7 กันยายน 2547 12:49 น.

ผิดด้วยหรือ

ภากร

...ผิดด้วยหรือ...หากใจจะหยุดรัก
ผิดด้วยหรือ...หากรักไม่สมหวัง
ผิดด้วยหรือ...สุดท้ายคือจากกัน
ผิดด้วยหรือ...เลิกฝันที่เกินตัว
...ผิดด้วยหรือ...หากหัวใจเริ่มท้อแท้
ผิดด้วยหรือ...หากอ่อนแอแพ้หมดหว้ง
ผิดด้วยหรือ...หากยอมแพ้เลิกฝ่าฟัน
ผิดด้วยหรือ...ที่หยุดฝันเพ้อข้างเดียว
...ผิดด้วยหรือ...หากหยุดเดินไม่สู้ต่อ
ผิดด้วยหรือ...ที่ท้อกลางลำน้ำเชี่ยว
ผิดด้วยหรือ...อยากก้าวเดินไปคนเดียว
ผิดด้วยหรือ...หากเปล่าเปลี่ยวเพียงลำพัง				
7 กันยายน 2547 12:41 น.

ช่วงชีวิตหนึ่ง

ภากร

          ...ช่วงชีวิตหนึ่งผ่านมาชายคนนี้
          เคยมีจิตภักดีและคงมั่น
          เคยสัญญาทรนงในสัมพันธ์
          เคยยึดมั่นในรักมิเคยลืม
          ...ใจดวงนี้เคยมอบให้หญิงคนหนึ่ง
          คอยวันซึ่งถึงวันรักดูดดื่ม
          วันที่เรามีกันทุกค่ำคืน
          วันที่ยืนเคียงข้างกันก้าวเดินไป
          ...วันที่เราสองคนร่วมกันสร้าง
          วันที่ก้าวสู่ฝันวันสดใส
          วันที่เราผูกพันธ์กันด้วยใจ
          วันที่เราให้คำมั่นและสัญญา
          ...แต่วันนี้ทุกอย่างมาสลาย
          มากลับกลายสูญสิ้นยากรักษา
          ภาพวาดฝันอนาคตล้วนมายา
          เหมือนดั่งว่าที่ผ่านมาไม่มีกัน
          ...เธอลืมสิ้นสัมพันธ์ครั้งเก่าก่อน
          เธอตัดรอนตัดรักมาเหหัน
          เธอลืมวันร่วมสร้างความสำคัญ
          มาพบกันวันนี้เธอบอกลา				
6 กันยายน 2547 21:19 น.

ปราสาททราย

ภากร

...เกลียวคลื่นสาดซัดฝั่งบนทรายขาว
แสงทอดยาวสุดปลายหาดแสงสดใส
น้ำทะเลโถมทับชะล้างใจ
ย้อนกลับไปสู่สามัญเหมือนดั่งเดิม

...เดินเดียวดายโดดเดี่ยวอยู่ริมฝั่ง
ผ่านภวังค์มองดูคลื่นม้วนตัวใหญ่
โถมเข้าทับปราสาททรายก็หายไป
เหลือทิ้งไว้หาดทรายที่เหมือนเดิม

...อุตส่าห์ก่อต่อเติมและตกแต่ง
ปราสาทแห่งความรักก่อสร้างเสริม
เฝ้าทะนุถนอมบรรจงสร้างและต่อเติม
ใส่ใจเพิ่มความห่วงหาและตั้งใจ

...ค่อยๆก่อจากฐานสู่ปลายยอด
ค่อยๆถอดดวงใจใส่เพิ่มไว้
เติมความรักคิดถึงทั้งห่วงใย
สุดท้ายได้กลับมาคือผืนทราย				
6 กันยายน 2547 20:54 น.

ผู้แพ้

ภากร

...แอบคึดถึงเขาอยู่อย่างผู้แพ้
ย้ำรอยแผลกลางกมลสุดหม่นหมอง
ไม่มีแล้วน้ำตาหยดไหลนอง
หรือร่ำร้องเรียกหาความปราณี
...เขามีหนทางไปไกลจนไกลลิบ
ไกลเกินหยิบยื่นจิตแด่มิตรนี่
ขอเปิดทางให้ไปไกลกว่านี้
ไกลจากที่เคยมีเขามาเนิ่นนาน
...เขาลืมเลือนเพื่อนใจได้ง่ายมาก
เราเป็นเพียงทางเดินและฉากผ่าน
เมื่อเขาพบคนดีที่ต้องการ
รักสงสารจึงไม่มีให้เรา
...ไม่อยากหึงห่วงหวงหรือทวงสิทธ์
ไม่อยากคิดคำนึงนึกถึงเขา
ไม่อยากฝันสรรสร้างรักบางเบา
ไม่อยากเข้าใจใครที่ไหนแล้ว
...แต่ยิ่งห่างไกลเขามากเท่าไหร่
เหมือนหัวใจขาดรอนลมอ่อนแผ่ว
อยากให้เขาปลอบใจก็ไร้แวว
สิ้นเสียงแว่วคำหวานเคยซ่านทรวง
...เขาจะคิดถึงเราบ้างหรือเปล่าหนอ
คิดแล้วท้อใจนักทุกข์หนักหน่วง
รู้ว่าเขากลับกลอกชอบหลอกลวง
ยังเฝ้าห่วงรักค้างอยู่ข้างเดียว				
6 กันยายน 2547 20:33 น.

ความหมายในรัก

ภากร


...ในความหมายคำว่ารักใครรู้บ้าง
แปลออกมาหลายอย่างหลายความหมาย
แต่ละคนแต่ละที่ความมากมาย
มีทั้งร้ายและดีเปปนไป
...รักนั้นหรือคือการให้ใครบอกกล่าว
รักมีร้าวสมหวังชวนสงสัย
รักมีสุขมีเศร้าคละกันไป
รักคือใจสองใจมาผูกกัน
...รักคือการห่วงหวงและห่วงหา
รักคือภาพลวงตาให้ใฝ่ฝัน
รักคือทุกข์มัดจิตห่วงสัมพันธ์
รักคือฝันและศรัทธาของหัวใจ
...รักนั้นสอนอะไรให้เราบ้าง
รักร้าวรานจิตทุกข์อกหวั่นไหว
รักไม่เป็นที่หวังและตั้งใจ
รักจะฝากไว้ให้คือบทเรียน
...แค่อยากบอกให้รู้ในคำรัก
ยากยิ่งนักแปลออกมาเป็นคำเขียน
ทุกๆคนต้องพบต้องวนเวียน
หากพากเพียรศึกษาอาจเข้าใจ				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟภากร
Lovings  ภากร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟภากร
Lovings  ภากร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟภากร
Lovings  ภากร เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงภากร