ถ้าการที่ฉันไม่หวงเธอ ยอมกันเสมอไม่ว่าเธอจะคบคนไหน ที่ทำใช่ว่าไม่คิดซะเมื่อไร แต่ไม่อยากบอกไปเพราะไว้ใจกัน เธออาจคิดว่าฉันละเลย อาจดูเฉยเมยกับความรู้สึกของฉัน ดูเหมื่อนไม่หวงอย่างคนรักเขาหึงกัน ขอโทษละกันที่ไว้ใจเธอ ฉันผิดเองที่ไม่เอาใจใส่ ผิดกับใครอีกคนที่ดูแลอยู่เสมอ คนไม่เอาใจแบบนี้เธอคงไม่อยากเจอ ยอมรับกับเธอ..เพราะผิดที่ไว้ใจ
เกลียดความสงสาร....เกลียดความเห็นใจ อยากไปก็ไป....ไม่ต้องมาสน ปล่อยทิ้งฉันไว้....อยู่กับทุกข์ทน กับรักเวียนวน....แค่คน รักเธอ.... ทิ้งฉันไว้คนเดียว.....เหลียวแลฉันทำไม รักใครก็เชิญไป.....และไม่ต้องหันมา หัวใจเธออยู่ไหน.....เอากายตามไปหา อย่ามาเสียเวลา.....เช็ดน้ำตา เวทนากัน เกิดแล้วตาย อีกกี่ครั้ง ยังไม่มีสิทธิ์ แค่เพียงคิด ไม่สักนิด แม้ในฝัน หยุดเยื่อใย อย่าเหลือไว้ ให้ค้างใจกัน แค่คืนวัน ที่พ้นไป ใช่จะย้อนคืน หากพบกัน วันข้างหน้า ขอฉันพัก อย่าหยุดทัก เจอเมื่อไร ให้ทำเฉย คงดีกว่า กับคุณค่า ความเฉยเมย คำเอื่อนเอ่ย ซื้อคืนวัน มันเหนื่อยใจ ไปเถิดไป ทิ้งฉันไว้ อย่าสงสาร แม้ร้าวราน มิเกินกาล คงเลือนหาย เธอยิ่งใกล้ รู้บ้างไหม อันตราย ไม่ถึงตาย หรอกคนดี ช้ำ...แค่นี้เอง
หน้าส่วนตัว
อยากจะขอแค่ใครสักคนเท่านั้น
ที่จะมาร่วมทางเดินฝัน...มีใครบ้างไหม
เหนื่อยเต็มที่มืดเกินกว่าที่จะเอื้อมคว้ามือออกไป
ท้อทั้งกายและใจกับปัญหาที่เข้ามา
ขอนั่งพักตรงนี้ก่อน
หลับตา...ล้มตัวนอนเพราะความอ่อนล้า
ไม่รู้ทำไมถึงมีแต่เรื่องให้ต้องเสียน้ำตา
เจ็บปวดทั้งใจเกินกว่าที่จะระบายออกมาให้ใครได้ยิน
อยากจะยิ้มให้ได้เมื่อกัน
อยากกลับไปเป็นเด็กช่างฝันก่อนทุกอย่างจบสิ้น
แต่ตอนนี้ทำได้แค่ร้องไห้มองฟ้าเป็นเพื่อนดิน
ใจที่เคยแกร่งดังหินอ่อนแรง...หมดแล้วใจ
หายไปนานแต่งห่วยไปหน่อยขอโทษนะค๊า คิดถึงทุกคนมั่กมากเลย แต่ว่าคอมที่บ้านมานพังToT
ชอบรอยยิ้มที่น่ารัก ชอบเสียงทายทักที่สดใส ชอบเพราะเธอไม่เหมือนใคร ชอบความจริงใจที่มีในเธอ ชอบที่เธอเปิดเผยและเรียบง่าย ชอบการแต่งกายที่ไม่ฟุ้งเฟ้อ ชอบนิสันดีๆ ที่มีในเธอ สรุปแล้วที่เป้นเธอ.. ฉันชอบจริงๆ
ตั้งแต่วันที่เราพบกัน เพิ่งรู้ว่าการมีคนที่คิดถันมันดีแค่ไหน ขอบคุณเธอนะที่มาคอยดูแลใจ ให้ผู้หญิงอ่อนแอมีรักใหม่อีกที รักเธอนะอยากให้เธอรู้ไว้ เธอคือแรงใจกับคนเคยเหงาคนนี้ เธอจะรักฉันหรือเปล่าบอกหน่อยคนดี เวลานี้ทุกนาที..ใจฉันนั้นมีแต่เธอ
