ไร้ค่า อย่างว่าไว้

กวีวิเวก

วิเวกวังเวงว้าวุ่นวิญญา

เรื่องเก่ามาเรื่องใหม่เกิดจนสับสน

เดินเวียนวนอย่างอยู่ในค่ายกล

ใจร้อนรนแต่มิได้เร่งรีบเลย

 

วิชาการเรียนร่ำเก็บในกรุ

มิบรรลุการงานเศร้าหนักหนา

โอกาศสิ้นเสียเวลาเสียน้ำตา

เสียวิญญาเสียสิ้นทั้งตัวตน

 

เชกเช่นหินก้อนใหญ่ประดับไว้

หนักโลกไหมไร้ค่าแม้นคนเห็น

เดินแตะดิ้นก้อนกลิ้งทุกเช้าเย็น

มิได้เป็นสิ่งของใครต้องการ

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>