11 มีนาคม 2548 00:08 น.
ต้นรัก กลางหทัย
อันคาถามหาเสน่ห์นั้น
ไม่ต้องสรรหาให้มั่วนอกตัวหนา
ในตัวเรามีอยู่ล้นจงค้นคว้า
บทคาถามีสี่คำจำง่ายดาย
หนึ่งเจือจานมีน้ำใจไม่ตระหนี่
สิ่งใดมียินดีให้ไม่เสียหาย
สองปากหวานพูดจาอย่ามักง่าย
ทั้งหญิงชายย่อมชอบชมคารมดี
สามช่วยงานการธุระเป็นประโยชน์
ขอได้โปรดกรุณาอย่าแหนงหนี
สี่สมานตนเข้าไว้ในทุกที่
วางท่าทีมีนอบน้อมถ่อมตัวตน
อยู่ถิ่นใดอยู่กับใครในกาลไหน
หากหวังให้เสน่ห์ดีมีคนสน
จงจดจำคำคาถาอย่าฉงน
แล้วทำตนตามที่ว่าน่ารักเอย ฯ
เจือจาน คือ ทาน
ปากหวาน คือ ปิยวาจา
ช่วยงาน คือ อัตถจริยา
สมานตน คือ สมานัตตตา
เรียกว่า สังคหวัตถุธรรม แปลว่า ธรรมเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวใจกันและกัน
9 มีนาคม 2548 23:44 น.
ต้นรัก กลางหทัย
อดทน... อย่าท้อแท้ แม้เหนื่อยหนัก
อุปสรรค... คือธรรมดา อย่าหมดหวัง
หนทาง... ทุกย่างเท้า ก้าวระวัง
พลัง... อย่าลดลา ฝ่าฟันไป
พิสูจน์... ให้ตระหนัก ว่า รักจริง
ไม่ทิ้ง... ความใฝ่ฝัน อันยิ่งใหญ่
เวลา... แม้ผันผ่าน นานเพียงใด
ดวงใจ... ไม่ไหวหวั่น ยังมั่นคง
พิสูจน์... ให้รู้ชัด ใน สัจจะ
ไม่ละ... ความคิดหวัง ดังประสงค์
รักเธอ... เสมอสมัย ใจซื่อตรง
ยืนยง... ดำรงอยู่ คู่ชีวัน
พิสูจน์... ให้รู้ว่า ค่าแห่ง รัก
มากนัก... เกินจักกะ คะเนสรร
อดทน... คือทุนธรรม สุดสำคัญ
บากบั่น... ปักหลักใจ ไม่เปลี่ยนแปร
วันหน้า... เป็นเช่นไร ไม่อาจรู้
วันนี้... ขอทนสู้ ทุกกระแส
ตราบใด... ยังหายใจ ไม่ยอมแพ้
รักแท้... ยังแผ่ไป สู่ใจเธอ ฯฯฯ
9 มีนาคม 2548 23:38 น.
ต้นรัก กลางหทัย
ฉันทะ คือพอใจ ใฝ่มุงมั่น
วิริยะ คือขยัน ไม่หวั่นไหว
จิตตะคือจับเจ่า เอาใจใส่
วิมังสาคือฝักใฝ่ หมั่นไตร่ตรอง
ทั้งสี่อย่าง เป็นทางให้ สมใจมาด
ตามที่คาด วาดถวิล สิ้นทั้งผอง
หากดำเนิน ตามลำดับ นับทำนอง
อาจพบพ้อง สิ่งปองหวัง ทุกครั้งเอยฯฯฯ
ฉันทะ คือ เอาใจรัก
วิริยะ คือ เอาใจสู้
จิตตะ คือ เอาใจใส่
วิมังสา คือ หมั่นไตร่ตรอง
นี้เรียกว่า อิทธิบาท ๔ แปลว่าทางแห่งความสำเร็จ ๔ อย่าง(ในทางพระพุทธศาสนา)
สามารถใช้เป็นปรัชญาในการดำเนินชีวิต ประกอบกิจการงาน หรือการศึกษาได้เป็นอย่างดี
9 มีนาคม 2548 23:25 น.
ต้นรัก กลางหทัย
ทุกชีวิต ที่เกิดมา ในโลกนี้
ต่างหน่ายหนี ความทุกข์ ชอบสุขสันต์
ทุกเวลา ทุกนาที ทุกวี่วัน
จึงต้องฝัน ต้องใฝ่ ไต่เต้าตาม
ทุกลีลา ท่าที ที่มุ่งหน้า
ควรครุ่นคิด พิจารณา อย่าผลีผลาม
ทุกบทบาท ทุกหน้าที่ ควรดีงาม
พยายาม ตามแสงธรรม นำชีวัน
ทุกคราวครั้ง ที่พลั้งผิด ชีวิตแย่
ตั้งใจแก้ แปรปรับ ให้กลับผัน
ทุกคราวครั้ง แม้ทำดี มีสิ่งกั้น
จงอย่าหวั่น อย่าท้อ ต่อความดี
ทุกชีวิต เมื่อคิดดี ย่อมมีผล
ความดีดล ให้พร้อมพรัก ด้วยศักดิ์ศรี
ทุกชีวิต ในสังคม นิยมดี
โลกใบนี้ ย่อมดีเด่น ร่มเย็นเอย ฯ
9 มีนาคม 2548 13:07 น.
ต้นรัก กลางหทัย
หยุด...กายา อย่ากระทำ สิ่งต่ำทราม
หยุด...วาจา อย่าพูดพล่าม สิ่งเหลวไหล
หยุด...ดวงจิต อย่าครุ่นคิด สิ่งเป็นภัย
หยุด...ให้ได้ ดังนี้ สุขีเอย ฯ
ทำดี พูดดี คิดดี คือพรชีวิตที่สร้างได้ด้วยตัวเอง....