อย่าลืมแปลงฟัน..นะคนดี อย่าลืมสวดมนต์แล้วไว้พระซัก3ที นะรู้ไหม อย่าลืมห่มผ้า ให้ อุ่น-อุ่น ในหัวใจ อย่าลืมปิดไฟ เพราะเดี๋ยวแสงจะเข้าตา อย่าลืมขอพรจากพระจันทร์ อย่าลืมทักทาย ดวงจัน กับดวงดาวโอเคไหม อย่าลืมคิดถึงกัน ผ่านฟ้ากั้นที่แสนไกล อย่าลืมมองราตรีที่แสนวิไลนี้ ละเธอ อย่าลืมรับความห่วงใย..จากใจฉัน อย่าลืมฝันถึงกัน..ต้องมีภาพฉันอยู่ด้วยเข้าใจไหม อย่าลืมบอกรักฉัน ในฝันซักทีละเป็นไง อย่าลืมลุกขึ้นมาเปิดไฟ เพื่อเข้าห้องน้ำก่อนตื่นอีกทีนะเธอ อย่าลืมว่าตื่นมาต้องคิดถึงกัน อย่าลืมว่าต้องโทรมาหาฉัน ทันทีที่ตื่นเลยรู้ไหม อย่าลืมบอกว่ารัก ซักทีให้ชื่นใจ อย่าลืม .. ว่าฉันเป็นใคร .. ถ้าแอบไปนอกใจ .. ต้องเจอดี!!
ตะวันลับขอบฟ้าไปแล้ว
สายลมพัดแผ่ว..กระซิบหาดทราย
ให้ช่วยโอบกอด ทะเลเอาไว้
อย่าปล่อยให้ไหล..โดยไร้ทิศทาง
ทะเลมีหาดทราย..
ต้นไม้ยังมีดินอุ้มชู ไม่อ้างว้าง
สายรุ้งปรากฏ หลังฝนเบาบาง
คงเหลือเพียงฉันที่เคว้งคว้าง..ไร้คนอาทร
ต่อไปจะเป็นไงบ้างนะ..
ฉันจะต้องพบปะ..กับเรื่องราวหลอกหลอน
กับสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต อีกมากมายหลายหลากตอน
ด้วยความอาทร..จากเงาตัวเองเพียงลำพัง ได้อย่างไร
จะมีสักวันมั้ย...
ที่จะมีใคร ผ่านเข้ามา ด้วยความจริงใจ
ยื่นมือประคองและโอบกอดฉันเอาไว้
แล้วจูงมือกันก้าวไป..ด้วยกันสองคน...
เมื่อพายุกระหน่ำซ้ำความเจ็บ จนใจเหน็บหนาวร้อนอ่อนและไหว ต้องยอมรับความพ่ายมิหมายไว้ อย่างหมองไหม้แตกดับอับคืนวัน ร่ำร้องเรียกปรารถนาก็เปล่าค่า สิ้นดาราแวววับดั่งภาพฝัน ไม่มีแม้ถ้อยคำจักจำนรรจ์ ปลุกปลอบขวัญให้ใจอย่างนึกกลัว อยู่ลำพังกับความเชียบอารมณ์เหงา ทุกความเศร้าเร้ารุมสุมเต็มหัว ปิดชีวิตอยู่ในโลกส่วนตัว ที่ระทัวระทึกตรึกตรองกาล ............................................. ล่วงวันคืนพัดพาท้องฟ้าเปิด ควาบรรเจิดพริ้งเพริศก็ขับขาน ปล่อยระทมขมขื่นเป็นตำนาน ที่เพียงผ่านกาลเวลามาทักทาย ในชีวิตก็หวังใจจักพึงพบ ความประสบให้สมดั่งมาดหมาย วาดความฝันลบเลือนความแพ้พ่าย ให้คลี่คลายมลายสิ้นชีวินเรา ออกจากโลกมืดมิดที่ปิดกั้น ที่รำพันทุกทุกข์อันเงียบเหงา ปล่อยดวงใจสลัดความโศกเศร้า มาเป็นเงาของความสุขสนุกใจ ............................................
