เก้าอี้ผ้าใบ..สีสวยใส..ในความรู้สึก..
สัมผัสลึกลึก..นั่งนึก..ถึงความเดียวดาย..
กับหนังสือ..เล่มโปรด..โลดแล่น..ในใจ..
มองฟ้า..กว้างใหญ่..ไกลถึง..ขอบฟ้าสีทอง..
วันที่เหงา..ความเศร้า...ที่มาเยือน..
กับสิ่ง..ลางเลือน..ย้ำเตือน..ความถูกต้อง..
หนังสือ..ที่อ่าน..เปนคุณ..ที่ให้..ใจคอยเรียกร้อง
ตาที่มอง.. พร่าไป..ไร้ใจ..จาอ่าน..
คิดถึง..คุณจัง...เก้าอี้ขาว..ในห้องของ..