
แม้ตัวตายวายมอด...กอดผืนดิน
ฤาจะสิ้นวิญญานใจ...ในพสุธา
เสียงเรียกก้องร้องในหลุม.. ยังโหยหา
เรียกเธอจ๋ามาเร็วเร็ว...ลงหลุมกัน
หากหนอนไชไม่ต้องเสียว...เดี๋ยวก็ชิน
ไม่ต้องกินไม่ต้องหา...ทายาใด
ขอเพียงใจเธอมั่นคง...ตรงต่อกัน
ให้ทุกวันเธอกับฉัน....หลอกกันเอง