..เดียวดายกลางสายลม..

keekie

...เข้มแข็ง...
ใครๆ มักบอกเสมอ..ว่า..
ฉันเป็นผู้หญิง...เข้มแข็ง...
...ขอบคุณ...
ฉันรู้...มันเป็นข้อดีของฉัน...
ในทุกครั้งที่ฉันล้มลง...
ฉันต้องลุกขึ้นยืนด้วยตัวเองเสมอ... 
บางครั้งมีคนช่วยปลอบ...
...จับจูงมือ...
...ประคับประคอง...ให้ฉันลุกขึ้นยืนเพื่อเริ่มต้นการต่อสู้ครั้งใหม่...
บางครั้ง...ไม่มี...
ฉันต้องลุกขึ้นด้วยตัวเอง..
สร้างกำลังด้วยตัวเอง..
ประคับประคองตัวเอง..
พร้อมๆ กับ จับจูงมือ..คนล้ม..ที่อยู่ข้างๆ..
ฉันไม่มีแรงพอหรอก...ที่จะช่วยเหลือใคร..
แต่คุณรู้ไหม..
ทำไม..ฉันจึงทุ่มเทแรงที่มีอยู่เพียงน้อยนิด...เพื่อช่วยเขา..
เพราะฉันเห็นใจ..และเข้าใจเขา...
ว่า...การล้มนั้น..มันเจ็บเพียงใด...ปวดปานใด...
หากกำลังเท่าที่มีของฉัน..
สามารถเป็นแรงใจให้เขารู้สึกเข้มแข็งพอที่จะมีชีวิตอยู่..เพื่อสู้..ในยามไม่มีใคร...
นั่น...เป็นการเพิ่มกำลังให้แก่ฉันแล้ว... 
วันนั้น...
ฉันล้ม...สิ้นไร้เรี่ยวแรง..
คราวนั้น...ไม่มีใครปลอบโยน..
ไร้กำลังใจ...หมดพลัง...
ฉันต้องลุกขึ้นด้วยตัวเอง... 
คุณรู้ไหม...
ฉันใช้เวลานานเพียงใด...
ในการรักษา...เศษ...เสี้ยว...ที่ครั้งหนึ่ง...มันเคยเป็น...หัวใจ...
จน...มันทุเลา...กลับมาเต้นเป็นจังหวะ...ได้เกือบๆ จะเท่าเดิม..
สามารถใช้ชีวิต..ที่พอจะมีความสุขได้บ้าง.. 
แต่แล้ว...
วันนี้...
ฉันล้ม...สิ้นไร้เรี่ยวแรง...
คราวนี้...ไม่มีใครปลอบโยน...
ไร้กำลังใจ...หมดพลัง... 
...ยิ่งกว่าเดิม... 
....................................
...น่าหัวเราะ...
สาเหตุที่ฉันล้ม...ในวันนี้...
เพราะ...ฉันเป็นผู้หญิงเข้มแข็ง...
คุณบอกฉันว่า...
คุณรู้...ว่าฉันเข้มแข็ง..
อีกไม่นาน...ฉันจะรู้ตัวเอง...
ฉันจะยืนหยัด...ต่อสู้...ต่อไปได้...เพราะ...ฉันเข้มแข็ง...
นี่แหละ......ชีวิต...
...ขอบคุณ...
ที่คุณพยายามสอนฉัน...
ว่า...ชีวิตคืออะไร...
สิ่งที่คุณทำมาทั้งหมดนี้...
เพื่อต้องการให้ฉันรู้จักคำว่า......ชีวิต...สินะ...
คุณคงอยากเห็นผู้หญิงเข้มแข็งคนนี้...
เข้มแข็งมากขึ้นไปอีก...
จึงเพิ่มรอยแผล...กดทับ...ลงไป...
เพราะคุณคงคิดว่า...ผู้หญิงเข้มแข็ง...
จะไม่เป็นอะไร......ไม่เจ็บ...ไม่ปวด...
เพราะ...ผู้หญิงคนนี้...เข้มแข็ง...

