สุดโต่งโพลงอัตตา

ดวงจันทร์

สุดโต่งโพลง อัตตา มหามนุษย์
ใหญ่ที่สุด ยากจะหยุด จะฉุดจะฝืน
หลงอำนาจ ระเริงกรรม จึงกล้ำจึงกลืน
เพราะสุดท้าย ที่หมายยืน มิคืนมิคง
คงสืบท่อ ต่อสาย จะหมายจะมั่น
หมายสืบวัน แห่งใจ ที่ไหลที่หลง 
ลืมคืนวัน ยึดถือ เคยซื่อเคยตรง
หมายเพียงคง สืบต่อ ที่ก่อที่การ
จะใส่ร้าย ป้ายสี ขยี้ขย้ำ
จะกระทำ กำจัด ประหัตประหาร
ไม่ให้เหลือ ซากเก่า ให้ร้าวให้ราน
จะให้ต้อง ทรมาน จนซานจนซม
ให้เหลือเพียง อำนาจ ที่คาดที่หวัง
สิ่งอื่นยัง ดาษดื่น จะขื่นจะขม
ช่างปะไร ไม่ปลอบ จะชอบจะชม
เพียงอำนาจ แห่งอาจม ไว้ดมไว้ดอม				
comments powered by Disqus
  • อนงค์นาง

    19 ธันวาคม 2554 18:35 น. - comment id 1218329

    36.gif36.gif36.gif
  • สุนทรวิทย์

    19 ธันวาคม 2554 21:25 น. - comment id 1218343

    41.gif41.gif41.gif36.gif36.gif36.gif
  • ดวงจันทร์

    20 ธันวาคม 2554 08:29 น. - comment id 1218387

    ขอบคุณ..คุณพี่อนงค์นางที่มาทักทายกัน
    16.gif16.gif16.gif16.gif16.gif
  • ดวงจันทร์

    20 ธันวาคม 2554 08:31 น. - comment id 1218388

    ขอบคุณพี่สุนทรวิทย์สำหรับเสียงปรบมือและดอกไม้ครับ
    29.gif30.gif16.gif16.gif36.gif
  • ศรีสมภพ

    20 ธันวาคม 2554 09:05 น. - comment id 1218392

    สุดโต่ง สุดตา มหามนุษย์
    ใช่ทางสุด พุทธธรรม จะนำจะพ้น
    กึ่งกลางวางอัตตา ละตัวละตน
    คือทางพ้น หนทางสุด ..หลุดอัตตา !
    
    41.gif24.gif29.gif
  • ดวงจันทร์

    20 ธันวาคม 2554 09:27 น. - comment id 1218394

    เห็นภาพครับคุณศรีสมภพ
    ขอบคุณที่เยือนกัน......16.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>