รู้ใจกันไปเสียหมด
เลยคลายความพยศ ลงเกือบครึ่ง
พูดจากันรู้เรื่องขึ้นมานิดนึง
จากทีเคยปั้นปึ่งและดึงัน
อาจเป็นเพราะเธอเข้าใจ
คอยยกโทษให้เมื่อดื้อรั้น
สำนึกได้ - - - โดยฉับพลัน
ว่าเมื่อรักกัน ควรเกรงใจ
มีรักต้องรู้จักรักษา
มีคนรู้ค่าต้องถนอมอาไว้
หายากนะนี่ - - - !! มีคนรู้ใจ
ถ้าเกิดเสียไป คงเสียดายแย่เลย
ซาลาเปา
8 กันยายน 2547 12:47 น. - comment id 326899
อ่า...ใช่เลย โดนเต็มๆ..นะเนี่ย แวะมาทักทายค่ะ

8 กันยายน 2547 13:03 น. - comment id 326915
อะจ้า ฝากไปให้ซาละเปานะคะ

8 กันยายน 2547 13:07 น. - comment id 326920
เขียนได้ดีครับ แต่ใจตัวเองยังไม่รู้จะไปหาใครมารู้ใจเราได้ครับ ชักงง ๚ะ๛
