ยำใหญ่แห่งชีวิต...จานที่ ๒

tiki

เร่ร่อนวกมาจากหน้าบ้าน
มองดูคล้ายสำราญกว่าคนไหน
ที่แท้วิ่งฉลุยกระจุยไกล
หอบกระจาดเดียดกาดใกล้ให้วุ่นวาย
    ก่อนหน้านั้นวิ่งเตลิดเปิดจากกรุง
จากที่ยุ่งรถซ่อมตรอมใจหมาย
ควักปึกหนาแบงก์พันซ๋อมกันตาย
ทำละม้ายเศรษฐีหนี้รุงรัง
    แต่ก็ผ่านไปวันวันอย่างนั้นดอก
ชีวิตยังเดินตรอกผ่านคอกขัง
เป็นทายาทมรดกพกสตังค์
ผ่านริ้วรอยประดังเฉียดซังเต
   ผ่านมาเหมือนยำใหญ่ในชีวิต
ฟ้าลิขิต "พอเพียง" เยี่ยงหักเห
มาอยู่เรือน ไม้เก่า เหงาจำเจ
จากตระกูล แสนเท่ จำจืดจาง
    คำนึงถึงวันเก่าวัยเยาว์นั้น
คิดถึงวันพ่อแม่มิบาดหมาง
วันที่เราสนุกนิรันดร์ฝันรายทาง
แล้วทุกอย่างกลับสลายจากสายตา
     เหลือชีวิตหนึ่งนี้พอดีแท้
ที่ดินพ่อที่ดินแม่ชะแง้หา
เหลือหนึ่งที่จมน้ำต่ำคาตา
เหลือบ้านเก่ารังหนาปลวกฝาเรือน
     ที่ใต้ถุนเคืองขุ่นกับฝูงยุง
ที่หมายมุ่งบินตอมล้อมราวเถื่อน
ซื้อเครื่องดักยุงมาเพียงสองเดือน
ได้ยุงเกลื่อนเลี้ยงปลา..หนาเป็นตัน
    เสียงเปาแปะตียุงลั่นทุ่งท้อง
หัวเราะก้อง ถือศีล แล้วเย้ยหยัน
ขึ้นศีลหนึ่ง "ฆ่ายุง" มุ่งรายวัน
ศีลอีกสี่  พร้อมกัน หรุบหน้าลง
    ฟ้าพิโรธ โกรธข้าฯ แต่คราไหน
ช่วยตอบให้ กระจ่าง อย่างประสงค์
อย่าปล่อยข้าฯ มีชะตา มิมั่นคง
อีกกี่ปี ปลดปลง  จะจากจร
    มีทั้งขึ้น ทั้งลง ทั้งโด่งฟ้า
มีทุกอย่าง ทุกท่า ฝ่าสิงขร
มีมุดดิน ว่ายน้ำ ดื่มด่ำกลอน
ชีวิตข้าฯ เหมือนละคร..มิรู้วาย
      นั่งหัวร่อ หน้าจอ อย่างครึกครื้น
ลืมสะอื้นวันเก่า เศร้าใจหาย
คิดแต่บท "ชั่งมัน" จนวันตาย
ขอวิญญาณ สุดท้าย..สงบเย็น
วันนี้
ว่าจะเขียนเรื่องหนังสือพระ สองเล่มที่รอคิวพิมพ์อยู่
แต่กลับมาเขียนบทชีวิตตัวเองที่แม้เจ้าของชีวิต
ก็ยังสับสน เลยเตลิดมาเป็นบทกลอนสะท้อนหัวใจ
อีกครั้ง .
.ทายาทตระกูลใหญ่ อยู่ในทะเลชีวิต
ว่ายไปไม่รู้คิด  ..ว่าจะติดที่เกาะไหน.."
เหมือนคนติดเกาะ..หาทางออกไม่เจอ
ทำงานไปวันวันจะได้ลืม ลืม อะไร 
อย่างน้อย ก็ลืม ความหลังครั้งยิ่งใหญ่อลังการ
นั้นลงได้ ลืมเสียเถิด..แล้วจงอยู่อย่างพอเพียง
สู่ภพใหม่ที่รออยู่เบื้องหน้า...
tiki_ทิกิ
รำพึงถึงวันที่ผ่านไป..ในยำใหญ่แห่งชีวิต
๒๓:๔๐ คืนพระอาทิตย์ตรุษจีนแห่งประเทศไทยเชื้อสายจีน
เรือนไม้เก่าเก่าแห่งนนทบุรี  ที่ยุงเกลื่อนแห่ล้อมหน้าหลัง
อะโฮ้ย				
comments powered by Disqus
  • tiki_4895 unogged in

