กุหลาบขาว

12 มีนาคม 2550 15:53 น. - comment id 669344

การที่หลงใหลอะไรก็ตาม..มักเกิดผลเสียตามมาทุกครั้งค่ะ..

คอนพูทน

12 มีนาคม 2550 16:47 น. - comment id 669399

หลง...
อย่าปล่อยให้ครอบงำ
กินใจดีเด้อ..

เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย

12 มีนาคม 2550 17:44 น. - comment id 669476

ตะวันจะลับขอบฟ้า

13 มีนาคม 2550 14:19 น. - comment id 669968

คนทุกคนมีความสุขเสมอค่ะที่มีคนชื่นชม

อยู่ที่ว่าเขาจะหลงระเริงไปกับคำพูดนั้น

มากน้อยแค่ไหน

กุหลาบน้ำตา

13 มีนาคม 2550 18:53 น. - comment id 670186

สวัสดีครับ พี่กุหลาบขาว

 มนุษย์เรามีความโลภ โกรธ หลง เป็น

พื้นฐาน ถูกต้องที่สุดครับพี่

กุหลาบน้ำตา

13 มีนาคม 2550 18:56 น. - comment id 670190

สวัสดีครับ พี่คอนพูทน

    ความโลภ ความโกรธ ความหลง

นับได้ว่าเป็นตราที่ติดตัวมนุษย์นะครับ

เพียงแค่เรารู้จักกาลเทศะในการกระทำ

ไม่ปล่อยให้ความทั้งสามมาครอบงำ

ถือว่าดีที่สุดครับ จริงไหมครับพี่

กุหลาบน้ำตา

13 มีนาคม 2550 18:58 น. - comment id 670194

สวัสดีครับ พี่เปเป้ซัง...............

   ขอบคุณมากนะครับ ที่พี่มาเยี่ยมชม

เดือนห้าอย่าลืมหลบบ้าน ไปไหว้พระธาตุ

นะครับ

กุหลาบน้ำตา

13 มีนาคม 2550 19:01 น. - comment id 670195

สวัสดีครับ น้องเล็ก

   คำชมเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจนะครับ

หากคำชมนั้นออกจากใจจริง  

   สำหรับพี่นะครับ พี่จะนำคำชมมาปรับปรุง

เปลี่ยนแปลงผลงานของตน  

    การหลงระเริงไปกับคำชมเป็นการกระทำ

ของบุคคลที่เขานึกว่าเขาเยี่ยมที่สุดแล้ว