08:49 น.
*..ปานฝัน*..
อยากจะเข้าไปไต่ถามความใน
สุข ทุกข์ เหงา เศร้าใจ เพียงใดหนอ
เพราะฉันใช่ไหมทำใจเธอท้อ
คอยก่อปัญหาให้เธอมากมาย
อย่าเลย...อย่าคิดโทษตัวเองอยู่อย่างนั้น
หากจะผิดก็ผิดแต่ที่ฉัน
เพราะฉันเองที่ปล่อยให้ความผูกพัน
มาทำร้ายใจกันอย่างง่ายดาย
จะทำอย่างไรให้เธอหายโศกเศร้า
คำนั้นใช่ไหมที่ทำให้มิตรภาพระหว่างเรา
ต้องระทมทุกข์เหงาเศร้าน้ำตา
หากเป็นอย่างนั้นฉันขอมันคืนมา
คืนสู่ห้วงเวลาแห่งความฝัน
ผนึกตรึงไว้ในส่วนลึกที่ใจฉัน
เพราะความจริงมิอาจได้พบกัน
เพราะคำนั้นขวางกั้นระหว่างเรา
18 พฤษภาคม 2550 07:35 น.
*..ปานฝัน*..
อยากอยู่ในจินตนาการ
อยู่ในห้วงนิทราแห่งความฝัน
อยากจะลืมคืนและวัน
อยากหลับตาชั่วนิรันดร์ฝันถึง"เธอ"
...............................................
อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย
แต่กลับมีจิตใจที่เปลียวเหงา
เหมือนดั่งพระจันทร์ที่โดดเดี่ยว
อยู่ท่ามกลางดวงดาวนับร้อยพัน