    19 กุมภาพันธ์ 2550 05:50 น. - comment id 658926

    วางมือจากงานประจำ หันมาทำงานเสริม
    เพื่อหาบุญใส่ตน..เลยแวะมาเยี่ยมบ้านกลอนไทย 30.gif บ้านเก่าบ้านแก่ของเราทั้งผอง
  • วิภาวดี/บิ๊ก

    19 กุมภาพันธ์ 2550 06:15 น. - comment id 658929

    อย่างน้อยก็สามารถชนะยุงได้.....
    
    แค่นี้ก็รู้แล้วว่ามีความสามารถ.....
    
    สวัสดีตอนเช้าครับ........36.gif36.gif
  • พุด

    19 กุมภาพันธ์ 2550 08:43 น. - comment id 658972

    16.gif36.gif
    คือลิขิตแห่งฟ้าชะตาพรหม
    อย่าจ่อมจมกับเงาอดีตแต่หนหลัง
    แหงนมองฟ้าสิฟ้ายังมีเมฆบัง
    มิสิ้นหวังตราบใด..ดวงใจงาม...!!!36.gif
    ..............
    คิดถึงมากมายเลย นะคะทิ๊กกี้
    และ
    ชื่นชมศรัทธา
    ความมี*หัวใจนักสู้...ผู้มิยอมพ่ายชะตา*
    เสมอมา..
    คนดี..ตราบใด ยังมีลมหายใจแสนมีค่า
    มีดวงตาเห็นธรรม
    มีดวงใจดวงทอง ที่พร้อมจะเป็น*ผู้ให้*
    ยังมีสมองสองแขน
    สองเท้าได้หยัดยืน บนพื้นพสุธาไท
    พสุธาทองที่แสนมีโชค 
    และ
    โลกยังมากล้นเมตตา
    ให้ชีวิตนิดหนึ่งน้อยนี้ได้มาพบ
    *พระร่มรัตน์ฉัตรแก้ว*แววฟ้า36.gif
    
    มาพบร่มธรรมสายธาราอริยสัจจ์
    แห่งปิติโสมนัส สุขนิรันดร์
    และเป็นเครื่องอัน
    จักพาให้เราหลุดพ้นพงพันธนาวิบาก
    ก็..
    ขอให้ลำบากแค่กายนะคะ
    
    พุด..ภาวนาให้ทิ๊กกี้ก้าวข้ามพ้นผ่าน
    อดีตวิบาก36.gif
    และ
    อยู่กับปัจจุบันเกษมด้วยจิตดวงใส
    สว่างสะอาดสงบนะคะ
    เพราะ..
    สวรรค์ก็อยู่ในอก..
    อย่าให้นรก
    คือความเร่าร้อนใดอยู่ในใจนะคะ36.gif
    
    ไปกราบพระพรหมนะคะ
    แล้วอธิษฐานจิตขออภัยโทษทุกสิ่งในชีวิต
    หากเรามิรู้ทันเท่า หลงทำผิดประมาทไปค่ะ36.gif
    
    ให้เปิดทาง..ให้ดวงใจดวงใฝ่ธรรม
    ได้พบ
    เพียงความดี ความสุขสงบสว่าง
    กระจ่างจรัสทางธรรม
    เพื่อเพียรมาน้อมนำ เดินตามรอยพระบาท
    มิให้คลาดคลา
    
    ตราบชั่วนิจนิรันดรนะคะ36.gif
    
    ด้วยรักปารถนาดีอย่างจริงแท้
  • White roses

    19 กุมภาพันธ์ 2550 13:41 น. - comment id 659180

    ชีวิตคนเราก็แบบนี้แหละค่ะ..มีขึ้นๆลงๆ..ค่ะ..11.gif
  • rain..

    19 กุมภาพันธ์ 2550 20:00 น. - comment id 659384

    เรนแวะมากราบสวยๆคุณแม่ทิกินะคะ..
    เรนว่า พี่ทิกิเป็นผู้หญิงที่เก่งมากๆคนนึงนะคะ..
    
       เรนคิดถึงนะคะ ..
    ยังจดจำความเมตตาที่พี่ทิกิให้เรนได้ดีด้วยดิคะ..
      เรนอบอุ่นทุกครั้งที่เข้ามาที่นี่ ..
    ความรักความเอื้ออาทรที่พี่ทิกิใส่ใจในความรู้สึกของเด็กกาละแมแบบเรน..
       ..
      ผู้ใหญ่บางคนเค้าไม่ได้สนใจเรน..แบบที่พี่ทิกิให้เรน66.gif..
       เรนอยากให้บรรบายเก่าๆที่มากมายด้วยความเอื้ออาทร..
    ความมีเมตตา..
        กลับมา..
      เรนรักที่นี่ ..
     แต่บางครั้ง เรนเก๊าะเหมือนโดดเดียว..
    เหมือนที่บ้าน..
       เหมือนเรนไม่มีใคร..
     ...
     เรนคิดถึงนะคะ..
    36.gif
  • ผู้หญิงไร้เงา

    19 กุมภาพันธ์ 2550 23:29 น. - comment id 659493

    ไม่มีใครสบายได้ตลอดชีวิต และหากคิดในแง่กลับกัน ไม่มีใครตกระกรรมลำบากได้ตลอดกาล เชื่อซิค่ะ  เดี๋ยวชีวิตดี ๆ  ก็คืนมาหาพี่อีกครา  เป็นกำลังใจให้นะคะ
  • อัสสุ

    19 กุมภาพันธ์ 2550 23:55 น. - comment id 659520

    หายไปนานนะครับ
    
    แต่หายไปนาน เลยหอบกลอนใหญ่มาฝาก
    
    ไม่เสียแรงที่หายไปนานนะครับ
    
    ยังเพราะเหมือนเดิม
    
    คิดถึงครับ
  • tiki_4895 unlogged in

    20 กุมภาพันธ์ 2550 01:40 น. - comment id 659528

    4.gif1.gif6.gif8.gif16.gif16.gif16.gif28.gif26.gif25.gif30.gif46.gif36.gif57.gif
     ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยือน พรุ่งนี้คงจะได้
    มาตอบใหม่ค่ะ
  • tiki_ทิกิ 4895 unlogged in

    21 กุมภาพันธ์ 2550 12:57 น. - comment id 660444

    ว่าจะมาตอบใหม่มาได้แล้ว
    ตอบ ๒
    ฟังแว่วๆ วิภาวดี/บิ๊ก (19 ก.พ. 50 - 06:15 IP 58.8.135.70  ) ส่งภาษา
    ว่าปราบยุงเกือบชนะ ละศีลมา
    อนิจจา เปาะแปะ อย่าแนะนำ
    
    
    ขอบคุณที่แวะเยี่ยมค่ะ
    
    
    ตอบ ๓ พุดพัดชานามนี้ที่คิดฝัน
    แต่ละเรื่องเขียนนั้นมดอิ่มหนำ
    เก่งในเรื่องเหนี่ยวพ้องคล้องเรื่องกรรม
    นับเป็นคำปลอบใจเสมอมา
    
    
    ขอบคุณมากค่ะ พุด
    
    ตอบ ๔  น้องกุหลาบคนงานคอยถามไถ่
    พี่อยู่ดีหรือไม่น้องถามหา
    คอยอ่านเรื่องเฟื่องฟุ้งจรุงตา
    ฝากวิญญาณ์ตามติดพินิจงาน
    
    ขอบคุณ น้อง  White roses มากๆค่ะ
    
    ตอบ ๕
    
          อีกหนึ่งฝนคนนี้ที่ชื่อ Rain
    มักวิ่งเล่นหน้ากลอนอ้อนหวานหวาน
    ขอบคุณนักรู้จักกันเนิ่นนาน
    อยู่ในใจทุกวาร โปรดได้ฟัง
    
    
    ขอบคุณยิ่งค่ะ น้องเรน
    
    
    ตอบ ๖ หญิงไร้เงา ..นั้นเงาหาย
    ส่งอาทรมิคลายฝากความหลัง
    งานพี่อยู่ที่นี่..กาละมัง
    จะรักชัง ก็ใกล้ ไม่เสื่อมคลาย
    
    
    ตอบ ๗ คุณ อัสสุ  มุเขียนกลอน
    มิใช่เป็นภาพหลอนไร้ความหมาย
    คำคิดถึงฝากรู้ดูมากมาย
    เป็นแรงกายแรงใจให้เขียนกลอน
    
    ขอบคุณมากๆจริงๆค่ะ
  tiki

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>