วันนี้...
ฉันล้ม...สิ้นไร้เรี่ยวแรง..
คราวนี้...ไม่มีใครปลอบโยน..
ไร้กำลังใจ...หมดพลัง...
ฉันต้องลุกขึ้นด้วยตัวเอง...อีกครั้ง...สินะ...
แต่ตอนนี้......เหนื่อยเหลือเกิน...
ฉันขอ...หลับตา...พัก...ก่อน...นะ... 
คงจะมีเพียง...ลมหายใจรวยริน....
เอนกายบนดิน...ยอมรับความแพ้พ่าย....
ปีกของฉันมันหนัก....บินต่อไม่ไหว....
จะขอพักกายชั่วกาล..... 
ลมหายใจ..รวยริน..แทบสิ้นสูญ..
เปลี่ยวอาดูร..เงียบเหงา..เศร้ามิหาย..
เหนื่อยเหลือเกิน..ท้อแท้..ทั้งใจกาย..
อยากสลาย..ตายลง..ณ ตรงนี้..
ขยับปีก..มิไหว..ด้วยพ่ายแพ้..
ฉันอ่อนแอ..สิ้นไร้..ใคร่จะหนี..
หลบไปพัก..หลับตา..ล้าเต็มที..
อาจจะมี..ที่สักแห่ง..เติมแต่งใจ..				
ชื่อเพลง/Title : เดียวดายกลางสายลม
ศิลปิน/Artist : นรีกระจ่าง คันธมาส
 

บินไปเดียวดาย..กลางสายลมแปรปรวน...
เพียงทะเลครวญ....ฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า...
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย..ฉันเหนื่อย..ฉันหนาว
และเหงาเหลือเกิน...

ไม่เคยมีใคร..มีรักแท้จริงใจ...
จ้องมองทางใด..ดูเคว้งคว้างว่างเปล่า...
ฝ่าลมฝนลำพัง...มากี่ร้อนหนาว....
จนล้า...สิ้นแรง...

* ไม่อยากเห็นภาพใด..แม้แต่ท้องฟ้า...
อยากจะพักดวงตา...ลงชั่วกาล....
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์...
จะหลับฝันไม่ขอตื่น..ขึ้นมา.....

คงจะมีเพียง...ลมหายใจรวยริน....
เอนกายบนดิน...ยอมรับความแพ้พ่าย....
ปีกของฉันมันหนัก....บินต่อไม่ไหว....
จะขอพักกายชั่วกาล.....

http://www.kapook.com/musicstation/newmusicstation/play.php?id=338				
comments powered by Disqus
  • เม็ดซายน์

    29 มกราคม 2548 22:36 น. - comment id 82402

    ...........เพิ่งเข้ามาอ่านเป็นครั้งแรกค่ะ........
    ............ชอบมากๆเลย......เขียนเก่งที่สุดเลยค่ะ
    ..............จะรออ่านเรื่องต่อๆไปน่ะค่ะ.......
  • 4264

    30 มกราคม 2548 11:06 น. - comment id 82408

      
      โดดเดี่ยว   เดียวดาย    กลางสายลมหนาว
      หนทาง       แสนยาว     ยังต้องก้าวต่อ
      อดทน        กัดฟัน         แม้ใจทดท้อ
      สองเท้า      ก้าวต่อ         บนหนทางเดิน
    
         หนทางเก่ารักรุมเร้าให้เจ็บจิต
         จึงได้คิดเปลี่ยนทางเดินที่เกินฝัน
         เดินทางใหม่แต่สายใจยังผูกพัน
         รักยังมั่นคงอยู่มิรู้เลือน
    
         ณ วันนี้เลือกทางอย่างใจคิด
         แต่ดวงจิตยังตรามั่นไม่หวั่นไหว
         ถึงเปลี่ยนทางไม่ได้แปลว่าเปลี่ยนใจ
         เธอเปลี่ยนไปใช่ว่าใจฉันเปลี่ยนแปลง
    
    
          Date - Time:   22 พ.ย. 46 - 00:02  
    
    
  • เอมมี่

    9 มิถุนายน 2549 12:17 น. - comment id 91151

    ชอบเพลงนี้มากค่ะ
    เศร้าและหดหู่จัง16.gif
  • por_chelseafc

    2 มกราคม 2550 18:01 น. - comment id 94545

    คุณเป็นผู้หญิงที่ยิ่งใหญ่มากครับ 
    สู้ๆ นะ

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>