กลับมาที่ร้านเดิมซึ่งเคยนั่ง แต่วันนี้อยู่ลำพังไม่มีเพื่อน ภาพวันเก่าผ่านมาคอยย้ำเตือน มิเคยเลือนความทรงจำพร่ำอาลัย สิบเอ็ดสาวคานหามตามกันติด มานั่งชิดหน้าต่างเรือนกล้วยไม้ แย่งเมนูกันสั่งอย่างเร็วไว แล้วบอกไปจานด่วนเจ้าแม่คุณ ขณะรอคุยจ้อกันไม่หยุด เมาท์สุดสุดหนุ่มเพื่อนชายที่เคยคุ้น ก๊กไม้ค้ำน้ำใจล้ำเฝ้าเจือจุน ช่วยเกิ้อหนุนเป็นไม้กั้นเล่าเล็บงาม (ไม้กันหมา..เอ๊ย..ไม้กันสุนัขจ้า) มาตอนนี้เป็นความชอบหรือความผิด นายทำพิษให้เพื่อนสาวเริ่มนึกขาม ล่วงเวลาป่านนี้ไร้คนตาม บ่าวตัวดีทั้งสามช่างทำกัน ได้แต่ยิ้มในใจไห้ถวิล ยอดชีวินเดินทางไปตามฝัน กาลหมุนเวียนนำพาแต่ละวัน ผองเพื่อนฉันสุขสบายดีหรือไร ฝากรำพันลำนำรักผ่านพัดถึง ด้วยคะนึงถึงเธออย่างหวั่นไหว เมื่อใดฟ้าสีทองผ่องอำไพ ทุกดวงใจพร้อมพบสบสัมพันธ์ .................................................
ฝนตกอีกแล้วนะคนดี
ป่านนี้.คนดีคงนอนหลับฝันดีใช่ไหม
อย่าลืมนะอย่าลืมคนที่ห่างไกล
แม้หลับไปก็ขอให้ฝันถึงกัน
รุ้ป่าวว่ามันหวาน..จับใจ
เมื่อต้องนั่งเหมอ่ไปหาคนไกล..คนนั้น
ฝนตก.ลมผัดเหมือนฟ้าจะทรมานกัน
ให้คนๆนี้หนาวสั่นโดยไม่มีใคร.ที่แสนดี
กลับมาบ้างนะอย่าหายหน้า
ฝากฝนฝากฟ้านำถ้อยวาจาไปฝากเธอคนนี้
หนาวใจมากๆเลย.เมื่อไม่มีเธอที่แสนดี
กลับมาสักทีเถอะที่รัก..หัวใจเฝ้าวิงวอน
ไม่ได้งกไม่ได้หวง
อยากจะล้วงจะเอาไปทำอะไรก็ได้
1ใจที่มียกให้คนดีทั้งใจ
เอาไปดิอยากทำอะไรเชิญเลย
เอาไปต้มยำทำแกง
หรือจะแกล้งทิ้งไว้เฉยเฉย
ไม่สนใจทิ้งขว้างไปตามสบายเลย
ถือซะว่าใจเห่ยเห่ยไม่สำคัญอะไร
แต่อย่าลืมละกัน
ในใจทั้งใจนั้นมีแต่เธอเก็บไว้
ไม่รักไม่ว่าแต่อย่าทำลายให้แหลกสลายนะใจ
เพราะคนที่เจ็บคือคนที่เธอยืนอยู่ใน
...4ห้องใจทุกเวลา....
My sweet song เพลงรักของฉัน มันเงียบงันแต่สวยด้วยความหมาย เป็นบทเพลงกล่อมฝันลัลลาบาย แกมประกายพรายพริ้วมิลกี้เวย์ แม้เธอไม่เห็นความงามซึ้งความหมาย กลับรีพลายสายใยรักเชิงหักเห เพลงรักเขาเธอหลงลุ่มกดปุ่มเพลย์ เพลงรักฉันไร้เสน่ห์ไม่สำคัญ สิ้นใยรักยึดมั่นสัมพันธภาพ ปากฉันหยุดพะงาบคาบเชือกฝัน บทเพลงจึงเงียบสนิทนิจนิรันดร์ จะเย็นเยียบเงียบงันตราบวันตาย เพลง รัก ของฉัน วรรคสำคัญเธอเคยยินสิ้นความหมาย ทุกตัวโน้ต โอ้ มายเดียร์...ฉันเสียดาย กดสต๊อป เซย์กู้ดบายไปชั่วกาล
ความเป็นไป ในโลก ใบโศกนี้ มี - ไม่มี ใครกำหนด จดจารสั่ง โชคชะตา หรือฟ้า มีกำลัง บงการสั่ง ให้เห็น ความเป็นไป หรือกรรมเก่า บุญก่อน ย้อนให้เห็น ทุกข์ลำเค็ญ เข็ญยาก ลำบากไฉน สุขสมหวัง อิ่มเอม เปรมกายใจ เป็นสิ่งใด ที่กำหนด บทชีวี จะชะตา หรือฟ้า ที่กล้าสั่ง แม้บุญเก่า กรรมที่บัง ยังไม่หนี จะไม่ขอ อ่อนข้อ ให้ราวี แม้ชีพนี้ แดดิ้น ตราบสิ้นปราณ จะหยัดกาย ยืนมั่น ไม่หวั่นไหว สุขทุกข์ใด พร้อมสู้ ดูใจหาญ จะซบกาย กับดิน เมื่อสิ้นกาล เมื่อลมปราณ แตกดับ ลับลาไป
เพื่อน....แทนคำพูดนับล้าน เพื่อน....แทนวันวานที่สดใส เพื่อน....แทนทุกความรู้สึกจากใจ เพื่อน....แทนทุกความหมายดี- ดี
เธอเป็นเหมือนหลักยึดชีวิตฉัน ให้เถาวัลย์พันผูกปลูกความหมาย เลื้อยขึ้นสู่ที่สูงมุ่งท้าทาย สัมผัสแดดทอประกายผลิดอกใบ เธอทนทานการผูกมัดรัดใจแน่น ความแน่นแฟ้นหน่วงหนักเกินรักไหว จึงถอนหลักที่ปักนิ่งทอดทิ้งไป ฉันเผลอหยั่งรากลงในหัวใจเธอ ไม่เลื้อยล้มซมซานคลานกับพื้น ร่ำสะอื้นแต่รักนั้นมั่นเสมอ ภาพรักเราในวันก่อนหลอนละเมอ ซบหน้าเซ่อกับกลีบร้าวอันเบาบาง จะผลิดอกแห่งความจำเพื่อรำลึก แม้รู้สึกอาลัย...ไม่ขัดขวาง เธอรักเขาจริงใจไม่อำพราง ฉันหมดทางหยั่งรากเจริญใบ
ฉันถูกพฤติกรรมเธอตามบีบคั้น บังคับให้ฉันไร้คนแลเหลียว ให้ฉันเป็นคนรักเธอข้างเดียว ขังให้เปล่าเปลี่ยวในคุกหัวใจ ฉันถูกตัดขาดจากโลกภายนอก กุญแจใจล็อกไม่ให้ไปไหน นอนจมกองโศกกับโลกภายใน เธอกลับบินไปตามใจเสรี เธอคงอุ่นใจที่มีใครง้อ มีคนคอยรอไร้ปีกหลีกหนี ดื่มเสียงร้องไห้หล่อเลี้ยงชีวี โดยที่ไม่มีเธอคอยดูแล ฉันถูกความหวังขังในกรงฝัน ถูกความเงียบงันโบยตีเป็นแผล โดนสนจมูก ถูกปล่อยลอยแพ ท่ามกลางกระแสแห่งกาลเวลา โอม... ขอให้เธอเป็นดังเช่นฉันบ้าง วังเวงเคว้งคว้างดังคนไร้ค่า ความรักที่ให้ดูไร้ราคา เขาไม่ปรายตามองสักครั้งเดียว โอม... ฉันรักข้างเดียวเธอไม่เหลียวแล ขอให้เธอแคร์เขาไม่แลเหลียว ให้เธอเป็นบ้าง รักเขาข้างเดียว เขาไม่ข้องเกี่ยวตอบรับน้ำใจ โอม... ให้เขาย่ำยีสิ่งที่เสนอ บีบคั้นให้เธอสะท้อนอ่อนไหว รักเขาเช้าเย้นเขาไม่เห็นใจ มีน้ำตาใสไหลล้างเวรกรรม โอม... ให้เธอลองเป็นอย่างเช่นฉันบ้าง เหว่ว้าอ้างว้างไห้หวนครวญคร่ำ ทางรักเธอหวังรกร้างมืดดำ ชุ่มชื่นดื่มด่ำแต่หยาดน้ำตา โอม.... ขอให้เธอเจ็บช้ำเลือดช้ำหนอง มาเถอะมาลองน้ำตานองหน้า พบความสิ้นหวังในบางเวลา สักครั้งเถิดหนา...ฉันขอจองเวร
จากวันนั้นที่เธอเลือกจากไป ฉันยังคงไม่มีใครจนวันนี้ ภาพความรักครั้งเก่าที่ดี-ดี ยังคงอยู่ตรงนี้ตลอดไป คิดว่าคงไม่มีใครเหมือนเธอ ที่ห่วงใยกันเสมอไม่ว่าเมื่อไหร่ แต่เหตุผลบางอย่างที่2เราไม่เข้าใจ เธอจึงเลือกเดินจากไปจากวันวาน เหงากลับมานะคนดี ที่ตรงนี้ยังคงมีรักอุ่นหวาน รอเธอเสมอแม้วันนี้เธอไม่ต้องการ แต่สำหรับฉันพันธนาการหัวใจคือเธอ
เพราะอะไรหนอใจเรา ไยเจ้าจะต้องไปใคร่ครวญ เสียใจ เพราะเขาคนนั้น คนที่ทำเจ้าเสียใจมามากมาย ทำไมยังตัดใจจากเขาไม่ได้ ยิ่งตัด ไยยิ่งเจ็บ ... ยิ่งนานวัน ยิ่งปวดร้าว เสียใจก็เสียใจในอกของเรานี้ เขาคนนั้นไยจะรู้บ้างไหมเล่า ว่าที่เราเป็น เพราะอะไร ผิดมั้ยที่ยังทำเพื่อเธอ ช่วยเหลือเธอทุกคราที่มีโอกาส แม้ว่าใจต้องเจ็บ จะทน จะยอม เพียงเพราะอยากเห็นเธอมีความสุข แม้ว่าเธอจะตัดเยื่อใย ลาจากกันไปนานแล้ว รู้บ้างไหม ใครคนนี้ยังคิดถึง ยังจำแต่ภาพเธอ ตอนนี้ยอมรับฐานะ*เพื่อน*ที่เธอยื่นมาให้ เป็นได้แค่เพื่อนก็สุขใจเกินบรรยาย ยังดีกว่าเป็นคนที่เธอไม่อยากเจอ ไม่พูดคุย ไม่เดินเคียงข้างเธอ แต่จะเธอจะอยู่ในสายตาฉันตลอด ไม่ร้องขอความรัก แต่จะมอบความรักที่มีให้แต่เธอ ไม่ขอเป็นคนนั้น แต่จะเป็นคนที่รักเธอตลอดไป ไม่เสียใจถ้าเธอจะมีใครใคร แต่จะปลอบเธอยามเศร้า ไม่บอกความรู้สึกนี้ออกไป แต่จะเก็บมันไว้ในใจนี้ ...ตลอดไป...
