17 ธันวาคม 2552 11:16 น.
กิฟท์. ท่าตะโก
๑. สายลมวูบจูบหยอกปุยหมอกหนา
แพรน้ำค้างจากฝั่งฟ้าปกแผ่นพื้น
เย็นสายหมอกพัดพริ้วเป็นริ้วคลื่น
ดาดาดดื่นผ่องอำไพเมืองปายแลนด์
๒. ลาเมืองกรุงมุ่งหวังยังเมืองหมอก
ผ่านโค้งคุ้งทุ่งดอกงามเหลือแสน
ลัดเหลี่ยมภูป่ายผามาชายแดน
ไกลเหลือแสนยังมาดมุ่งหนีกรุงลวง
๓. ห้วยน้ำดังดูเด่นเป็นเบื้องหน้า
ก้อนเมฆาลอยยิ้มปริ่มจะล่วง
หอมเอยหอมกลิ่นบุบผามาดลทรวง
ประหนึ่งห่วงเวหาจากสวรรค์
๔. จากห้วยน้ำมุ่งไปเมืองในหมอก
ดังคำบอกเมืองเทวามาเสกสรร
เมืองแห่งภูเสียดฟ้าเมืองเทวัญ
เมืองสวรรค์เมืองปายเมืองใกล้ฟ้า
๕. นอนกลางดินกินกลางดาวเคล้าลมหมอก
เย็นลมหยอกหมอกเย้าผ่าวผิวหน้า
เสพความสุขอังอุ่นไอใกล้ธารา
ผองเพื่อนพริ้มปริ่มอุราสราญรมย์
๖. บ้านต้นน้ำยามนี้เป็นที่พัก
ไม่ไกลนักจากเมืองปายได้สุขสม
เที่ยวถนนคนเดินเพลินอารมณ์
ชิมขนมนมเนยเชยชมชวน
๗. อำลาปายบ่ายลับกลับกรุงเทพ
ตระกองเก็บภาพในใจใว้คิดหวล
แม้ปีเคลื่อนเดือนผ่านวันเรรวน
จะยังหวลคิดถึงปายมิไว้วาง
๘. หวังเพียงปายวันนี้จะมิเปลี่ยน
ดุจแรงเทียนต้านกระแสศิวิไลสร้าง
จงเป็นเมืองที่มิใช่เมืองปลายทาง
เก็บทุกอย่างใว้เป็น ปาย เมืองในฝัน ฯ
กิฟท์ ท่าตะโก
ณ ริมแม่น้ำปาย แม่ฮองสอน
12-12-52
27 กรกฎาคม 2552 16:57 น.
กิฟท์. ท่าตะโก
หัวใจ... หากเจ็บปร่า
น้ำตา... หากรินไหล
ข้างกาย... หากไม่มีใคร
ฉันจะปลอบใจ เธอเอง
20 กรกฎาคม 2552 09:59 น.
กิฟท์. ท่าตะโก
เฮ้ย เฮ้ยไตรรงค์เรานี้มีสีสาม
ขาวแดงน้ำเงินงามสง่าศรี
หากยังแยกแบ่งฝั่งกันอย่างนี้
ฤาจะเพลียกชาติพลีเป็นสีเลือด
เฮ้ย เฮ้ย
บทกลอนไทย
17 กรกฎาคม 2552 15:08 น.
กิฟท์. ท่าตะโก
ในเวลาสงบท้องฟ้าโปร่ง สว่างจ้าด้วยแสงตะวัน
ใครๆก็แลเห็นว่าเรายืนอยู่ที่ไหน
เวลาพายุกล้าฟ้าคนอง
ผงคลีฟุ้งตลบไปไนอากาศ ไม่เห็นตัวกัน
ต่อพายุสงบฟ้าสว่าง ใครๆก็จะเห็นอีกครั้งหนึ่งว่า
เรายืนอยู่ที่เดิมและจักอยู่ที่นั่น
กุหลาบ สายประดิษฐ์
15 กรกฎาคม 2552 09:15 น.
กิฟท์. ท่าตะโก
จะท่องไปต่างถิ่น
จะโบยบินกับความฝัน
จะถักทอสายสัมพันธ์
กับคนแปลกหน้านับพัน...แทนเธอ
หน้าส่วนตัว
2101
