บัวเต่าถุย

เฌอมาลย์

ยุคสมัยเปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่า
บัวสี่เหล่ายังเพิ่มต่อเติมผล
มันผ่าเหล่าผ่ากอหนอชอบกล
แสนฉงนแตกหน่อก่อเมื่อใด
ก่อนเคยมีสี่เหล่าเท่าที่เห็น
มิหลบเร้นพ้นน้ำธรรมสดใส
คือเหล่าแรกรู้ธรรมอันอำไพ
แยกแยะได้ดั่งวิญญูรู้ชั่วดี
เหล่าที่สองเท่าที่รู้อยู่ปริ่มน้ำ
เพียงฟังธรรมจักแจ้งแห่งวิถี
เหล่าที่สามใต้น้ำล้ำนที
ผ่านเดือนปีพยายามพ้นน้ำพลัน
เหล่าที่สี่ใต้ตมจมโคลนนิ่ง
มิไหวติงขี้เกียจน่าเดียดฉันท์
มากมิจฉาทิฏฐิมานานวัน
สุุดท้ายนั้นเป็นอาหารของเต่าปลา
แต่บัดนี้เหล่าใหม่ได้ก่อเกิด
ประดักประเดิดเหลือรับกับปัญหา
เจ้าเสกสรรปั้นแต่งแห่งใดมา
ไร้ปัญญาสมองตรองชั่วดี
เหล่าที่ห้านั้นหรือคือเต่าถุย
ปูปลาบุ้ยคายทิ้งแทบชิ่งหนี
กินไม่ลงเหลือรับกับบัวนี้
ลึกเหลือที่ทรามซากยากเคี้ยวกลืน
เป็นดังบัวต่ำสุดเกินฉุดรั้ง
หมดสิ้นหวังหลุดพ้นจำทนฝืน
อยู่จมปลักดักดานยากฟื้นคืน
ปลาเต่าขื่่นขากถุยเลิกคุ้ยกิน
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>