คนของสายลม
ฉันเคยรักใครมากเท่านี้. . .ก็เปล่า
ฉันเคยเศร้า เคยอ่อนไหว. . .ก็ไม่ใช่
เรื่องรักคนมีเจ้าของหรือ. . .ยิ่งห่างไกล
แต่เวลาก็พาให้คนเปลี่ยนใจไปได้จริง
วันนี้. . .รักเธอมากอย่างที่ไม่เคยรักใคร
วันนี้. . .ทั้งอ่อนไหว ปวดร้าว และสับสน
รู้ทั้งรู้ว่าเธอมีเขาอยู่ก่อนแล้วทั้งคน
แต่ความรู้สึกที่มีมันมากล้น. .เกินจะฝืนทนต่อไป
บางครั้งถามตัวเองว่าทำอะไรผิด. . .
ชีวิตแบบนี้หรือ ที่ถูกลิขิตเอาไว้
รักคนมีเจ้าของ และรักเขาจนหมดใจ
สุดท้ายจะเหลืออะไรนอกจากเศษใจร้าวไหวของเรา
พยายามแล้วจริง จริง ที่จะไม่รัก
ทำยังไงก็หัก ก็ห้ามใจไม่ไหว
รู้ดีว่าความฝัน ก็เป็นได้แค่ความฝันตลอดไป
แต่จ