11 มกราคม 2545 10:48 น.
--มนต์มีนา--
ทุกครั้งที่ตื่น ลืมตา
ฉันถามตัวเองว่า นี่คือความจริงใช่ไหม
ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีเธออีกต่อไป
กับความจริงที่กรีดหัวใจ เธอไม่เคยรักกัน
ลืมตาขึ้นมา มองเพดานห้องเก่า
ภาพเธอกับเขา ยังชัดเจนในความฝัน
จะเป็นแบบนี้ อีกกี่คืน อีกกี่วัน
ที่ฉันต้องทนกับฝันร้ายนั้น
- - เห็นเธออยู่ในฝัน - - เห็นเธอกับเขารักกัน - - เห็นฉันร้องไห้อยู่คนเดียว - -
- - - - - - - - -
เมื่อคืนฝันร้าย ตื่นขึ้นมานั่งร้องไห้อยู่คนเดียว
ขอให้เป็นเพียงแค่ฝัน..
5 มกราคม 2545 23:31 น.
--มนต์มีนา--
อย่าถามเลย ว่าฉันร้องไห้เพราะอะไร
ไม่มีคำตอบจะให้ และไม่อยากพูดถึง
จะตอบได้อย่างไร ในเมื่อเธอยังมีใครคอยรั้งดึง
ว่ายังรักลึกซึ้ง เหมือนทุกวันที่ผ่านมา
ไม่ว่าจะผ่าน นานเท่าไหร่
คำตอบของหัวใจ ฉันรู้ได้ ไม่ต้องค้นหา
เธอไม่จำเป็นต้องรู้ ให้มันผ่านพร้อมกาลเวลา
และอย่ามองฉันด้วยสายตาที่ทำเหมือนว่าแคร์กัน
ทุกครั้งที่คิดว่าเธออยู่กับใคร
บาดลึกในหัวใจ ไม่อยากเห็นภาพนั้น
ทุกหลับ-ตื่น เฝ้าภาวนา ทุกคืน-วัน
ขอให้ทุกอย่างเป็นแค่เพียงฝัน เมื่อฉันลืมตา
5 มกราคม 2545 13:40 น.
--มนต์มีนา--
ไม่มีประโยชน์ ที่คิดจะรั้งฉัน
เพราะไม่เหลือความผูกพันให้เธออีกแล้ว
และนับนาทีจากนี้.. ก็ไม่เหลือมีวี่แวว
เหมือนรอยร้าวในแก้ว ที่ไม่มีวันเหมือนเดิม
เพราะเจ็บมามาก กับสิ่งที่เธอทำไว้
ทนต่อไปก็รังแต่จะเสียใจ พูนเพิ่ม
อย่าต่อความยาวด้วยการมอบความปวดร้าว มาต่อเติม
ฉันไม่อาจจะกลับไปบนเส้นทางเดิม ..
ประสบการ์ณที่เธอเคยเสริม... ฉันเจ็บแล้วจำ
4 มกราคม 2545 17:31 น.
--มนต์มีนา--
เธอบอกว่าไม่อยากให้ฉันรอ
เพราะนับวัน ก็จะยิ่งทดท้อ ทั้งสองฝ่าย
ไม่เคยรักกัน นับวันก็ยิ่งทำลาย
สำหรับฉัน เธอคงเป็นได้ แค่เพื่อนที่ดี
ยอมรับว่า อยากเป็นมากกว่านั้น
และทุกสิ่งที่ทำ ก็มาจากใจ ดวงนี้
ได้ไหม แค่เสี้ยวหนึ่งของความรู้สึกที่เธอมี
ได้ไหมคนดี.. แค่อยากจะอยู่ที่นี่ เพื่อรักเธอ
4 มกราคม 2545 01:55 น.
--มนต์มีนา--
จะไม่ฝันถึงเธออีกต่อไป
เพราะไม่มีประโยชน์อะไร ที่จะเริ่มต้นใหม่อีกหน
เพราะความรักเป็นเรื่องของคนสองคน
ที่ต้องผ่านร้อน ผ่านหนาว ผ่านฝน อดทนร่วมกันไป
อยากให้เธอลองมองหันกลับมา
ดูฉันสิว่า ฉันอ่อนล้าแค่ไหน
ร้อน ฝน หนาว ทิ้งฉันปวดร้าวคนเดียวร่ำไป
นี่หรือรักที่เธอให้ พอได้ไหม ฉันเหนื่อยเกินไปที่จะทน
หน้าส่วนตัว
631
